Waar ben je naar opzoek?

Hoe kan ik nog een leuke mama zijn?

3 minuten lezen Sjoukje Dijkstra
Hoe kan ik nog een leuke mama zijn?

ik ben een werkende moeder De laatste tijd bekruipt me regelmatig het gevoel dat ik geen leuke mama meer kan zijn. Natuurlijk is dat niet zo, maar toch. Als je alle ballen in de lucht wilt houden: een eigen bedrijf, kindjes, huishouden etc. Dan kun je niet altijd even gezellig doen!

“Nee, lieverd, mama moet nu even werken.”

“Schat, mama moet dit even afmaken, dan kom ik bij je”

“Ga nu eens gewoon een keertje zelf spelen. Dat kun je toch wel?”

“Maar mama, ik wil bij jou op schoohooooot.” (Zucht)

Het is ook pittig, kan ik je vertellen. Twee kinderen en dan een bedrijf op starten. Ik ben nu goed en wel ruim een half jaar onderweg als ZZP’er. En oei! Het lukt. Het gaat. En daar waar ik succes boek, ben ik BEREtrots. Dat gezegd hebbende, met TWEE kindjes thuis, hoe kan ik dan werken?!

Lees ook: Lieve werkende mama…

NIET! Het kan eigenlijk gewoon niet.

Bovendien, lukt het een keertje wel, omdat zoonlief lekker in de box aan het keutelen is en dochterlief op de iPad bezig, dan nog. Die rust duurt wellicht een half uurtje, alvorens er veelal weer ruw wordt ingebroken. Weg concentratie. Weg inspiratie. Weg werk. En dan heb ik ook nog te maken met een baby die overdag slecht slaapt, met meestal maar één slaapje.

Probeer dan ook nog maar eens heel geduldig te blijven. Pfiew…

Lees ook: Lieve thuisblijfmama…

Oh, dat knagende schuldgevoel

Vraag je je misschien af. Waarom gaan je kinderen niet naar de opvang? Dat gaan ze ook. Alleen heeeeel erg beperkt. Waarom zou ik elke zuurverdiende euro direct aan de gastouder betalen? Ik wil er ook nog iets aan over houden. Bovendien, als ik thuis ben, waarom zouden mijn kinderen dan elders moeten zijn? 😉

Aan de andere kant, als ze dan eenmaal bij de gastouder zijn (1x in de 2 weken samen), dan kan ik KNALLEN. Zo fijn. Zonder schuldgevoel dan ook nog, want oh dat schuldgevoel. Dat knagende schuldgevoel.

Het komt elke keer om de hoek kijken als ik mijn dochter maar weer eens achter de iPad zet, omdat mama moet werken. Of als ik mijn zoontje dan maar in de box zet, omdat ik hem echt niet in de gaten kan houden… Ja hij vermaakt zich er wel, maar verdient hij niet wat meer aandacht? Natuurlijk, geen van beiden komt aandacht te kort. Hoewel ik nog iets vaker leuke dingen zou willen ondernemen met dochterlief. Met zoonlief doe ik elke week aan babyzwemmen. Heerlijk! 😀

Babyzwemmen

Maar mijn dochter. Die komt er voor mijn gevoel wat bekaaid vanaf bij mij. Voordat zoonlief op de wereld kwam, deden we minimaal een keer per week wat leuks: samen zwemmen, naar de Ballenbak, iets anders. Nu niet meer. Het is te lastig. Niet dat we niks meer ondernemen samen. We doen nog best wel wat, maar dan zijn we doorgaans toch met z’n drietjes.

Positieve gedachten

Ach, soms heb je van die dagen. Dan begin je de dag vol met leuke ideeën en positieve gedachten, en eindig je de dag met alle goede voornemens opgegaan in rook, want ja, dochterlief plaste in de broek. Daar werd mama boos om. Dus kon ze linea recta naar bed (voor het middagslaapje), terwijl zoonlief alleen maar huilerig was en niks leek te werken…

Op die dagen vraag ik me wel eens af: Hoe kan ik nog een leuke mama zijn? Met één kind – en een vaste part time baan – was ik volgens mij een veel lievere, meer geduldige mama dan nu met twee kindjes en een onzeker bestaan als ZZP’er. Dus.

Morgen weer een dag.

Reacties
  • Zo denk ik vaak ook als ik ze toch maar even voor de tv plant. Maar goed, ik zeg dan ook maar gewoon ” ik ben gewoon mama, geen super mama” ! Ik probeer het later wel altijd in te halen.

  • Sibel zei

    Lastig he…

    Ook ik voel me zo vaak schuldig.

    Ik heb een dochtertje van 2. Haar vader en ik zijn uit elkaar gegaan toen zij 4 maanden was. Ze 4 dagen in de week is ze bij mij.

    Laatst kwam ze thuis en we lagen even samen bij mij in bed. Even tijd samen, dacht ik… M’n dochtertje van 2 zei: mama niet lief. M’n hart brak. Ik vroeg: waarom is mama niet lief, lieverd? Kwam geen reactie. Ik heb haar geprobeerd uit te leggen, dat ze niet hoeft te kiezen. Dat mama en papa allebei Flore lief vinden en dat Flore mama en papa lief mag vinden. Na m’n uitleg kreeg ik een aai over m’n wang. Ik kon wel janken.

    Zo zijn er vaker van die dingen. Nieuwe kleding/schoenen die ik voor haar koop en aantrek, zegt ze papa gekregen. Ze geeft meerdere keren per week aan, dat ze naar haar papa toe wil. En nog meer van dit soort dingen. Ik ga erg aan mezelf twijfelen. Ik ben vaak 3 volle dagen thuis met haar samen. Alle aandacht gaat naar haar, maar toch lijkt het alsof het niet genoeg is en dat ze het bij haar papa leuker vindt.

    Ik weet soms van gekkigheid ook niet meer wat ik met haar samen moet doen. Een dag samen bestaat uit: Tekenen/kleuren, met de blokken spelen, boekje lezen, verstoppertje spelen, broodje/fruit eten, ‘s middags slapen, boodschappen doen, in bad en een verhaaltje lezen voor het slapen gaan. Maar toch lijkt het niet voldoende.

    Mijn dochtertje is een echte mensen mens. Ik heb geen vriendinnen met kinderen, m’n zusjes wonen met hun partners en kinderen in het buitenland. Haar vader heeft alleen maar vrienden/familie met kinderen. Zal dat het zijn. Zal ze het daarom daar leuker hebben?

    Ze gaat bij mij 4 dagen per maand naar een gastouder, waar ze met kindjes kan spelen, als ik aan het werk ben. Dat is toch anders dan haar vriendjes/vriendinnetjes en nichtjes en neefjes bij haar vader.

    Hoe kan ik het goed doen, zodat ik merk dat ze voldoende aandacht krijgt of bestaat dat niet…

    Liefs Sibel

    • Linda zei

      Ik heb hier geen ervaring mee maar als ik het zo lees denk ik: “Let it go!” Weeg het niet te zwaar af. Het is voor haar ook niet makkelijk dat papa en mama uit elkaar zijn. Hoe goed jullie het ook geregeld hebben en hoe goed jullie ook met elkaar omgaan. Het is gewoon lastig. Ook voor haar. En voor jou. Twijfel niet aan jezelf want zo te lezen is dat echt niet nodig. Misschien is het een fase, weet je dochter het zelf ook niet zo goed. Blijf gewoon jezelf, mama. Word niet meteen verdrietig als ze ‘stomme mama’ zegt. Hier vliegt dat ook regelmatig over tafel en in the end menen ze het helemaal niet. Leg het naast je neer en geef haar alle liefde van de wereld. Wat je al doet!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Buitenspelen

Speelbos Drenthe: De leukste speelbossen

  • 5 dagen geleden
  • 2 minuten lezen
Blogs over speelgoed voor baby’s en kinderen

Hoe Duplo schoonmaken? Dit is zo gepiept!

  • 5 dagen geleden
  • 3 minuten lezen
Blogs over kinderen en school

1e schooldag kleuters: dit kun je verwachten

  • 6 dagen geleden
  • 2 minuten lezen