Waarom de abortuspil bij de huisarts een slecht idee is…

Wat een ophef weer! Dit maal om de abortuspil. Een handje vol linkse feministen stond eind november onder leiding van The Feminist Club, samen met de immer bezielende Anne-Fleur Dekker vulgaire dingen te roepen als: “Haal Rutte uit onze …..” Nouja. Vul zelf maar in. Iets van baas in eigen buik, maar dan de groffe variant. 

Wat moet Rutte daar nu? En wat is er aan de hand?

Wel, een handjevol feministen die zich hard maken voor ‘het recht op abortus’ vinden dat de abortuspil bij de huisarts moet komen. Zij menen dat een stel (christelijke/conservatieve) mannen in Den Haag niet het recht heeft om hen toegang tot de abortuspil te ontzeggen, want die abortuspil. Die is wat hen betreft hét ideale ‘redmiddel’ om van die klomp cellen af te komen, die zich ongewenst in hun baarmoeders zou kunnen nestelen. Het liefst zonder schuldgevoel, om dan ook weer daarover geen schuldgevoel te hebben. De gang naar de abortuskliniek? Die willen de meesten liever niet maken. Daarom dus. Als het nu eens kon bij de eigen huisarts, die je kent. Die je ‘gemakkelijk een pilletje toe kan schuiven’, want hé, dat is het toch? Of onderschatten we het hiermee??

Jammer genoeg lijkt het laatste het geval. Nu is het voor mij vooral een dingetje, omdat ik abortus nogal wat vind. Reden ook is dat het niet enkel een klomp cellen is, zoals voorvechter Anne-Fleur het liefkozend noemt. Niet alleen is het een mens in potentie. Het is al een klein mensje in wording. Na 3 weken klopt er een hartje. Dan weten de meeste vrouwen nog niet eens dat ze zwanger zijn. Bij 12 weken is het een klein mini-mensje met alles erop en eraan. Bij 18 weken is het al een wat groter minimensje, maar volgens Anne-Fleur is het ook dan niets minder dan een klomp cellen. Onwetendheid?

Lees ook: Spijt van de abortuspil? Er is een weg terug!

Wat doet de abortuspil?

Als je dan toch abortus wilt ondergaan, dan liefst zo vroeg mogelijk, is de gedachte. Dat is iets waarbij ik me wel wat kan voorstellen. De pil bij de huisarts zou daar wellicht voor kunnen zorgen. Nu betekent de pil bij de huisarts een aantal dingen: 1. Je huisarts moet ervoor opgeleid zijn. 2. Je huisarts moet het willen. 3. Je huisarts moet er tijd voor hebben. Je slikt namelijk niet even een pilletje en klaar. De abortuspil bestaat uit twee sets pillen. De eerste set pillen zorgt ervoor dat je lichaam stopt de aanmaak van zwangerschapshormoon progesteron. De tweede set zorgt voor afdrijving van de vrucht. Dit alles gaat niet zonder slag of stoot. In veel gevallen krijg je krampen, en dus ook daadwerkelijk een miskraam. De abortuspil kan gebruikt worden tot 11 weken. Hoe later je de pil gebruikt, hoe heftiger natuurlijk ook de miskraam die je uiteindelijk krijgt, want dat is het. Het is geen ongesteldheid. Nee, het kindje dat in je groeit wordt echt afgedreven. Dat is pijnlijk. Zowel lichamelijk als voor de meeste vrouwen emotioneel.

Dan kun je nog zo pro-choice zijn. Laten we wel realistisch blijven!

Nu zijn er vrouwen die hebben goede ervaring met de abortuspil, maar er zijn er helaas ook veel vrouwen die nachtmerrieachtige verhalen kunnen vertellen. Dit laatste wordt dus in deze lobby voor de abortuspil bij de huisarts compleet veronachtzaamd.
Over het onderwerp heb ik een aantal huisartsen mogen spreken, waarvan de meesten ook aangaven dat vrouwen het onderschatten. De gedachte leeft dat het om ‘even een pilletje’ gaat. Naast de counseling die erbij komt kijken, kunnen er complicaties optreden. Dan kunnen de pillen wellicht volgens ‘gebruiksaanwijzing’ thuis ook in te nemen zijn, er staat niet voor niets bij dat je in de buurt moet blijven van medische faciliteiten. In de ideale situatie zou een vrouw ‘even moeten blijven’, zodat ze onder toezicht is. Dit laatste. Dat is iets waar onze huisartsen helemaal geen tijd voor hebben. Het is praktisch onhaalbaar. Bovendien is het dus ook nog maar iets wat een huisarts zou moeten willen. Als huisarts zou je namelijk niet verplicht hoeven zijn, want daar heb je die eed niet voor af gelegd tenslotte.

Lees ook: Deel 1: “Mijn kindje werd 3 maanden te vroeg geboren”

Ok, laten we het over de risico’s hebben: Je kunt ernstige bloedingen krijgen. De eerste dagen mag je dan ook niet alleen zijn en moet je binnen het bereik van medische voorzieningen blijven. Je kunt verder misselijk zijn, (neigen tot) braken en diarree krijgen. Soms werkt de pil onvoldoende en zal er alsnog een abortus door curretage moeten plaatsvinden. Al met al dus niet iets dat je moet onderschatten. Dat de abortuspil (nog) niet bij de huisarts verkrijgbaar is, is iets waar we blij mee zouden moeten zijn. En het is de vraag of we dat überhaupt zouden moeten willen. Dan kun je nog zo pro-choice zijn. Maar laten we wel realistisch blijven!

Zaterdag 9 december wordt de Mars voor het Leven gehouden in Den Haag op het Malieveld. Dan staan duizenden mensen op voor het leven. Kom jij ook?

Bron afbeelding: Pixabay

 

 

 

 

Sjoukje Dijkstra

Nuchter, sociaal, christelijk bewogen. Zomaar een paar woorden die op mij van toepassing zijn. Na 4 zwangerschappen mama van 2. Genietend van het leven. Genietend van mijn gezin. Hoewel, soms ook even niet… ;) Timmert hard aan de weg als freelance tekstschrijver, journalist en social media specialist.

1 reactie
  1. jammer dat het geschreeuw van een Anne Fleur en de haren de overhand krijgt op zo’n onderwerp. Niet iedere vrouw denkt oneerbiedig aan een klomp cellen. Maar er zijn wel vrouwen die de opvoeding van een kind niet aankunnen of echt niet kunnen of willen inpassen in hun leven.

    Zij zien een pil niet zomaar als ‘lekker makkelijk’ maar wel als iets wat ze op een vertrouwde plek kunnen halen. Bij een huisarts die je wellicht al jaren kent, en waarbij je je verhaal kunt doen. Begeleiding kunt krijgen.

    Ik sta hier niet voor en heb het ook niet meegemaakt. Maar als je onaangenaam verrast wordt door een zwangerschap, dan is een kortere en vertrouwde weg toch een minder grote barrière in een toch al moeilijke periode, dan de zoektocht naar een kliniek, vaak niet in de buurt.

    Dat er mensen zijn die er makkelijk over denken betekent niet dat dit geldt voor iedere vrouw. En we kunnen die beslissing daar dus ook niet zo makkelijk op laten rusten.

    Deze beslissing ligt ook niet bij mannen en niet bij het geloof. Ik hoop dat er gedegen onderzoek wordt gedaan naar mogelijkheden, begeleiding en kosten, en naar de motivatie van vrouwen overal, zodat er een goed onderbouwde beslissing kan worden genomen.

    We leven in een land waar dit recht ons is gegeven. Als het vernieuwender kan, waarom dan niet. Er gaan echt niet ineens bosjes vrouwen extra voor een abortus. Dat geloof ik echt niet.

Plaats een reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.