Goede voornemens? Voor mij niet!

Ik weiger mee te doen
aan die traditie

Het is weer die tijd van het jaar dat men nieuwe voornemens voor het nieuwe jaar aan het smeden is. Meestal zijn dit voornemens in de trant van; stoppen met roken, afvallen, beginnen met sporten of kortemetten maken met een of andere nare, danwel, vervelende gewoonte. Al jaren gooi ik bij dit fenomeen mijn bibs in de krib. Ik weiger mee te doen met die traditie.

Ik weiger pertinent iets op te geven waar ik blijkbaar plezier uit haal of waar ik mij prettig bij voel. Ik hoef niet perfect te zijn, maar wel mezelf. Ik blijf van chocolade genieten en dat ene frietje speciaal laat ik ook niet aan mij voorbij gaan. Die net iets te grove grap vind ik te vermakelijk om voorgoed afscheid van te nemen en ik blijf net dat ene uurtje te laat naar bed gaan.

Het is niet alleen maar bar en boos

Zo blijf ik ook die zorgzame en betrokken moeder en werk ik hard en vol overgave op mijn werk. Thuis zorg ik er voor dat mijn meisjes in een schoon bedje slapen en smeer ik hun broodjes iedere dag weer. Alles wat ik doe, doe ik met liefde en dat kan ik alleen door ook mijn guilty pleasures te kunnen omarmen. Zij mogen er net zo zijn als de meer geaccepteerde kanten van mijn roerige karakter. Dus, no way, dat ik dat de deur wijs. Ze mogen blijven en ik blijf er van genieten. Soms tot ergernis van een ander. Maar dat ben ik en dat hoort er ook bij. Het mooiste voornemen die je kunt nemen, is jezelf omarmen zoals je bent. Met je fijne kanten en je wat minderen kanten. En het mooiste cadeau wat je een ander kunt geven, is de andere nemen zoals deze is. Amen. Ik heb gesproken!

Iedere dag is er
een jaar voorbij

Voor mij geen nieuwe voornemens, wel een nieuw jaar. In mijn optiek is er iedere dag een jaar voorbij en is er iedere dag ruimte voor het maken van nieuwe voornemens. Dat hangt niet af van die ene dag in het jaar. Bij mij komt het dan ook met enige regelmaat voor dat ik besluit te gaan sporten of om af te gaan vallen. Soms ga ik een avondje op tijd naar bed en verkies ik een salade boven dat ongezonde frietje speciaal. Soms heb ik geen trek in chocolade en gaat mijn voorkeur meer uit naar een lekker stuk fruit. Voor die grove grappen wordt het lastiger een passend alternatief te vinden. De ene keer kan ik nou eenmaal wat makkelijker met mezelf door een deur, dan de andere keer. Dat gaat met vallen en opstaan. Verspreid door heel het jaar.

Judith Droog

Ik: mama van drie. Passies: Schrijven en fotograferen. Biografie in een notendop: Ik heb een roerige jeugd genoten en ben mijn eigen moeder op 26 jarige leeftijd aan zelfdoding verloren. Inmiddels heb ik hier berusting in. Maar ik kom haar nog regelmatig tegen nu ik zelf moeder ben. Zij en haar omstandigheden zijn dan ook vaak onderwerp van mijn schrijven. Minstens zoveel inspiratie haal ik uit mijn drie meiden en andere allerhande verwonderingen.  Ik schrijf: 
1) vaak met een knipoog 
2) soms rauw en intens en 
3) bijna altijd met een vleugje humor

Nog geen reacties

Plaats een reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.