Waar ben je naar opzoek?

Lief gepest kind

3 minuten lezen Sjoukje Dijkstra
Lief gepest kind

mijn kind wordt gepest

Daar sta je dan, met je ziel onder je arm. Je schouders afhangend, je blik naar beneden. Wat gaat er door je heen? Wou je vanochtend wel naar school? Of was het drama? Brood wat je niet door je keel kreeg. Je moeder die je met een verdrietige blik in haar ogen overhaalde: “Kom op. Je weet. Je moet.”

Had je wel door hoe ze haar tranen snel weg slikte? Nooit had ze voor jou gewenst dat ook jij buitengesloten zou worden, weg geduwd, soms letterlijk. In de bosjes. Of erger nog. Genegeerd. Alsof je niet bestaat. Haar kind, haar baby. Dat iemand jou pijn zou doen, is onverdraaglijk. Liever dan nog draagt zij de pijn voor jou, zoals elke mama dat zou doen.

Lees ook: Brief aan de pester.

Weet je wel dat je van waarde bent?

Besef je dat wel? Je heft je gezicht nu omhoog om te genieten van de zonnestralen. Je schouders mogen dan afhangend zijn, het leven omarm je. Je bent sterk. Gelukkig maar. Niet ieder kind heeft die veerkracht.

Niet ieder gepest kind wordt voor ‘slechts korte tijd gepest’. Een jaar hier een jaar daar. Waar sommige gepeste kinderen een heel schoolleven moeten dealen met dit soort shit, daar heb jij nog een beetje mazzel. Misschien is het juist dat je van je afbijt. Je vuur is nog niet gedoofd.

“Ach, het zijn maar pesterijtjes” of “het is onschuldig” of “het zijn ook nog maar kinderen” of “kinderen weten niet wat ze doen”. Yeah right!

Kinderen mogen veel onschuld hebben, maar vaak weten ze dit dondersgoed. Met name de pesters die vanuit pure jaloezie pesten. Berg je maar voor de sadisten die ook graag dieren mishandelen. Een gebrek aan empathie. Ja, dat is een karaktertrek, maar het is ook een opvoedingsdingetje.

Dat bepaalde ouders daar hun taak lieten liggen, en zelfs de meester ook, daar kon jij niks aan doen. Lief gepest kind. Het lag niet aan jou. Ook niet op het moment dat je dit misschien wel dacht. Het moment dat die jongen, wel twee koppen groter dan jou op je tenen ging staan. Je dreigende woorden toe siste. Dat moment. Had je hem maar een knietje gegeven. Alleen je hield je groot. Dat was al heel wat.

Begon je al aan jezelf te twijfelen? Zou je al bijna in behandeling? Misschien een beetje assertiviteitstraining, zoals al werd geopperd door die ene leraar, en ja, ook al was je toen al bijna-kind-af en een onzekere tiener. Niets heeft er minder in gehakt dan toen.

Lief gepest kind. Nee, het ligt niet aan jou.

Ik wou dat ik meer voor je kon betekenen. Meer dan dit. Lege en holle woorden zijn het, want ze helpen niet. Het enige dat helpt, is school vermijden. Liefst zoveel mogelijk. Als tiener kan dat, ook al is het met gevolgen. Als kind kan dat absoluut niet. Je moet en je zou. Je wordt dan ook echt gemist. Behalve met de lunch.

Gelukkig hier geen verplichte overblijfboterhammen, maar gewoon een rustmoment thuis.

Gelukkig hier geen noodzakelijk toevluchtsoord op de wc, maar gewoon op de fiets.

Haren in de wind. Weg van school. De vrijheid omarmend.

Lief gepest kind, ik herken je nog wel. Hoor je het gefluister in de wind? Terwijl jij boomhutten bouwt en droomt van verre reizen, kan ik je vertellen dat veel van je dromen uitkomen. Hopelijk is dat een troost. Je redt het wel. Je zult ok zijn. Gelukkig. Gezegend. Je geeft ze allemaal maar mooi het nakijken.

Het klinkt als een echo uit het verleden, maar nog steeds heeft ze je in haar greep.

Wantrouwen, en een muur om je heen. Hoe anders zou je zijn opgegroeid, was je niet gepest. Had je dan wellicht meer mensen durven toelaten? Mensen die door jouw muur mochten? Of had je wellicht een ander carrièrepad gekozen? Misschien eentje, waarbij je nog meer je hart had gevolgd. Zonder ook maar een spatje onzekerheid over mensen, en wat ze wel niet van je moeten denken.

Lief gepest kind, ergens ben je er nog altijd. Je bent wat mij heeft gevormd. Trots. Een doorzetter. Ondanks een muur, die alleen afgebroken kan worden door mensen die mijn vertrouwen winnen. Ondanks dat. Mijn dromen navolgend gewoon. Omdat ik het kan. Omdat het mag. Omdat ik dat wil.

19 april is de Landelijke Dag tegen Pesten. Stop pesten nu!

Bron afbeelding: Pixababy

Reacties
  • petra zei

    ik krijg tranen in mijn ogen bij het lezen ,ik ben vroeger niet gepest ,maar mijn man wel hij is nu 65 en heeft er nog last van ,hij voelt zich eigen minder dan een ander ,hij wil lief gevonden worden ,maar dat lukt niet altijd ,hij heeft geen eigen mening ,laat ze eigen op zij zetten ,ik wou dat er zware straffen komen voor pesten ,voor mijn man is het te laat ,maar laten we vechten voor de kinderen van nu

  • Jes zei

    Verdrietig word ik hiervan. Ik zou al die kinderen en hun ouders wel willen helpen, want het is zo onnodig om al die levens te ver-pesten! Ik weet het niet zeker, maar ik denk dat ik (als ik alles al geprobeerd had, óók aandacht voor het ‘waarom’ van de pesters, in direct gesprek) mijn kind maar niet meer naar die school liet gaan, een andere school kiezen of what else. Dat is vast niet zo gemakkelijk, maar ik denk écht dat ik dat zou doen. En een veiliger omgeving zoeken. Niemand mag het leven van mijn kindje, dat je liefdevol opvoedt, kapot maken. Dat verdient niemand. MIjn zoon of dochter zou van mij niet meer naar school hoeven, waarom? Als het alleen maar het leven kapot maakt in plaats van opbouwt? Een ongelukkig kind kán niet goed leren vanwege zijn zorgen.

  • Monique Graumans zei

    Tja zo waar, bijna 50, voor de buitenwereld een sterke sociale goed uitziende vrouw!! Maar personen die pesten beseffen niet wat het met iemand doet in de toekomst, de onzekerheid, altijd aardig gevonden willen worden omdat je bang bent jezelf te moeten bewijzen, kritiek te persoonlijk aantrekken. Achteraf kan ik zeggen tegen de persoon die pestte en de meelopers ze was zo dom en om dat te verbergen zocht ze een zondebok. Dat was ik, kwam van een andere school sprak A.B.N. twee jaar vreselijk getreiterd geduwd uitgelachen van trap duwen en iedere dag met buikpijn op de fiets naar school. Ben ze later wel eens tegen gekomen, niet boos, meer medelijden, ze moest haar eigen domheid verbergen door zich stoer en populair voor te doen. Met haar beperkte “vermogen” zal ze het inzicht niet hebben om te zien wat ze heeft aangericht!!! Lieve kinderen die nu het pispaaltje zijn; praat, zoek hulp en steun het ligt niet aan jou!!! Heb medelijden met de pesters, die maskeren hun eigen onzekerheden en zijn niet in staat hun eigen onvolkomenheden onder ogen te zien. Wie is hier nu zielig en dom!!! En leerkrachten erken dit probleem ook de ouders van de pesters en zeg niet dat doet mijn kind niet, zo kortzichtig, wees een voorbeeld voor je kinderen!!!

  • Kim zei

    Jemig. Dit raakt mij enorm. Vooral het laatste gedeelte. Ik ben vroeger jaren lang gepest. Ik vraag mij nog dagelijks af hoe anders ik zou zijn als ik niet gepest was. En, nu ik mijn eigen kindje heb, komt het nog harder aan. Als hij straks naar school gaat hoe zal het dan gaan …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Sinterklaas

Tip: Gratis bellen met Sinterklaas

  • 1 week geleden
  • 2 minuten lezen
Relatie & Seks

Een vibrator gebruiken samen met mijn man!

  • 1 week geleden
  • 3 minuten lezen
Blogs over mamma’s en lifestyle

Herbruikbare waterfles: Sigg Hot & Cold Glass

  • 2 weken geleden
  • 2 minuten lezen