Waar ben je naar opzoek?

Inwonende zoon weigert zijn moeder een vergoeding te betalen

2 minuten lezen Nicole Vijgen
Inwonende zoon weigert zijn moeder een vergoeding te betalen

kostgeld betalenOei, de titel van dit Belgische nieuwsbericht deed mijn moederhart toch wel wat sneller laten kloppen. Een moeder die 250 euro vergoeding per maand eist van haar inwonende en werkende zoon. Ze stapte zelfs naar de rechter om haar gelijk te krijgen en haar zoon te verplichten om haar deze vergoeding te betalen. Haar andere twee inwonende kinderen betalen immers ook 250 euro per maand en dus vond ze het niet fair naar haar andere kinderen toe.

Verplichtingen = zorgen?

Hoe ver gaan de verplichtingen naar je kinderen toe? Tot welke leeftijd laat je ze thuis wonen en wat doe je dan inderdaad als de kosten de pan uit rijzen? Ik kan me er nu nog weinig bij voorstellen. Ik wil nu nog niets liever dan mijn twee meiden van 6 en 10 zo dicht mogelijk bij me hebben. Logeren en op kamp gaan, ja dat doen ze al en dan ben ik altijd weer heel erg blij als ze weer veilig en wel thuis zijn.

Een vergoeding eisen? Belachelijk!

Maar dat je van je kind een vergoeding eist om bij jou te mogen blijven wonen? En dat je daar zelfs een rechter bij moet slepen om het ‘geschil’ met je kind op te lossen. Belachelijk! Het ze leren op hun eigen benen staan is een stukje van de opvoeding die je je kind meegeeft. Zo zorg je ervoor dat ze uit zichzelf zelfstandig willen gaan wonen. Ik deed dat vroeger ook, gewoon omdat ik dat zelf wilde. In het begin werd ik wel nog bijgespekt door mijn ouders. Want op kamers wonen met alleen je stufi, was toen al niet echt haalbaar. Toen ik ging werken, werd dat natuurlijk anders. Ik was trots op mijn eerste verdiende centen en wilde leuker en groter wonen! Ik wilde juist van het gepamper van mijn ouders af.

Thuis wonen is relaxt en goedkoop

Maar óf ergens faalt onze huidige opvoeding of denkt de jeugd van tegenwoordig daar simpelweg anders over. Thuis wonen is relaxt, goedkoop en zo kun je tenminste alvast wat sparen voor later. De jobs liggen inderdaad niet meer voor het oprapen en dan is sparen voor later wel verstandig. Toen ik net ging samenwonen had ík geen cent gespaard. Maar bij mij overheerste dan ook het gevoel van de sky-is-the-limit en ik zou alleen maar meer gaan verdienen, toch?

Kinderen hebben kost geld

Ik wil mijn kinderen nu nog even graag zo lang mogelijk bij ons thuis houden en daar heb ik graag wat voor over. Zo lang het leefbaar is samen met ze thuis, sta ik voor ze klaar, zorg ik voor ze en ja dat kost geld. Maar laten we nu eens eerlijk zijn, dat wist je toch al vanaf het moment dat je een kinderwens had?

Wat vind jij?

Vind jij het normaal dat een inwonend kind aan jou geld betaald? Of vind je dat wij tegenwoordig onze kinderen veel te veel in de watten leggen, pamperen? Moeten we inderdaad wel of niet tot in het einde der tijden voor onze kinderen klaar blijven staan?

Reacties
  • Feytons Marcel zei

    Ik ben een alleenstaande vader van 4 kinderen waarvan de 2 oudste zonen 21 en 20 jaar gaan werken en daardoor verlies ik het kindergeld en zal er een bijdrage van hun betaalt moeten worden anders red ik dit niet .Ik doe het hele zooitje alleen , ook financieel sinds het overlijden van hun moeder en dit reeds 5 jaar . Er is een haar in de boter , want ze willen niet betalen , ze vinden dat ik hun moet blijven onderdak en onderhoud geven , met de nodige discussies .Ik wil ze een overeenkomst laten tekenen , dit weigeren ze .
    Er zal dan maar 1 oplossing zijn dat ik ze uit huis laat zetten , wat niet fijn zal zijn , maar ze laten mij geen keuze . Ik zal wel niet de enige zijn met dit probleem , maar als ik de vorige reacties lees dat het aan de opvoeding ligt of de kinderen wel of niet zullen betalen is ontwijken van de context .
    Voor hun eigen plezier hebben ze geld over , maar niet om hun verblijf en onderhoud te betalen . Dan maar naar de rechtbank .

  • Yvette Janssen zei

    Vanaf een bepaalde leeftijd van het kind vind ik het acceptabel dat ouders een bepaald bedrag per maand vragen voor gemaakte kosten. Afhankelijk van zowel het inkomen van het kind als van de ouders. En mochten de ouders het niet echt nodig hebben dan geeft het wel een stukje bewustzijn bij het kind dat op jezelf wonen geld kost en het leven duur is.

  • Danielle zei

    Wij hebben thuis altijd de regel gehanteerd dat zolang je studeert/naar school gaat je geen kostgeld hoeft te betalen over de centjes die je kreeg van je bijbaan. Zo zou ik dit later ook altijd willen doen..! Kijk is het financieel echt niet te doen anders dan vind ik het een ander verhaal maar ik ben er net als jij wel van dat je als ouders nou eenmaal weet dat kinderen (heel veel) geld kosten. Daar koos je voor toen je besloot een kind te nemen.

  • Sarina zei

    He, een andere Sarina 🙂
    Ik denk dat het zo ontzettend afhangt van de financiële situatie van ouder én kind dat wij hier maar moeilijk over kunnen oordelen.
    Inderdaad, de opvoeding zou er toe moeten leiden dat het kind financieel onafhankelijk wordt én wil zijn, maar als de omstandigheden ongunstig zijn, dan wordt het wat anders.
    Soms kán een ouder niet anders dan om een bijdrage vragen en soms ben je in de luxe positie dat je je kind meer kan ondersteunen.
    In dit specifieke geval kan ik me wel voorstellen dat de andere kinderen (die wel bijdragen) dit niet eerlijk vinden en krijg ik zelf de neiging om de jongeman in kwestie dan maar vriendelijk doch dringend te vragen een eigen dak te vragen… Maar goed, ik weet het pas zeker als het zover is 😉

  • Sarina zei

    Ik vind het dubbel, vind namelijk dat een “kind” naar inkomen best de verantwoordelijkheid mag hebben om ook bepaalde kosten zelf te dragen. ( als je het mij vraagt is 250 per kind weer wat overdreven als je 3 kinderen hebt. Dat komt op 750 per maand) persoonlijk zou ik mits de situatie het toelaat een x bedrag doen en dit dan wegsparen voor als ze op hun zelf gaan.

    Nou heb ik wel eens gehoord dat de lonen in belgie veel hoger liggen. Misschien dat het daar een redelijk normaal bedrag is

  • RC zei

    Ik ben een meid van 20 jaar. Toen ik een tijdje thuis woonde nadat ik zonder dak boven me hoofd zat heb ik ook kostgeld betaald. Me ouders wilden het toen niet eens krijgen! Uiteindelijk werd het een strijd over de bankrekening wie het langst vol kon houden het geld over te maken of juist terug over te maken :P. Nu is me moeder werkloos en ik verdien naast mijn studie ook meer dan voldoende. Ik neem dan als ik naar huis ga boodschappen mee en stop stiekem wat geld in haar portemonnee. Ouders hebben jaren lang voor jou gezorgd. Ik zou me schamen als me moeder me kostgeld zou vragen, want die verantwoordelijkheid ligt bij het kind om ook verder te denken dan alleen hun eigen comfort en financiën.

  • Marian zei

    Ik vind het niet meer dan normaal dat kids bijdrage. Waarom zouden beide ouders moeten werken voor het onderhoud van iedereen terwijl de jongere ook een baan en dus inkomsten heeft. Wij hebben met onze grote kinderen altijd alle kosten en inkomsten op een rij gezet en daarmee samen een bedrag bepaald wat dan als kostgeld werd aangemerkt. Nooit discussie over gehad. Ze moeten ook leren dat alles nu eenmaal geld kost en niet zomaar uitgegeven kan worden.

  • Esther zei

    Mijn ouders lieten mij kostgeld betalen maar dat werd “stiekem” op een spaarrekening gezet , dit geld kreeg ik mee toen ik het huis uit ging 🙂 . Echt een geweldige verrassing ! Mijn ouders waren dan ook in de positie dat te doen .. Maar na 18 jr stopt de kinderbijslag, inkomen inwonend kind telt mee voor evt toeslagen etc .. Dus heel normaal dat er een bijdrage wordt gevraagd .. Ik vind de reactie van de eerder verschrikkelijk en neerbuigend ..

  • Benedicte zei

    Kunnen jullie er op letten dat er geen spelfouten in de teksten meer staan? Dat iemand in een reactie de bal misslaat kan ik nog begrijpen, maar in de tekst van een redacteur/tekstschrijver vind ik dat toch storend.
    Zeker als het om banale d en t fouten gaat, wat toch geen echt moeilijke materie is.

    • Hier werken wij altijd hard aan. Wij zijn bloggers, geen redacteur en tekstschrijvers. Toch doen wij er alles aan om onze teksten zo leesbaar mogelijk te maken en alle fouten eruit te halen. Helaas missen wij ook wel eens wat. We gaan erop letten.

      • Miriam zei

        Joh, laat gaan!! Ik lees jullie blogs altijd in een keer helemaal door, zonder dat ik mij ook maar een keer stoor aan een verdwaalde d of t…
        T is maar waar je je druk om maakt toch!
        Ik vind voornamelijk de inhoud erg leuk!!

    • Nadia zei

      Wie maakt er nooit eens een fout? Van fouten leer je hè 😉 Is nou niet echt dat deze tekst rammelt van de fouten, ha ha!

    • Yvette Janssen zei

      Wat een flauwe en onnodig kritische reactie van Benedicte. Het gaat hier om een blog die door vrijwilligers tot stand komt. Niemans is perfect, jij wel?

  • karin zei

    Ik vind het absoluut niet raar als je aan een volwassen kind wat aardig verdiend een bijdrage vraagt voor kost en inwoning!
    De leef situatie van tegenwoordig is echt heel erg veranderd vergeleken met 25 jaar geleden!
    Het is namelijk tegenwoordig ook zo dat het salaris van een inwonend werkend kind boven de 18 door de belasting word meegerekend in het totale inkomen per huishouden! Alles is flink duurder… Men verliest banen door faillissementen etc.
    lonen gaan eerder omlaag dan omhoog
    Dat we in deze tijd er zo toe waren zo als nu met bijvoorbeeld zorgverlening en verplicht eigen risico had ik 25 jaar geleden niet voorzien toen ik aan kinderen begon te denken!
    Dus ik ben het wel eens met een bijdrage maar de hoogte ligt wel aan het inkomen…
    Je hoeft niet aan je kind te verdienen!!!
    Dat zou althans niet de bedoeling moeten zijn!
    Een kind wat maar een zakcentje verdiend ga je geen geld van eisen… Laat het kind dan wel proberen een vast bedrag per maand te sparen voor zijn/haar toekomst!

  • Carla B. zei

    Bij mijn ouders was de regel dat als we een baan hadden en geld verdiende dan moesten we kostgeld betalen.
    Ik vind dit heel normaal en zo heb ik geleerd dat je niet alles wat je verdient op kan maken maar dat je eerst je “vaste lasten” moet betalen.
    Ook moesten mijn zus en ik een deel van ons zakgeld en later ons zelf verdiende geld op de bankrekening zetten.
    Ik vind dit heel normaal en zo ga ik het mijn kind (nu 2 jaar) ook leren.

  • C zei

    Ik denk dat de achterliggende gedachte verkeerd is. “De andere betalen ook dus..”
    Ik denk dat als je bv alleenstaande bent je best met je kinderen kan praten over de kosten, bewust maken van. Als je werkende kinderen hebt, ze geen zakgeld meer geven bijvoorbeeld. Mochten ze niet rond komen, laat ze klusjes doen ervoor. Maar €250 eisen, lijkt mij niet de manier. Zeker niet via een rechter

  • Miranda zei

    Ik vind dat een volwassen kind dat verdiend, best wat in mag leveren. Ligt natuurlijk ook aan de inkomsten van dat “kind”. Als een inwonend kind een fulltimebaan heeft of iets wat die kant opgaat, kan dat “kind” meebetalen. Ook dat is gewoon een deel van je opvoeding, want je leert je “kind” dan al met geld om te gaan en dat het verplichtingen heeft om na te komen, helemaal niets mis mee toch. Na voor 250 euro woon te toch behoorlijk goed bij je ouders en zou hij/zij nog genoeg over kunnen houden om te sparen voor de toekomst.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Sinterklaas

Hoeveel cadeaus kan ik mijn kinderen geven voor Sinterklaas?

  • 4 dagen geleden
  • 3 minuten lezen
Blogs over speelgoed voor baby’s en kinderen

29 toffe cadeaus voor jongens vanaf 6 jaar

  • 4 dagen geleden
  • 5 minuten lezen
Blogs over zwanger worden & zwangerschap

COVID-19 en zwangerschap: Waar moet je rekening mee houden?

  • 1 week geleden
  • 3 minuten lezen