Waar ben je naar opzoek?

Mijn kind en de ‘grote mensen woorden’

2 minuten lezen Maaike Visser Maaike Visser
Mijn kind en de ‘grote mensen woorden’

De kat heeft ergens in huis gepiest. Ik ruik het zodra ik beneden kom. Zo smerig! Is altijd vervelend, maar nu we sinds 4 januari in de kraamtijd zitten en je elke dag wel iemand op visite krijgt, extra vervelend. Zodra ik het ruik, klinkt er een hartgrondige ‘kutkat!’ uit mijn mond. Wat uiteraard herhaald wordt door Daan… Dat woord vindt hij toch al interessant. Want het woord kut mag je niet gebruiken; da’s een grote mensen woord. Net als shit, of gvd. Wat hij overigens nauwelijks verstaanbaar uit kan spreken, maar toch. Het zijn grote mensen woorden. En daar hebben we nu een oplossing voor!

Ik wil dat nu niet horen!

Ik vind het belangrijk, dat Daan netjes praat, niet brutaal is en zeker niet scheldt en vloekt. Dat kan lastig zijn als je een moeder hebt, die kan vloeken als een bootwerker. Daarom hebben we de term ‘grote mensen woord’ overgenomen van mijn zwager. Als hij later groot is, dan beslist ie zelf maar, maar nu wil ik dat niet uit Daans mond horen.

Piemel

Tieten! Ook zoiets. Vind ik een prettig woord. Maar als mijn zoon van 5 het ineens over míj́n tieten heeft, klinkt het al een stuk minder prettig. De oplossing bleek (dankjewel Sanneke): Als je iets zelf hebt, noem je het zoals je het wilt. Heb je tieten, dan mag je tieten zeggen. Heb je ze niet, dan zeg je borsten. Wil hij zijn piemel, pikkie of lul noemen, dan mag dat. Maar ik moet piemel zeggen. Duidelijke afspraak! Het werkt bij ons thuis!

We vloeken niet!

Ik ben Christelijk opgevoed en vloeken was thuis dus uit den boze! Nu ik groot ben, en dus ook zelf mag beslissen, vloek ik stiekem toch. Niet waar mijn ouders bij zijn uiteraard. Daan weet dat het grote mensen woorden zijn. Gevloek wil ik eigenlijk niet horen in huis, en zeker niet door een kind. Ook al ben ik zelf christelijk opgevoed, dat is me met Daan niet gelukt. Dat het tijd wordt voor wat kennisoverdracht op dat gebied bleek tijdens kerst…

De personificatie van spullen

Met een zucht komt Daan binnen van het buitenspelen. En deelt mee, dat hij nu binnen komt spelen. Fiets is namelijk ziek. Hij voelt zich niet lekker. Wie is ziek? Fiets. Niet ‘mijn fiets’ of ‘de fiets’, nee Fiets. Met…

  • Maaike Visser

Een grote mensen woord…

Mijn schoonmoeder zingt in een klassiek koor en trad vlak voor kerst op. Wij gingen kijken/luisteren. Iedere keer als het koor het woord ‘Jezus’ zong, klonk er uit Daans mond: ‘Ooooh, dat mag je niet zeggen, dat is een grote mensen woord…’

Een ding weet ik nu wel zeker; Daan weet duidelijk hoe het ‘heurt’. Nu mama nog…

Maaike Visser

Opgegroeid op de Noord-west Veluwe bij mijn ouders en twee zussen. Na de pabo gaan werken in Bussum. De Gooische mentaliteit en ik waren geen goede match, dus na 5 jaar ontslag genomen en met mijn toenmalige lief naar omgeving Gorinchem verhuisd. Daar vond ik werk op een SBO.
Na een ongeval, die ik met mijn toenmalige vrouw doormaakte, durf ik geen kinderen te baren. Mijn vrouw heeft ons zoontje gedragen. Een paar jaar geleden zijn we uit elkaar gegaan en na Wat jaren alleen met Daan kwam ik Sanneke tegen. We waren gelijk met z’n drieën verliefd! In november 2019 zijn we getrouwd en rond de jaarwisseling verwachten we een brusje voor Daan.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Bevalling & Kraamtijd

Waarom ik kwaad werd van deze reactie op een geplande keizersnede…

  • 8 uur geleden
  • 3 minuten lezen
Blogs over mamma’s en lifestyle

HG schoonmaakmiddel: Stay at Home cleaning set

  • 8 uur geleden
  • 3 minuten lezen
Kids & Media

Waarom een tablet in huis onmisbaar is

  • 1 week geleden
  • 3 minuten lezen