Pleegoudervoogdij: onvoorstelbaar belangrijk

Lieve Vera,

“Het maakt geen groot verschil, alles zal hetzelfde blijven, ze blijft gewoon bij je wonen…”
Wat heb ik deze en soortgelijke zinnen de afgelopen tijd vaak gehoord. En keer op keer heb ik ze in mijn hoofd herhaald, op momenten dat de spanning weer eens ongecontroleerd door mijn buik heen gierde.

Verspilde moeite, want helpen deed het niet echt. Vanaf het moment dat de zittingsdatum voor het behandelen van de voogdijoverdracht naar ons als pleegouders bekend was tot nu ben ik nerveus geweest. Alleen dat geeft eigenlijk al aan dat het niet over zomaar iets gaat.

Lees ook: Voor de zoveelste keer… naar de rechtbank!

Het is namelijk juist iets heel groots, mijn lieve mooie meisje. Sinds een paar jaar weten we dat jij kampt met behoorlijk wat ingewikkelde psychische kwetsbaarheden. Beschadigingen die je de rest van je leven met je mee zult moeten dragen. Soms vraag ik me weleens af hoe het nu met je zou gaan als ik jou niet had hoeven loslaten, toen je als kleine dreumes uit mijn armen werd genomen. De gedachte dat veel van jouw littekens waarschijnlijk voorkomen hadden kunnen worden doet vreselijk veel pijn, maar moet ik laten gaan. Het is zoals het is, en jij bent nu wie je bent. Gelukkig weet ik dat de beentjes waarop ik jou ooit je eerste stapjes zag zetten enorm krachtig zijn, en zie ik dat de ondeugende twinkeling in je ogen die je als baby al had, er nog steeds iedere dag is.

Lieve Vera, jouw kwetsbaarheden maken dat ik de afgelopen periode gevochten heb er voor jou te mogen zijn. Voor de volle honderd procent. Want dat is wat pleegoudervoogdij voor jou inhoudt. Weten dat je nooit meer weg hoeft, en dat wij altijd achter jou zullen staan om je op te vangen als dat nodig is. Het feit dat nu telkens een andere voogd (nummer acht inmiddels…), een relatief onbekende dus, formeel gezien alles over jou mag besluiten, voelt op zijn zachtst gezegd heel onveilig voor jou. Zelf kan je het zó goed verwoorden: “Jullie kennen mij het beste, daarom wil ik dat jullie dingen voor mij kunnen beslissen, want dat voelt veel fijner.”

Lees ook: Word pleegouder voor Alicia, en al die anderen!

Wij beiden, jij en ik lieve Vera, weten dat het wél een groot verschil maakt. Dat je nu pas voorzichtig aan het gevoel kunt gaan toelaten dat je altijd bij ons mag blijven wonen. Dat is, na alle onrust die jij tot nu toe in je leven hebt moeten ervaren, van onvoorstelbaar groot belang. Voor een ander lijkt de overgang naar pleegoudervoogdij dus wellicht iets kleins, een formaliteit, maar wij weten wel beter. Daarom vieren we vandaag feest, want deze dag heel is bijzonder. Vanaf vandaag is alles anders. Vanaf vandaag ben ik jouw voogd!

Heel veel liefs van je super trotse pleegmama!

Bron beeld: Pixabay

Krissie van den Broek

Mijn naam is Krissie van den Broek, 35 jaar, verpleegkundig specialist GGZ, getrouwd en pleegmoeder van Vera (8) en Thomas (8). Zowel Vera als Thomas bieden wij langdurige pleegzorg. Door mijn schrijfsels hoop ik meer inzicht te geven in het reilen en zeilen binnen een pleeggezin en alles wat daarbij kan komen kijken. Meer blogs over mijn unieke gezin vind je op pleegmamakloek.blogspot.nl. Via zusterschrijft.blogspot.nl blog ik daarnaast over mijn werk binnen de geestelijke gezondheidszorg.

1 reactie

Plaats een reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.