Waar ben je naar opzoek?

Een week alleen met mijn zieke peuter

Een week alleen met mijn zieke peuter

Als je kind ziek wordt is dat natuurlijk heel vervelend zowel voor de ouders als voor het kind zelf. Het schema moet aangepast worden, afspraken worden gemaakt of afgezegd zodat er optimaal voor je kind gezorgd kan worden. Dat is de praktische kant maar er is ook nog de emotionele kant; je maakt je zorgen om je kind. Zo ook ik! 

Een week alleen met zieke peuter

Elk jaar, rond dezelfde tijd in januari, is het weer zover. Frank gaat naar de sneeuw. Ik blijf altijd hier want waarom zou ik de sneeuw opzoeken? Waarom mensen vrijwillig naar de sneeuw gaan om van bergen af te glijden snap ik niet. Maar Frank wil dit wel graag dus hij heeft mijn zegen. Have fun lieverd! Ik blijf thuis. Daarom ben ik de afgelopen 2 jaar altijd  een week alleen met die kleine. En ik kan me nog herinneren dat ik dat vorig jaar best wel spannend vond. Wat als hij ineens ziek wordt of wat als ik hem laat vallen? De raarste doemscenario’s schoten door mijn hoofd. Uiteindelijk was er natuurlijk niks aan de hand, en was het een reuze gezellige week met zijn tweetjes.

Nachtmerrie: Hij werd ziek

Met die herinnering in mijn gedachten begon ik deze week. Ik had  totaal geen stress, geen doemgedachten, niks van dat alles. Misschien had ik dat wel moeten denken want toen ik maandagochtend wakker werd vond ik een hoopje ellende in zijn bedje. ZIEK! Dat werd omschakelen. Er stond een babydate op het programma maar na een derde schone truien wissel wist ik toch wel zeker dat we nergens heen zouden gaan. Dat werd bankhangen en mama is mijn bed spelen. Zat ik dan met een zieke peuter!

Oppas ook op vakantie

Ook wist dat ik dat dit niet de volgende dag over zou zijn, en dat de creche uiteraard geen optie is maar dat ik toch echt moest werken. Had ik al verteld dat Frank altijd met zijn familie gaat skiën en dat dat ook onze oppassen zijn? Bij deze dan. Gelukkig was oma mijn reddende engel (thank God for oma’s) en met werk is het uiteindelijk ook allemaal goed gekomen. Dus kon ik voor het grootst gedeelte van de tijd voor mijn eigen kindje zorgen. En dat is toch wel het fijnste. Want je kleintje achterlaten als hij zo ziek is, is niet goed voor je moederhart. 

Ik heb ervan geleerd

Ik ga niet zeggen dat ik blij ben dat dit is gebeurd maar het is wel goed geweest voor mij,  want dit was een van mijn angsten. Dus nu ik dit heb meegemaakt en heb overleeft is de angst hierbij officieel verdwenen. En ben ik alleen maar dankbaar voor iedereen om me heen die me heeft gesteund, en gelukkig zijn dat heel veel mensen geweest. Ze zeggen niet voor niets: “It takes a village”. 

Photo by Skitterphoto from Pexels

Jocelyn van Manen- de Jong

Ik ben Jocelyn (bijna 32) en ik ben de trotse moeder van Rafael mijn zoontje van twee. Wij wonen met mijn man Frank in Amsterdam in ons nieuwe huis in Osdorp, waar we de buurt aan het ontdekken zijn. My favorite things to do are: koken en bakken, yoga en natuurlijk genieten van lekker eten en een wijntje op z’n tijd, dus altijd on the look out for hotspots. Daarnaast is reizen een van mijn grootste hobby’s met en zonder kind. Maar waar het voor mij allemaal om draait is toch wel “the family life”!

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Reviews

Review TIMIO interactieve audio- en muziekspeler voor kinderen

  • 2 weken geleden
  • 5 minuten lezen
Experts

Hoe zorg je voor rust bij je kinderen (en jezelf)?

  • 1 uur geleden
  • 2 minuten lezen
School

Help! Mijn kind wil niets op school…

  • 8 uur geleden
  • 4 minuten lezen
Nieuwsflits

Leg ’s avonds je smartphone weg voor een goede nachtrust

  • 21 uur geleden
  • 1 minuut lezen