Waar ben je naar opzoek?

Gefeliciteerd! Met oorontsteking nummer 30!

5 minuten lezen Ik ben Helga
Gefeliciteerd! Met oorontsteking nummer 30!

Om gek van te worden. Zielig, pijnlijk, hopeloos en moedeloos. Dat zijn zo maar een paar woorden die bij me opkomen. Mijn dochter van vier heeft de twijfelachtige eer om oorontsteking nummer 30 te hebben. Een dubbele dit keer. En als kers op de taart zijn we al ruim een maand bezig.

Veel kinderen hebben op regelmatige basis te maken met een oorontsteking. “Hoort erbij” wordt er dan gezegd. Alsof die statistiek ook maar enigszins bijdraagt aan het moedeloze gevoel wat je hebt als het weer bingo is. Vanaf baby af aan waren wij een vaak geziene gast bij de huisarts. Keer op keer kwam was het weer raak, waardoor de teller nu dus op de 30 staat. En dat zijn dan alleen nog de ontstekingen waarvoor ik naar de dokter ben gegaan. De rest heb ik dan nog niet eens meegeteld.

Lees ook: Een nachtje met mijn zieke peuter samen in bed

Altijd hetzelfde advies: Neusspray, paracetamol en uitzieken!

Het aantal keren dat we de huisarts hebben bezocht voor haar oortjes is in de loop van de jaren sterk afgenomen. Nadat ik voor de vijfde keer te horen kreeg dat we het met paracetamol en neusspray af moesten doen was ik er wel een beetje klaar mee. Pas als ze drie dagen of meer rond de 40 graden zat trok ik maar weer eens aan de bel. Niet dat het advies daardoor veranderde hoor. Dus modderde we nog maar wat langer aan.

17 oorontstekingen in nog geen jaar tijd… Het was een hel!

Toen kwam het hel-jaar. Mijn dochter was nog geen twee en had aan de lopende band pijn. Je moederhart bloed en het huilen staat je nader dan het lachen. Na 8 enkele en 9 dubbele oorontstekingen was voor mij de maat vol! Ik eiste actie. Ik kon het niet langer aanzien. De pijn, de slapeloze nachten, het continue gekrijs als ik maar naar haar oren keek. Ik trok het niet meer. Daarbij had ik als alleenstaande moeder ook nog eens het probleem dat ik moeilijk elke twee weken tegen mijn baas kon zeggen dat ik WEER niet zou kunnen komen omdat het WEER zover was.

De eerste kuur!

Ik heb de slingers uitgehangen toen we eindelijk een kuur kregen. Ondanks dat ik dus GEEN fan ben van antibiotica. Maar ik was ten einde raad en zou op dat moment alles hebben gedaan om het te laten verdwijnen. Na al die ellende zou er eindelijk even rust komen. De neusspray en paracetamol zou ik, na bijna twee jaar, eindelijk in de prullenbak kunnen gooien. En wat een geluk. De kuur sloeg aan en we hebben bijna een hele maand geen last gehad.

Ik voelde mij een slechte moeder

Helaas was het na die ene maand weer bingo en gingen we weer hetzelfde riedeltje af. Ik heb gehuild, gesmeekt en me een waardeloze moeder gevoeld. Mijn kind had heel veel pijn en ik kon niets doen! Ik heb me zelden zo klein en onbegrepen gevoeld als in de behandelkamer van de huisarts. Alsof ik me aanstelde. Alsof ik voor elk wissewasje daar zat. Terwijl in werkelijkheid de keren dat ik niet ben gegaan omdat de koorts met een paar dagen al zakte niet meer kon tellen. Uiteindelijk heb ik moeten ‘lullen als brugman’ om een verwijzing naar de KNO-arts te krijgen.

Lees ook: 10 dingen die je schoon moet maken als je kinderen ziek zijn (om verspreiding te voorkomen!)

Buisjes!

Toen kwamen de buisjes. Voor 8 heerlijke weken had ik weer een kind dat niet ziek en moe was. Bijkomend voordeel was dat ze ook gelijk tien keer beter luisterde. Waarschijnlijk omdat die jaren ervoor simpelweg gewoon niet goed kon horen. Het waren twee heerlijke maanden. Daarna waren de buisjes er helaas al uit. Bij de eerste dubbele oorontsteking die we daarna hadden wilde ik weer een verwijzing naar de KNO. Helaas vond de huisarts, een andere omdat we inmiddels verhuisd waren, dat dat niet nodig was. Ze zou er wel overheen groeien.

Door schade en schande geleerd, dus niet afwachten, heb ik de KNO-arts gebeld. De verwijzing was een jaar geldig en daar heb ik gebruik van gemaakt. De tweede kuur en kort daarop de tweede keer buisjes was een feit. Dit keer speciale (duurdere) buisjes zodat we er langer dan twee maanden van zouden kunnen genieten.

Inmiddels staat de teller dus op 30

Ook deze buisjes helpen wel degelijk. Mijn dochter heeft veel minder pijn en de koorts gaat veel sneller weg. De ontstekingen zijn in frequentie iets afgenomen, maar helaas nog niet helemaal weg. Maar het belangrijkste is dat de pijn minder is. Althans, dat was tot de vakantie begon. Het weekend voor de vakantie begon de pijn, gevolgd door de koorts. Daarna kreeg ze rechts een loopoor, gevolgd door links. De tranen als haar haar erin vastgeplakt zat. De slapeloze nachten, het verdriet, de pijn. Alles was in volle glorie terug. “Ach, hoort erbij” of “Tja, dat heb je met kinderen” hoor ik weer op regelmatige basis de revue passeren. Wurgneigingen krijg ik daarvan!

Weer terug in hetzelfde cirkeltje

Dus weer naar de huisarts en zowaar een kuur. De derde bij de in totaal 30 oorontstekingen. Met daarbij de mededeling dat als het niet zou helpen, ik na de kuur weer terug moest komen. Zou het dan toch? Werd ik nu gewoon gehoord en begrepen? Een week lang had ik hoop. Voelde het niet alsof ik met een kluitje het riet in was gestuurd. De kuur was voorbij, de dubbele oorontsteking helaas niet. Om de kuur een kans te geven heb ik nog 6 dagen langer gewacht, maar toen het einde nog steeds niet in zicht leek heb ik toch maar weer gebeld.

Lees ook: Dit bericht van een kinderarts over vaccinaties gaat viraal!

De assistent ging even met de arts overleggen en ja hoor, daar was het weer. Het welbekende advies. Het advies dat ik al zo vaak gehad heb en waarbij ik het liefst zou willen schreeuwen: DENK JE DAT IK DAAR NA 29 KEER EERDER NOG NIET AAN GEDACHT HEB? Maar ik doe het niet. De neusspray en de paracetamol staan al klaar.

Weer terug bij af

Dus zat er niets anders op. Ik heb weer de huisarts gepasseerd en heb de KNO-arts gebeld. Na vier weken met een dubbele oorontsteking (in de vakantie), zag ik geen andere oplossing. Gelukkig kunnen we daar over twee dagen terecht. Eens kijken of die weet wat ik kan doen om dit te voorkomen en wie weet trekt hij wel een magische oplossing uit één of andere hoge hoed. Ik hoop het! Want ooit zal ze eroverheen groeien, daar ben ik van overtuigd. Maar tot die tijd hoeft ze van mij geen onnodig veel pijn te lijden, wat de huisarts dan ook zegt.

Dus als iemand voor mij HET antwoord heeft? Al moet ik op mijn kop gaan staan, dertig rondjes draaien en 24 uur mediteren, het maakt mij niet uit. Als het maar helpt. Mijn eeuwige dank heb je dan in ieder geval en die van mijn dochter ook!

Bron hoofdafbeelding: Pixabay

Reacties
  • Annemieke zei

    Helga, wat een narigheid! Zelf oorontsteking hebben is al maar genoeg, bij je kind is het helemaal naar!

    Wat ik je zou willen aanraden is eens met de huisarts te overleggen of een logopedist iets kan betekenen. Ik ben zelf logopedist en zie vaak dat (heel vaak) oorontsteking gepaard gaat met veel met mond open zitten, onvoldoende tong- en liospierkracht en vaak verkouden zijn. Mocht je (met name de open mond) herkennen zou ik zeker naar de logo gaan.

    Wat er namelijk gebeurd bij een kind dat veel door de mond ademt, is dat het minder vaak slikt. Dan gaat de buis van Eustachius (verbinding neus oor) minder vaak open en is er meer kans op oorontsteking.

    Ik hoop dat dit helpt!

    Sterkte in elk geval.

  • Ellen zei

    Jemig dit lijkt mijn verhaal wel! Mijn zoontje Mees van nu 6 jaar heeft precies dezelfde ellende gehad. Kan niet anders zeggen dat naarmate ze ouder worden het echt minder wordt. Alleen daar heb je nu geen reet aan! Zelfs onderzoeken bij een kinderarts naar zijn immuunsysteem gaven geen resultaten. Wij passen nu wel een aantal dingen toe. Zo krijgt Mees elke dag een lepel levertraan. Deze is echt te doen. Hij vraagt er zelf om! Kijk eens naar Mollers tran citroen. Hier zitten vitamines in waar we echt tekort aan hebben. Daarnaast zijn we gestopt met citrusvruchten. Door de zuren hierin zou je ontstekingen kunnen aanwakkeren. Zo probeer ik ook voornamelijk spelt producten te geven. Google anders eens op welke voedingsgroepen je kan minderen bij chronische ontstekingen. Ook zwemt mees in een zwembad waar minder chloor in zit. En heeft hij al jaren oordoppen. In zijn oren zitten nu al ruim een jaar buisjes. De zogenaamde T-drains. Langste periode ooit. Want hij is inmiddels 14 keer geopereerd. Zijn keel en neusamandelen zijn er ook uit. Na die operatie merkte ik ook dat de frequentie van oorontstekingen af nam. Verder dan dit kom ik ook niet met antwoorden helaas. Het is zielig en je moederhart bloed als ze weer oorontsteking hebben. Sterkte en succes! Liefs, Ellen

  • Wat vreselijk zeg! Mijn dochter heeft veel last gehad van haar oren (vooral doof en soms pijn). Dit bleek een reactie op koemelk en teveel suiker. (We kwamen hierachter aangezien haar broertje en ikzelf ook bleken te reageren op koemelk). Heb je dit al eens laten testen/ bekijken? Mijn huisarts zei overigens dat er geen verband kom zijn tussen voeding en de oren/verkoudheid. De kno-arts zag dit wel een heeft ook gewacht met het plaatsen van buisjes bij mijn dochter. Na 6 weken bleek dit zelfs niet meer nodig te zijn. Misschien heb je er iets aan?

  • syl zei

    bizar verhaal. Hier ook van de 3 meisjes 2 meisjes die vaak oorpijn hadden. mijn dochter van 6 heeft buisjes gehad. na een paar keer verwijzing kno arts. eerst geprobeerd met antibiotica daarna buisjes. ondertussen zijn ze eruit en gaat het goed.

    Bij mijn dochter van 2 zelfde verhaal. ook altijd zere oortjes. ook snel weer een verwijzing gekregen. ook zij heeft de neusamandelen eruit en buisjes gekregen. Omdat ze toch nog regelmatig ziek is heeft ze er ook al een jaar een onderhoudsantibiotica bij. Elke dag krijgt ze iets.
    paar weken terug in overleg ermee gestopt en binnen 14 dagen was het weer helemaal mis. ik werd meteen weer serieus genomen. antibioticakuur gekregen en de oordruppels. En nu weer beginnen met de onderhoudskuur.
    En ja ik weet het antibiotica is niet goed maar een kind wat altijd ziek is ook niet.

    misschien eens vragen naar een onderhoudskuur en wat ik doe bij de eerste verschijnselen van een loop oor meteen de oordruppels erin.
    misschien zijn de buisjes er wel uit en is het daarom weer mis.

    succes. Kan me voorstellen dat je knettergek word van dat gedekter…

  • Kimberley zei

    Ow ik weet zooo goed wat je voelt en ik heb het nu “pas” 1.5 jaar. Niemand wilde luisteren en ik voelde me zooo hopeloos.
    In een jaar tijd had hij uiteindelijk 3x dubbele oorontsteking en 3 dubbele.kuur en dan de keren niet meegeteld dat ik niet naar huisarts geweest ben of dat ik ook naar huis gestuurd werd met ja ach doe maar een spraytje! Of ja het huilen dat zijn echt krampen! ALLES geprobeerd, kinderartsen, osteopaat en uiteindelijk de KNO. Bij KNO werd gelijk geconstateerd dat hij buisjes moest in beide oren en dat zijn neusamandelen eruit moesten.
    Nu.leek het 2 wkn beter te gaan en nu gaat het weer drama met vooral slapen. Weer bij KNO geweest voor controle, buisjes zitten nog maar wel weer oordruppels en kuurtje. Over 3 wkn weer terug en dan kijken hoe het gaat. Gelukkig gaat de KNO serieus om.met.mijn klachten en hoort hij mij echt. Hij zei dat het.ook nog wel eens KMA kan zijn… en zo blijven we bezig.
    Arme kindjes! En ook.een beetje arme mama’s!
    Suc6 met je dochtertje!

  • Suus zei

    Ah wat sneu… 🙁
    Ik vind dat je heeeeeeeul veel geduld hebt hoor. Mijn kleintje heeft in zijn eerste jaar bijna elke maand (bijna of gehele) oorontsteking gehad. Icm met diverse andere klachten heb ik na een halfjaar een doorverwijzing geëist en heb ik elk ziekenhuis gebeld voor de eerste afspraakmogelijkheid. Uiteindelijk kon ik een dag later in het havenziekenhuis terecht. Pas na een geëiste bloedtest via de kinderarts die vond dat ik overdreef, bleken alle klachten van een koemelkallergie te komen.
    Helaas is de KNO arts voor jou niet de oplossing geweest, maar wat ik ermee wil zeggen is dat je jezelf echt niet moet af laten schepen hoor! Net zo lang stennis schoppen en ziekenhuizen langsgaan tot je een oplossing hebt.
    Ze kunnen verdorie robotarmen op zenuwen laten werken, dat moet dit ook op te lossen zijn!!

  • Yvonne zei

    Ik had als kind ook veel last. De huisarts adviseerde mij zout water te snuiven (lauw water met een schep keukenzout) hielp als een malle. Maar als ik het goed heb is je kindje daar nog te jong voor. Het is ook mega smerig. Maar elke keer als ik oorpijn voelde aankomen, even snuiven en opgelost.
    Ik hoop dat men met het gouden ei komt. Vreselijk!

  • Bianca zei

    Helaas heel herkenbaar!

    Mijn zoontje heeft veel baat bij de baciocline druppels van de KNO. Zodra ik alleen al een vermoeden heb van ontsteking, ik hoef dus niet meer te wachten op een loopoor, bel ik mijn KNO ik kan gelijk de druppels ophalen en een week later zijn we weer van de ellende af.

    Misschien ook een idee voor jullie?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ook leuk

Wonen op Curacao

Naar Curacao met kinderen: pas hiervoor op!

  • 3 maanden geleden
  • 7 minuten lezen
DIY & Knutselen

Happy stones: steentjes schilderen en verstoppen

  • 3 maanden geleden
  • 3 minuten lezen
Wonen op Curacao

Half jaar Curacao: dit moet je weten!

  • 3 maanden geleden
  • 12 minuten lezen