Waar ben je naar opzoek?

Moeder zijn zonder eigen moeder

3 minuten lezen Cindy Waagmeester Cindy Waagmeester
Moeder zijn zonder eigen moeder

Wanneer je nog niet in de fase zit dat je zelf met kinderen bezig bent, besef je niet hoe en hoeveel je je eigen moeder kunt missen als je daar wel mee bezig gaat zijn en je geen moeder meer hebt. De verhalen over hoe je vroeger als baby was of wat je deed als 2- of 3-jarige, hoor je liever niet. Want die worden alleen maar verteld als er vriendjes in de buurt zijn. Awkward mam! Maar je mist het juist wel als je moeder er niet is om het te vertellen. Ik weet hoe het is: moeder zijn zonder eigen moeder.

Moeder zijn zonder eigen moeder

Op 17 mei 2017 ben ik mijn moeder plots verloren. Drie dagen eerder, op Moederdag, vroeg ze grappend aan mijn vriend en mij wanneer er kleinkinderen zouden komen. Ik riep toen nog ‘ach mam, doe normaal!’. De wens dat ze graag oma zou willen worden had ze nog nooit zo uitgesproken, dus dit kwam heel onverwacht.

Mijn vriend en ik schelen 11,5 jaar en hij wilde graag voor zijn 40ste vader worden. Dat dit ook echt ging lukken hadden we toen alleen kunnen denken. 

Rouw maakt plaats voor vreugde

Na het verlies van mijn moeder, nog geen jaar later, bleek ik zwanger. Niet helemaal onverwacht, maar het was sneller gegaan dan we hadden verwacht. Uitgerekend op 7 december 2018, vijftien dagen voordat mijn vriend 40 zou worden. Uiteindelijk is onze dochter, Arya Maria, op 14 december 2018 geboren. 

Het rouwen om mijn moeder maakte plaats voor een soort van vreugde. Al duurde het wel even voordat ik echt accepteerde dat ik zwanger was. Ik wilde het niet toegeven maar onbewust voelde ik me denk ik schuldig dat zij dit niet kon meemaken. En dat ik mama niks kon vragen over haar zwangerschappen. Zelfs niet gewoon om advies. 

Moeders zijn belangrijker dan wij denken

Dat moeders belangrijk zijn, dat weet iedereen. Maar voor mij werd het pas echt duidelijk hoe belangrijk een moeder is, toen ik mijn dochtertje voor het eerst in mijn armen had. Ik was heel blij dat mijn zusje bij mijn bevalling was. Want toen ik vroeg wat ik er (de baby) nu mee moest, zei zij: “Verzorgen, liefde geven en gelukkig maken. Dat kun jij wel”. 

De eerste week miste ik mijn moeder niet direct. De kraamverzorgster was er en genoeg familie en vrienden kwamen op bezoek. In de afgelopen 14 maanden (zo oud is mijn dochter nu), wens ik vrijwel dagelijks dat mijn mama er was. Van de kleinste dingen als vragen om even met haar te komen spelen zodat jij de was of huishouden kunt doen, wanneer ze een aanhankelijke fase heeft, tot een dag of nacht of zelfs weekend oppassen zodat papa en mama quality time kunnen hebben.

In mijn situatie is het in ieder geval zo dat we dit nu niet genoeg doen. En dat komt omdat ik toch minder op mijn schoonouders bouw als dat ik op mijn eigen moeder zou doen.

Zijn er meer mama’s die dit zo ervaren?

Een moeder voor lief nemen

Ik hoor nieuwe moeders in mijn omgeving soms boos worden op hun moeder omdat zij advies geeft of zich ergens mee ‘bemoeit’. En dan denk ik alleen maar hoe dat bij mij zou zijn gegaan en of ik ook boos op haar had kunnen zijn. Vast wel, want je neemt je moeder soms toch voor lief. Maar op die momenten zou ik willen dat ze naast me zit, staat of loopt.

Want wat zou ik graag willen horen over hoe ik vroeger was toen ik zo oud was als mijn dochtertje nu. En wat zou ik graag wat meer me- of qualitytime met mijn partner willen hebben zonder de neiging te hebben om haar maar zo snel mogelijk weer op te kunnen halen als ik haar wegbreng.

Een boodschap

Moeders zijn het belangrijkste wat er bestaat voor een kind. Ongeacht hun leeftijd.

Zo ben jij als moeder, en waarschijnlijk voel je je ook zo, niet te missen voor jouw kind. Maar besef dat jouw moeder, als jij mama wordt, dit nog steeds zo voelt. Dus sla haar goedbedoelde adviezen of bemoeienissen niet zomaar in het wild, maar neem eens iets van haar aan. En bedenk je dat je het op een dag zonder haar moet doen en dus niks kunt vragen. 

Photo by Kristina Paukshtite from Pexels

Cindy Waagmeester

Ik ben mama van Arya, opgegroeid in Limburg maar geboren in Flevoland. Gewoond in Amerika voor mijn studie en in Nürnberg voor mijn werk op het hoofdkantoor van Adidas. MTRO en International Business gestudeerd. Mijn vriend leren kennen, snel gaan samenwonen en helaas in twee jaar tijd wees geworden omdat ik mijn beide ouders heb verloren. Mijn dochter is geboren en vernoemd naar mijn moeder.

Reacties
  • Sandra zei

    Hoi Cindy, ik zit je verhaal te lezen en herken mezelf erin. Mijn moeder is plotseling overleden toen ik 16 jaar was. Ik ben nu 40 maar herinner alles als de dag van gister. Het was een heftige tijd. Sinds bijna 5 jaar ben ik trotse moeder van een zoontje Tiago. Wat een heerlijkheid zo ern kleintje in huis. Maar wat een gemis om de vragen die ik had niet met mijn moeder te kunnen delen. Dat doet, tot op de dag van vandaag, veel pijn. Gelukkig heb ik een lieve schoonmoeder waar ik terecht kan en mijn zus kan ik ook alles vragen. Maar wat je zegt…het is niet je eigen mama. Binnenkort ga ik ook trouwen en dan komt het gemis ook weer even hart aan. Maar ik weet zeker dat ze die dag naar mij en mn gezinnetje kijkt en trots zal zijn. Net zoals jouw mama en papa dat ook zullen zijn. Liefs Sandra

  • May zei

    Hoi Cindy,

    Mooi beschreven je verhaal.. ik herken het zo goed! Verloor mijn moeder 3 maanden nadat mijn dochtertje geboren was. Vlak voor haar geboorte kregen we te horen dat zij ernstig ziek was.. eenmaal bij de bevallings data was zij al zo ziek dat ze niet meer erbij kon zijn helaas.
    Mis haar inderdaad ook nog elke dag! En je voelt nog meer de liefde van je moeder als je zelf moeder bent geworden ook vond ik.. het besef en je vraagt je zoveel af; Hoe je zelf was en hoe zij dingen deed.
    Even advies, want ja van je eigen moeder hoor je dan natuurlijk het allerliefste 😉

    Sterkte met het verlies.. ze zit altijd in je hart en in je herinneringen.. al heb je haar het liefst dichtbij tastbaar aanwezig.
    Daarom ook.. moeders.. zo waardevol en waardeer ze! Je weet nooit wanneer ze er niet meer zijn… en dat gemis zal er altijd zijn.

    Xx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Boeken & TV

De Grote Slijm film nu al op TV

  • 1 dag geleden
  • 1 minuut lezen
Mama

Winkelen met kinderen leuk? Zo gaat het echt!

  • 1 dag geleden
  • 3 minuten lezen
Boeken & TV

9 Netflix docu series die je meteen gaat kijken

  • 1 dag geleden
  • 3 minuten lezen