Waar ben je naar opzoek?

Ze eten niet met de pot mee. Nou en?!

5 minuten lezen Sjoukje Dijkstra
Ze eten niet met de pot mee. Nou en?!

Bij ons eten ze nog niet met de pot mee. Nou en?!

Eten ze al met de pot mee? Deze vraag wordt vaak gesteld bij het consultatiebureau. Blijkbaar is het een heel belangrijk iets, dat je spruiten al vanaf vroege leeftijd met de pot mee-eten. Met regelmaat zat ik er dan ook over in de stress, want ook al beweer ik anders tegenover de mevrouw van het consultatiebureau (Oei, foei!); Nee, bij ons eten ze meestal nog NIET met de pot mee. Nou en?!

Reden dat ik deze blog schrijf, is een stukje frustratie, maar ook het feit dat ik heel benieuwd ben naar andere huishoudens en hoe het er bij jullie aan toe gaat. Wie weet zijn er huishoudens waar het er stiekem net zo aan toe gaat als bij ons? Ben zoooo benieuwd!

10 manieren om groente te verstoppen in het eten van je kinderen

Stressvolle maaltijd

Overal om mij heen hoor ik namelijk juist dat kinderen wél met de pot mee-eten, en dat dus ook met alle ellende van dien. Met als grootste dingetje: een kind dat niet (zelf) wil eten, waardoor je meer tijd met je kind bezig bent dan met je eigen eten. Gevolg: stressvolle maaltijd, waarbij je eigen eten koud is geworden en dus ook voor geen meter meer smaakt.

De oplossing? Heel simpel. Wij doen het gewoon nog even niet! Wij eten gewoon ons eten, een beetje later, maar apart. Relaxed. Samen. Ons genietmomentje dus. En waarom ook niet?!

Soms wel…

Soms doen we het wel, dat ze gewoon eten wat wij eten. Turkse hap meestal. Of gewoon lekkere patatjes, hetzij zelf gemaakt en gefrituurd, hetzij van een grote keten met een B en een K. Hetzij iets simpels dat toch in de buurt komt van de Nederlandse keuken, namelijk een visje, een uien salade voor ons erbij, en voor de kleintjes stukjes komkommer of worteltjes en aardappels.

Gepureerd eten

Nu gaan de komkommers er wel in, maar de wortels en de aardappels. Die blieven onze koters niet. Wat ze wel willen en wat ik er gemakkelijker in schuif, is gepureerd eten. Ofwel stamppotjes. Stamppotjes wortel, boerenkool, of andijvie. Dat gaat het gemakkelijkste. Voor mijn dochter liefst nog zonder stukjes, want ja, dan staat het kokhalzen haar nader dan het eten. Nope, gemakkelijker wordt het er niet op.

Eten? Jawel, stamppot boerenkool gaat er wel in bij onze koters....

Gemengd cultureel huishouden?

Zeker niet als je zoals ik in een gemengd cultureel huishouden woont. Daarmee doel ik dan op mijn man die absoluut niets mot hebben van de Nederlandse keuken. Het gekke is dat hij verder in veel dingen nog Nederlandser-ser-ser is dan ik 😉
Eerlijk is eerlijk. Ook al ben ik dol op de stamppotten en dergelijke, de Nederlandse keuken is er toch wel een hele smaakloze. Nee, daarom ben ik dan ook op eten gebied juist met mijn man mee geïntegreerd. Voor mij gaat er NIKS boven de Turkse pot. Héééééérlijk. Nadeeltje alleen is dat het vanaf het begin wel wat lastig is om de kindjes daarin mee te krijgen. Sommige smaken zijn namelijk nogal sterk.
En om je kind nu al vanaf het moment dat het tandjes heeft ook salades te geven. Liever geen rauwe groente op jonge leeftijd, heb ik altijd meegekregen…. Wat dan wel?

Potjes en groentehapjes

Daarom ben ik bij dochterlief begonnen met potjes, en ook regelmatig eigen gemaakte maaltijden. Groentehapjes, zoals bloemkool, bruine bonen, enzovoort. Een makkelijke eter was ze wel. Achteraf hadden we toen misschien al in het begin sterkere smaken moeten introduceren en meer Turks eten, maarja, dat is dan achteraf geblaat. Ze heeft heel lang gesmikkeld van de peutermaaltijden. Ook van die biologische. Dat zag er op zich ook prima uit en smaakte ook meer dan lekker. Totdat mevrouw sinds recent ook dat niet meer blieft. *Diepe zucht*
Sindsdien heb ik ze ook maar afgezworen. En laat zoonlief nu ook net ook absoluut geen potjes meer moeten. Dat maakt het alleen maar gemakkelijker om ander eten te introduceren.

Dus, zo gezegd zo gedaan.

Zoonlief wel Turks

Zoonlief geef ik ook regelmatig iets te eten, met een wat sterker smaakje. Turkse Lahmacun bijvoorbeeld. Voor de leken onder ons: dat is Turkse pizza met dun deeg en gehakt erop. Oh oh, wat heeft zoonief ervan gesmikkeld, die eerste keer. Zie je wel, bedachten wij ons toen. We hebben het ook gewoon verkeerd aangepakt bij dochterlief. Alles wat nieuw is voor haar, is bij voorbaat vies. Zal ze het in een enkel geval eens proberen, dan trekt ze al direct, nog voor het hapje haar tong raakt, een vies gezicht. Yep! Zo’n peuter hebben wij dus. Herkenbaar?

Lastig, maar gelukkig ook weer niet geheel on-opvoedbaar, als het op eten aankomt. Met regelmaat gebruiken we gewoon ook chantagemiddelen, die bijzonder goed werken. Geen eten = geen televisie bijvoorbeeld. Gezien onze mevrouw zo van Dora houdt, zal ze ook haar best doen om te eten. Ach ja. Als het werkt.
En nee, ze hoeft echt niet haar hele bordje leeg te eten. Als ze haar best heeft gedaan. Een paar happen heeft weg gewerkt, dan is het voor ons ook goed. Zo eet ik af en toe ook nog wat stamppot 😉 Bovendien, zij is rond en gezond genoeg 🙂 Ze kan het hebben dus.

DRAMA!

Dat gezegd hebbende, we proberen het dus wel regelmatig uit. Wekelijks een of twee keer. Van de week dat we het weer eens poogden, was het weer raak. DRAMA!! Zoonlief gilde alles bij elkaar, want hij kreeg zijn worstjes niet snel genoeg. Dochterlief was aan het kokhalzen. Manlief in de stress. Ik ook, want nee, gezellig is anders. Snel eigen eten weg werken. Dat van zoonlief er ondertussen in proberen te krijgen, en dochter tot eten manen. Stressvol.

Momentje voor onszelf

Om die reden eten wij voorlopig ons avondeten nog heel vaak apart. Ook heel erg fijn. Heerlijk zo’n momentje voor onszelf. Gewoon zonder kinderen. Zij hebben al gegeten. Meestal een stamppotje met worst of een stukje vlees. Daarna gaan ze naar bed. Ze liggen er op tijd in en dan eten wij nog. Gewoon ons eten, op onze tijd. Zonder dat we ons druk hoeven maken over kinderen die wel of niet eten. We genieten volop, van het eten en van elkaar.

Who cares?

Nouja, als we het voldoende afwisselen. Wie doen we er kwaad mee? Zij eten goed, leren echt wel verschillende soorten eten kennen, en zijn rond en gezond. Zelf bedacht ik me dat ze maar standaard met de pot mee moeten eten, zodra ze naar de kleuterschool gaat na de zomer, maar ach, wie dan komt wie dan zorgt………

Zijn wij echt de enigen?

Praten jullie mee? Hoe gaat het er bij jullie thuis aan toe? Vanaf welke leeftijd wordt er standaard samen gegeten? Samen eten moet toch gezellig zijn? Waarom is het dan in de meeste gevallen in de praktijk zo’n gedoe? Het klinkt altijd zo leuk, maar is het dat ook? Wees eens eerlijk. Hoe houden jullie het leuk en gezellig?
Of zijn jullie ook juist van het apart eten? Ik ben wel heel benieuwd naar verhalen van stellen die ook apart eten van de kinderen. Zijn wij dan echt de enigen? Nee toch? Ik geloof er niks van! 😉

Reacties
  • Renske zei

    Wat een gedoe kan het zijn he, dat eten. Erg herkenbaar. Ik schreef er laatst toevallig ook al over. Wij eten met z’n allen samen en bij ons werkt het goed om voor te lezen tijdens het eten. Stopt zoon (3,5) met eten, dan stop ik met voorlezen. Daarmee hebben wij een positieve draai aan samen eten kunnen geven, want het was een tijd echt drama. Eten is echt een machtsmiddel voor kinderen, hoe meer je je er druk over maakt, hoe minder je kind eet lijkt het wel. Fijn als je een manier vindt die werkt, ons motto is ook: het moet gezellig zijn aan tafel! Als een kind echt honger heeft dan eet het wel 🙂

  • Arina zei

    Bij ons is het redelijk in kannen en kruiken, im mag ook echt niet klagen over mijn kids. Zo makkelijk zijn ze en ik zie aan alle kanten van vriendinnen en bekenden dat het zo anders kan. Ik vind het heerlijk om je verhaal te lezen en het is een perfecte oplossing (dikke duim omhoog). Ik hou van de momenten waar iets super praktisch op wordt gelost en dit is er zo een. Ik had precies het zelfde gedaan als het nodig was geweest, complimenten. En CB …. ja en amen alles gaat goed. Lieve groet een mama van een 6 jarige zoon en 1 van 9 maanden. Thx voor je mooie verhaal.

  • Vanessa zei

    Onze dochter van net 1 jaar eet altijd eerst rond 18u. Meestal zelf gemaakte potjes (ik kook vaak voor 2 weken op een dag en dan invriezen) maar ook wel kant en klaar. Probeer af en toe onze restjes ‘anders kruidig eten’ te bewaren voor de volgende dag om te laten proeven. Meestal hoeft ze dit niet en maak me daar niet druk om. Vanzelf gaat ze ‘andere dingen’ wel lusten. Vervolgens eten wij zelf rond 20u met z’n tweeën. Rustig en warm eten maar ook omdat mijn man meestal pas om 19u uit werk komt, zolang kan dochterlief nu eenmaal niet wachten. Eerlijk gezegd vind ik het ook fijn om later en op een ander tijdstip te eten.

  • Nicky zei

    Ik geef mijn dochter van net 1 om 17 u eten. Zij wil ook het liefst gekookte aard met broccoli. Wij eten later en daar laat ik haar ook van proeven. Taart lust ze niet maar wel olijven kaasje worstje Ik was ook een moeilijke eter maar is uiteindelijk toch goed gekomen Hou het voor jezelf en je gezin leuk ze eten vanzelf als ze honger hebben. Jij bepaald wat je kind hoeveel

  • J Aydin-Smink zei

    Het is een fase het is een fase het is een fase het is een fase… …dat zeg ik steeds tegen mezelf als het weer niet lukt. Wij hebben ons er bij neergelegd. Gaan de strijd niet aan en negeren het gedrag van onze bijna 3 jarige peuter. Al zeker een jaar eet hij niet normaal. At hij eerst alles (ook Turkse hap bij Turkse oma) nu eet hij alleen gebakken aardappelen, wortels en appels als avondeten. Eten wij iets geks maak ik voor hem iets van dat maar alleen als het in huis is. Nu hij wat ouder wordt merken wij dat hij graag papa of mama na wil doen en soms lukt het dan om hem een ieniemienie hapje te laten eten van iets dat hij niet kent. Het gaat langzaam maar weet zeker dat het goed komt… overigens eet onze dochter nu alles (bijna 1) dus benieuwd hoe die het straks gaat doen! Gewoon lekker met elkaar aan tafel…zoals de cultuur het ook laat zien! Afiyetolsun !

  • Jennifer zei

    Ik maak vaak zelf potjes van het eten wat wij eten zodat mijn dochter dat de volgende dag net iets eerder dan ons kan op peuzelen zodat wij met elkaar gezellig en WARM kunnen eten en soms ook gewoon een kant en klaar potje als ik niks over had van het eigen eten, als er gif in zat zouden ze het vast niet verkopen haha en ik heb het echt wel geprobeerd hoor samen eten maar mijn dochter moet dan te lang stil blijven zitten mijn man is klaar met eten voor ik begonnen ben of andersom en dan is je eten waar je zo je best op hebt gedaan nog koud ook. Ach denk ik dan… proberen we later wel weer dat samen eten.

  • Melissa zei

    Ons kind van 2,5 wilt amper eten s avonds.
    Ik ga hem ook niet pushen.
    Als hij honger heeft eet hij heus wel wat.
    Daar in tegen is hij wel dol op fruit.
    Soms krijgt hij dat s avonds.

  • Sanne van den Oever zei

    Erg he, hoe ‘gestandariseerd’ alles toch word op het CB! De kinderen MOETEN van alles, want ‘dat hoort zo’. Wat een onzin!
    Laat een kind zichzelf ontwikkelen….

    Hier word ook echt niet altijd met de pot mee gegeten. Spruitjes?? Wij vinden ze heerlijk, dochterlief van 21 maanden moet ze echt niet hebben. Zelfde geldt voor witlof, wortels….of..Vlees. Zelfs het kleinste stukje gehakt word uit de pastasaus gevist.
    Dochterlief houd het liefst van pasta. Gewoon pasta, zonder saus, zonder kaas, zonder alles. Droge, gekookte pasta. Nou kind, prima!
    Maar ik heb ook nog potjes in huis. Gewoon voor als wij wel een keer zin hebben in spruitjes, of toevallig zoals morgen, witlof. Eten wij mexicaanse wraps, eet zij een potje.
    Dochterlief is 21 maanden, prima op gewicht en lengte…
    I don’t see the problem 😉

    Hopelijk ben je wat gerust gesteld 😉

  • Sylvia zei

    Maar ze eten toch met de pot mee? Stamppotje, prakkie, etc. Dat het op een andere tijd is so what? De meeste kinderen zijn al te moe om goed te eten op normale tijden, dus hey dikke pro om ze eerder te laten eten. De meeste kids geven het zelf aan als ze er aan toe zijn met de grote mensen mee te eten (en zijn dan super trots op hunzelf) Dus waarom zou je je druk maken om wat andere, of een cb, van de tijd vind dat ze eten?

    • Heb je gelijk in. Dus eigenlijk lieg ik niet eens tegen het CB 😉 Zo voelt het namelijk, omdat ze niet helemaal eten wat wij eten, en ook omdat ze dus meestal op een ander tijdstip eten dan wij 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Sinterklaas

Hoeveel cadeaus kan ik mijn kinderen geven voor Sinterklaas?

  • 1 week geleden
  • 3 minuten lezen
Blogs over speelgoed voor baby’s en kinderen

29 toffe cadeaus voor jongens vanaf 6 jaar

  • 1 week geleden
  • 5 minuten lezen
Blogs over zwanger worden & zwangerschap

COVID-19 en zwangerschap: Waar moet je rekening mee houden?

  • 2 weken geleden
  • 3 minuten lezen