Waar ben je naar opzoek?

Waarom rammelen mijn eierstokken niet…?

3 minuten lezen admin Love2BeMama
Waarom rammelen mijn eierstokken niet…?

Wat lijkt het me fijn om te weten dat je moeder wil worden. Dat je aan je hele lichaam voelt dat je er klaar voor bent. Dat je eierstokken niet stoppen met rammelen, voordat je dolgelukkig de zwangerschapstest toont aan je geliefde. Ik kan er helaas niet over meepraten. Mijn lichaam schreeuwt niet om een zwangerschap. Sterker nog: ik twijfel over het feit of ik wel een kinderwens heb. Met mij trouwens vele andere vrouwen; het blijkt nog steeds een taboe te zijn om te twijfelen over je kinderwens…

Ik had niet de droom om moeder te worden

Over het krijgen van kinderen dacht ik eigenlijk nooit na. Waar vriendinnen met Barbie en Ken al een gezinnetje nabootsten, speelde ik in de bossen met mijn buurjongens. En ook later is die droom nooit aangewakkerd. Ik zag mezelf als journalist juist de hele wereld over vliegen op zoek naar mooie verhalen. Tot ik op mijn 22ste de liefde van mijn leven leerde kennen en zijn moeder vrij snel daarna vroeg of ik een kinderwens had. ‘Als je die niet hebt, kun je de relatie beter beëindigen.’ Mijn lief wil van jongs af aan namelijk wel graag vader worden.

Ik twijfel nog steeds

We waren jong en verliefd. Kinderen dat kwam later wel. Mijn eierstokken zouden wel gaan rammelen, zoals iedereen dat zo mooi zegt. Inmiddels zijn we zeven jaar verder en twijfel ik nog steeds. Geniet ik op het ene moment van het lachje van de baby van een vriendinnetje. Het andere moment schiet ik in de stress als ik ons huilende nichtje de fles moet geven. Met kinderen ben ik echt een onhandige zenuwpees. En dan heb ik ook nog een moeder die zonder twijfel zegt ‘Kinderen? Ik zou er niet aan beginnen’. Dat maakt het natuurlijk niet makkelijker. Al is het ook wel fijn, dat ik niet de druk ervaar dat moeders graag oma wil worden.

Komt er nog een kind?

Die druk dat we toch echt eens aan kinderen moeten beginnen, komt wel van alle andere kanten. Als sinds de oplevering van ons nieuwe huis wordt er veelvuldig naar onze kinderwens gevraagd. Toen kwamen we nog weg met de boodschap ‘dat komt later wel, we zijn nu nog jong’. Maar nu we een jaar getrouwd zijn, mijn man dertig is geworden en alle stellen uit onze vriendengroep zwanger zijn of al kids hebben, ontkomen we er niet meer aan. Als ik vertel dat ik nog niet weet of ik kinderen wil, krijg ik te horen dat kinderen zo leuk zijn. Dat ik echt niet moet twijfelen. ‘Dat is echt nergens voor nodig. Je krijgt er geen spijt van als het zover is.’

Twijfelen over je kinderwens? Je bent niet alleen!

Terwijl ik juist op zoek ben naar begrip, krijg ik alleen maar hallelujah-verhalen over het moederschap te horen. Ik voel me raar. Ben ik dan echt de enige die twijfelt? Online kan ik ook al niet veel vinden. Dan moet ik het maar zelf doen. Binnen een week is TwijfelMoeder in de lucht. De site is nu ruim drie maanden live en ik ontvang de liefste mailtjes van vrouwen die ook twijfelen. Sommige durven deze twijfels met niemand te delen, omdat ze bang zijn voor de reacties.

Twijfelen over je kinderwens blijkt namelijk nog steeds een taboe te zijn. Waarom? Dat snap ik echt niet. Daarom hoop ik met mijn site meer bewustwording te creëren. Niet iedere vrouw heeft rammelende eierstokken. En helaas zijn er ook vrouwen die maar al te graag een kindje willen, maar bij wie het niet lukt. Ik hoop dat ik met TwijfelMoeder voor een stukje respect kan zorgen. Dat we open naar elkaars kinderwens kunnen vragen en dan eerlijk kunnen antwoorden. Dat we onze twijfels – ook over een tweede, of zelfs derde kindje – met elkaar kunnen delen. Leveren jullie daar ook een bijdrage aan?

Lees ook: 17x Wat je niet verteld wordt over het moederschap

Twijfel jij of je moeder wil worden of toch niet? Journlasite Patricia de Ryck twijfelde ook. Zij heeft de website TwijfelMoeder opgezet. Inmiddels is ze zelf moeder, na lang twijfelen. Voor alle Twijfelmoeders heeft ze een boek geschreven waarmee ze andere moeders wil helpen: De twijfel moeder.


Photo by Daniel Reche from Pexels

Love2BeMama

De redactie van Love2BeMama zoekt dagelijks de leukste, interessantste en belangrijkste nieuwtjes voor jou op zodat jij niet verder hoeft te zoeken. Ook posten wij verhalen van moeders. Je dagelijkse portie nieuws, echte verhalen en blogs bij elkaar!

Heb je een tip? Stuur een mailtje naar [email protected]

Reacties
  • Nikki zei

    Ik ben momenteel 23 en merk het net even anders. Aan de ene kant als ik baby’s zie, beginnen de hormonen heftig op te spelen, maar aan de andere kant moet ik er gewoon niet aan denken. Ik heb toen ik jonger was wel gezegd dat ik ooit kinderen zou willen, maar dat zei ik meer omdat dat van je wordt verwacht als vrouw. Ik ben inmiddels 7 jaar samen met mijn vriend. Hij heeft geen kinderwens. Het feit dat mijn partner dus hetzelfde erover denkt maakt t al een stuk makkelijker. Mocht ik overigens wel uiteindelijk kinderen willen, overweegt hij het tegen die tijd nog eens. Het is niet dat hij absoluut geen kinderen wil, maar de “instinctieve drang” is er bij hem niet. Het maakt hem in feite niet uit.
    Desalniettemin, moet ik het ook nog eens mijn ouders uit leggen. Gelukkig is de omgeving waarin ik ben opgegroeid erg begripvol. Al zullen er best wat vraagtekens zijn.
    Bij mijn vorige baan kwam het ter sprake, de dames daar (aantal met kinderen) begrepen er helemaal niks van. Er heerst over het algemeen veel onbegrip. In de maatschappij wordt gewoon verwacht dat je als vrouw perse kinderen wil. Voor sommige zou je zelfs geen echt vrouw zijn als je geen kinderen wil. Maar dat is natuurlijk onzin.

  • Sofie zei

    Ik herken je verhaal heel erg. Ik heb ook nooit rammelende eierstokken gehad. Als kind speelde ik liever met de vrienden van mijn broer dan met poppen. Wist vroeger al niet of ik kinderen wilde. Ben nu 38 en weet dat er bijna geen tijd over is. Ik mis nu geen kind in mijn leven maar als ik naar mijn vriendinnen kijk en hun onvoorwaardelijk band ben ik ook als de dood dat door het niet te doen, ik de grootste fout van mijn leven maak. Hoe meer ik analyseer hoe meer ik verdwaald raak. Ik doe alles op gevoel, waarom is mijn gevoel hier zo bij op slot? Ik hou ook van vrijheid en heel de tijd moeten zorgen benauwd me. Moederschap lijkt me ook heel zwaar. Lastig, dus ja ik snap je helemaal.

    • Bedankt voor je eerlijkheid! Ik ben moeder van 3 kinderen en ik moet zeggen: het is pittig. Daar moet ik eerlijk in zijn. Maar aan de andere kant; die vrijheid kun je ook behouden. Mijn man doen 2-3 keer per maand (!) samen iets. We hebben een fijne oppas die eigenlijk altijd kan komen. Daarnaast gaan we meerdere weekenden per jaar samen weg en over twee weken zelfs een hele week samen skiën. Het kan allemaal! Mits je natuurlijk een goede achterban hebt en goede afspraken kunt maken. Ook niet iedereen heeft dat… Misschien is het goed om dat ook te onderzoeken? En ben je dé partner al tegengekomen waar je je leven mee wil delen en dus eventueel ook kinderen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Wonen

Verhuizen met kinderen? Is niet het einde van de wereld!

  • 23 uur geleden
  • 3 minuten lezen
Nieuwsflits

Ouders hebben stress om kleien met kinderen

  • 1 dag geleden
  • 1 minuut lezen
Sinterklaas

Tip: Gratis bellen met Sinterklaas

  • 2 weken geleden
  • 2 minuten lezen