Hoezo roze wolk? Mijn baby huilde de hele dag!

Mijn eerste zwangerschap verliep alles behalve vlekkenloos. Toen de bevalling werd ingeleid werd me verteld dat daarna alles achter de rug zou zijn en ik kon genieten en bijtanken met mijn zoon. Maar op die welbekende ‘roze wolk’ heb ik helaas nooit gezeten. De eerste week werd ik met spoed opgenomen in het ziekenhuis en daarna startte de ellende met mijn zoon die aan een stuk door huilde. Minstens 22 uur per dag. De resterende uren sliep hij van uitputting op mijn buik. Ik stond dus 24/7 paraat om te wiegen, troosten, knuffelen, oplossingen zoeken en vooral hopen dat het over zou gaan. Het ging niet over en tot op de dag van vandaag kan ik niet tegen huilende baby’s.

24/7 pijn

Mijn zoon had enorme last van verstopping en wat ik ook probeerde niets hielp. Het brak mijn hart te weten dat hij zoveel huilde puur van pijn en ik er niks aan kon doen. Ik faalde voor mijn gevoel als nieuwbakken moeder. 

Mijn zoon wilde niet drinken want zijn buik zat ‘vol’ en perste urenlang omdat hij wel aandrang had maar er kwam niets uit. Na meerdere malen bij het consultatiebureau en bij de huisarts te zijn geweest werd mij steeds gezegd dat het krampjes waren. Als hij er met drie maanden nog last van had, moest ik terugkomen. 

Huilend moederhart

Moedeloos en dood doodmoe ging ik terug naar huis. Het bijzondere vind ik nog steeds de mega oerkracht die ik had en wat tezamen met mijn kind was geboren. Dit hield mij boven water in de rivier van emoties.

Als mijn ex-man ging werken en hij thuiskwam zat ik nog in mijn pyama, er was niets in het huishouden gedaan. Als ik mazzel had dan had ik wel boodschappen kunnen doen gewapend met een kant en klare opmerking als mensen weer eens ongevraagd hun mening naar me toe slingerden.

Het ging niet over

Zelf heel ziek en intens vermoeid wiegde, knuffelde en troosten ik maar voort. Inmiddels waren er drie weken voorbij en dat krijsen, want het huil-stadia waren wij al heel lang geleden gepasseerd, ging letterlijk door merg en been. Je hele brein wordt lamgelegd. Een zombie met oerkrachten om letterlijk te overleven; dat is wat je er van wordt. Horen en denken lukt niet meer. Het enige wat je hoort is krijsen. Maar het cliché is waar, je gaat voor je kind door het vuur. 

Ik had geen leven meer

Rond de drie weken wist ik niet meer welke dag het was en dat huishouden en boodschappen halen was echt het laatste wat me bezighield. Als mijn zoon maar stopte met dat oorverdovende gekrijs! Als hij maar geen pijn meer heeft! Het intense verdriet en het idee dat je niks voor hem kan doen is killing.

Op een gegeven moment ben ik zelfs naar mijn ouders gegaan zodat zij het even over konden nemen en ik kon liggen op de bank. Want als je zwanger bent wil iedereen oppassen totdat dit gebeurt; dan is er ineens niemand meer die je komt helpen. Adviezen geven kunnen ze wel: “Ach je moet hem gewoon even laten huilen dan is het zo weer over…” 

Maar zelfs dat lukte niet. Mijn systeem was zo ingesteld op wakker zijn dat ik geen seconde mijn ogen dicht kon doen. 

Lees ook: 50 tinten geel: wat je moet weten over babypoep

Poepen was een hel

Met vier weken poepte mijn zoon, na ruim 14 uur geperst te hebben, er een drol zo groot als mijn mobiel uit. Dat arme kind. Op het moment dat ik hem verschoonde zag ik dat zijn navel er een vingerkootje lengte van mijn hand eruit gepopt was! 

Ik heb geen seconde getwijfeld en in plaats van weer (voor de zoveelste keer) langs de huisarts te gaan heb ik de polikliniek kindergeneeskunde van het ziekenhuis gebeld. Ik had een foto gemaakt van die drol en was zelfs in staat hem te bewaren als er maar actie ondernomen zou worden.

Eindelijk werd er geluisterd

Ik kreeg een lieve dame aan de telefoon die hoorde het gekrijs van mijn zoon en luisterde naar mijn verhaal en ik mocht direct komen. Nadat mijn zoon was onderzocht door een kinderarts werd hij direct opgenomen en kreeg hij een week lang diverse onderzoeken. De eerste foto die ze maakte was echter al zo heftig die zal ik nooit meer vergeten. Zijn darm was rechtsonder zo verwijt van alle ontlasting dat het toen al duidelijke was dat dit niet meer goed zou komen. 

Het dag en nacht gekrijs heeft uiteindelijk zeven maanden geduurd. Als ik er nu eens aan terugdenk dan kan ik me niet meer voorstellen hoe ik dat heb volgehouden! Bizar hoe ongelofelijk veel vechtlust en kracht je als mama kado krijgt bij het baren van een kind. Huilende baby’s is toch wel een behoorlijke aanslag op je brein en je lichaam.

Lees ook: Wat is een roze wolk? Die van mij is vaker zwart!

Volg je gevoel

Na maanden sprak ik de lieve dame, die ik destijds aan de telefoon heb gehad, en ze vertelde mij dat ze ook dacht dat het ‘gewoon’ krampjes waren. Ze hoorde wel de wanhoop in mijn stem en dat gaf haar de trigger om mij te laten komen. Achteraf zag ze zijn dossier en was ze zo blij dat zij dat besluit die dag had genomen. Als we echt tot de drie maanden zo door waren gegaan, zoals het consultatiebureau en de huisarts mij steeds zeiden, was de kans groot geweest dat de darm van mijn zoon geklapt was geweest.

Ik blijf ver van huilende baby’s

Tot op de dag van vandaag, elf jaar verder, kan ik nog steeds niet tegen huilende baby’s. Dat geluid is zo intens geweest in heel mijn lichaam en geest dat ik letterlijk een uitweg zoek als ik het nu hoor want mijn hele brein stopt met functioneren.

Lieve mama’s vertrouw op je eigen instinct wat anderen ook om je heen zeggen. Jij kent je kind het beste vanaf het moment dat het in je buik groeit! Treasures it ❤️

Photo by Kat Jayne from Pexels

Kelly Wildschut

Ik ben Kelly en trotse mama van twee kanjers van 11 en 5 jaar.  Mijn vriend en ik hebben een goede relatie, helaas wel op afstand. Door hem mag ik ook om de zoveel weken genieten van de gezelligheid van zijn zoon van 12. Ik ben mantelzorger voor mijn oudste zoon. Dit is zwaar en mooi tegelijk en zorgt voor veel diversiteit gedurende de dag. Ik hou van de natuur, de Spa, lezen en fotograferen. Verder schrijf ik blogs voor de hersenstichting over de ziekte van mijn zoon.

Nog geen reacties

Plaats een reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.