Waar ben je naar opzoek?

Je was zo mooi…

2 minuten lezen Femke
Je was zo mooi…

Een brief aan mijn overleden kindje

Binnenkort zal hij vijf jaar worden, mijn oudste. Elk jaar rond dezelfde tijd, waar normaliter de voorbereidingen voor een kind zijn/haar verjaardag begint, groeit bij mij de knoop in mijn maag. Zo ook nu. Het zal waarschijnlijk nooit veranderen. En dat geeft niet. Onderstaande brief heb ik geschreven op zijn vierde verjaardag. Ik deel het graag. Een kleine glimp van het verdriet, de trots en de enorme liefde die je voelen kunt als je een kind moet missen. Voor alle lieve ouders die dit, in welke vorm dan ook, mee moeten maken misschien wat herkenning en daarmee vooral erkenning. I feel you.

Alweer 4 jaar.
Voorzichtig en nauwkeurig tel ik de kaarsjes, telkens opnieuw. Het zijn er echt vier. Ze staan toch echt op jouw taart. De tijd vliegt en toch voelt het als de dag van gister dat jij geboren werd.
Zo klein, zo fragiel, zo zacht, zo mooi, zo… Af!
Een prachtig klein mensje, mijn zoon.
Trotser als een pauw, die rond paradeert met de mooiste veren in zijn staart, liet ik jou zien aan mijn dierbaren: dit is mijn zoon!

Het kaarslicht werkt als een soort hypnose en voor ik het weet word ik meegesleurd in gedachte.
De eerste lachjes, stapjes, het gebrabbel waaruit zomaar ineens een ‘Mama’ te verstaan is. Al vindt jouw vader het eerder als ‘Papa’ klinken.
De ontdekkingsreizen, samen, kruipend en dan met voorzichtige stapjes. De wijde wereld in.
De struggles en al het moois dat hoort bij het mogen zien opgroeien en opvoeden van het kostbaarste bezit: mijn kind!

Elk kaarsje staat voor één jaar. De jaren waarin een baby een dreumes wordt. Die zich met vallen en opstaan weet te ontwikkelen tot peuter. De jaren waarin een peuter, nog zo klein, ineens naar school gaat en verandert in een kleuter. Een moederhart dat vol trots en weemoed stukje bij beetje haar alles los moet laten.

Ik heb een plekje speciaal voor jou,
waar wij samen kunnen komen.
Het is beschermd tegen pijn en kou,
een plekje om van te dromen.

Je bent er veilig en met mij,
het grootste stuk houd ik voor jou apart.
Als je dat fijn vindt is papa ook vlakbij,
speciaal voor jou is het mooiste plekje in mijn hart.
Femke – 2011

Ik denk aan de herinneringen die wij nooit hebben mogen maken. Zij passeren allemaal de revue.
Tot het tijd is om de kaarsjes uit te blazen.
Elk jaar zal ik jouw verjaardag vieren. Het vieren van jouw bestaan. Het feit dat jij mij moeder hebt gemaakt.
Elke dag ben jij mijn kind!
Een onvoorwaardelijk soort liefde dat de tijd niet doet slijten, stoppen of helen.
Voor altijd mijn kind! Mijn kind dat geen kind mocht wezen.

overleden kindje

-Blof – zo mooi, zo mooi

Beeld: Privé foto’s Femke

Reacties
  • Merel zei

    Met tranen in mijn ogen gelezen. De foto’s stralen zoveel verdriet uit. Geen enkele ouder zou dit mee moeten maken.

    Ik wens je alle sterkte toe! Liefs

  • Vivianne zei

    Mooi…. Onze dochter zou op 1 januari 10 jaar zijn…… Xxx

  • lia zei

    Hoi ook ik heb dat gevoel! Mijn engeltje zou 35 geworden zijn dit jaar! Het blijft je bij zolang je leeft! sterkte!

    • Femke zei

      Och, Lia. U zal daar vast al veel uitgebreidere gevoelens bij hebben. Zou uw kind bijvoorbeeld nu zelf kindjes hebben?… Elk jaar van moeten missen brengt nieuwe herinneringen voort die nooit gemaakt mochten worden. Sterkte!

  • anoniem zei

    15 februari, een pijnlijke dag. Een dag dat gevierd zou moeten worden nu voor de 4e keer. Helaas een kaarsje met het gemis steeds meer. Mijn dochter van 5 maand heeft een grote broer. Een engeltje, een vlinder. Kans heeft hij niet gehad. Hij kwam te vroeg. Elke dag vraag ik me af hoe hij eruit zou hebben gezien, wanneer hij zat, wanneer hij liep, hoe zijn stem klinkt, hoe hij het doet op school. Het gemis is groot. Maar hij zal trots zijn. Op zijn zusje. Hij zal zitten op haar schouder. Hij zal haar op juiste pad brengen. En ooit zijn we als gezin weer bij elkaar.

    • Femke zei

      Je vergeet één heel belangrijk stukje: het meest trots zal hij zijn op zijn moeder! Want dat verdient zij.
      Hele dikke knuffel.

  • Nicole zei

    Jeetje lieve Femke. Wat heftig maar oh zo mooi geschreven. Eens mamma altijd mamma…Je bent een top moeder. Dikke dikke kus en knuf

    • Femke zei

      Wat lief Nicole, dank je wel!
      Zo is dat! Niets of niemand kan dat veranderen. Ik heb twee geweldige mannetjes. Van die ene krijg je teouwens een dikke knuffel 😉
      X

  • Denise zei

    Meissie…. Wat ben ik trots op jou..! Je bent een kanier en een geweldige mama.. Hou van jou.. Dikke kus

  • Stuurman zei

    Hoi lieve moeder,want dat blijf je vooraltijd voor je kleine . Ik ben van mijn 1e zwangerschap ook moeder van een kleine . Dus het grote verdriet is zo herkenbaar, tranen bij het lezen en zien van je afscheid van de foto bracht bij mij ook de tranen van gemis en herkenning van gevoelens die hierbij horen. Ik wens je een mooie dag toe om haar ” dag ” te vieren. Heel veel liefs van Marije.

    • Femke zei

      Hi, dank je wel voor de lieve woorden.
      Ik hoop dat het lezen van de brief je iets van steun biedt: je bent niet alleen. Ik begrijp je verdriet. Liefs.

  • farah zei

    Precies zoals ik het ook voel.
    Ieder jaar weer denken aan wat nooit heeft mogen zijn.
    Ons zoontje zou nu ook 4 zijn.
    Naar de basisschool, leren fietsen zonder zij wieltjes.
    Het mocht niet zo zijn.
    Hij was ook zo mooi…Zo mooi

    • Femke zei

      Oh Farah, ik had het jou en jouw zoontje zo ontzettend gegund. Het leven is zo oneerlijk, soms. Wat er ook gebeurt, jouw zoon is en blijft van jou! Je mag trots op hem zijn… En hij op jou! Liefs.

  • phoe heftig! wat mooi verwoord

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Blogs over weekendjes weg met het gezin

Weekendje weg aanbiedingen: tips ga er goedkoop op uit!

  • 14 uur geleden
  • 2 minuten lezen
Blogs over weekendjes weg met het gezin

Weekend weg Nederland: Kindvriendelijke hotels

  • 15 uur geleden
  • 3 minuten lezen
1 week zwanger

Wat moet je regelen als je zwanger bent?

  • 16 uur geleden
  • 2 minuten lezen