Waar ben je naar opzoek?

De burn-out; ik ben opgebrand!

3 minuten lezen Esmee
De burn-out; ik ben opgebrand!

Ik heb koffie nodig… wat een nacht! Mijn zoon heeft de hele nacht in zijn slaap gehuild. Wat is het dan verschrikkelijk moeilijk om niet boos op hem te worden. Eenmaal wakker kletst hij weer grappig en vergeet ik het gelukkig snel. Blij dat ik dat als moeder kan en gewoon doorga. Nou, gewoon? De reserve’s kunnen ook opraken…

Moeders gaan maar door…

Dit is vorig jaar bij mij gebeurd en zo kwam ik terecht in de vervelendste periode van mijn leven, de burn-out! Ik was letterlijk opgebrand. Mijn lichaam gaf echt aan dat het op was. Het moest wel, anders ging ik gewoon door, wat veel moeders vaak doen. In mijn situatie heeft mijn man chronisch lyme, wat maakt dat er veel van de zorg van onze twee kinderen op mijn schouders valt. Na 1,5 jaar niet slapen door mijn zoon, was ik op. Klachten zoals duizeligheid, steken op borst, ongelukjes zoals van de trap vallen, hoofdpijn, misttroostig voelen, suis in de oren en niet tegen geluiden kunnen en gewoon geen energie hebben, kwamen allemaal de revue voorbij.

Burn-out!

Ik kwam een tijd thuis te zitten en kon weer opladen. De balans terugvinden, zoals men dat mooi zegt, is best lastig als alles gewoon doorgaat thuis. Daar kon ik mij niet ziekmelden. Het was heel zwaar voor mij om niet alleen de negatieve kant van het hebben van kinderen te zien. Ik voelde mij zo’n slechte moeder… wat was er mis met mij? Ik moest weer de regie in eigen handen nemen, gaan genieten van de mooie dingen van het leven en ook heel veel los te laten.

Toch ben ik eruit gekomen en dit met hulp van psycholoog en haptonoom. Naar mijn gevoel luisteren en grenzen aangeven dat waren voornamelijk de grootste issues èn zijn het nog steeds. Dat was het moeilijkste… de balans te houden, ook al ging ik weer aan het werk.

Burn-out

Moeder zijn is een topbaan

Het gaat veel beter nu, dat wel. Ik zeg sneller nee; niet alles meer op mijn hals halen en op tijd aan mijzelf denken. Nu is dit voor alle moeders een opgave… ode aan alle moeders! Het wordt zo verheerlijkt altijd; het hebben van kinderen. Dat ‘moet’ mooi zijn! Het lijkt een taboe om het erover te hebben. Toch merk ik nu ik over mijn ervaring vertel, meer vrouwen zich hierin kunnen vinden en ook opgelucht vertellen hoe zwaar het hen valt. Ik vind het nu fijn om het van mij af te schrijven. Zo ben ik mij ervan bewust en bereik ik, wie weet, andere moeders die misschien denken, dat heb ik ook en ben blijkbaar niet de enige… ‘ik word niet gek’.

Lees op Women’s Glossy: Ga voor een mentale APK naar de huisarts.

Loslaten

Nu heb ik graag de controle. Mijn nieuwe levensmotto is; ‘laat het los!’ Haha! en ‘adem in, adem uit!’. Een kop koffie drinken en dat soort momenten koester ik; even niets moeten en je hoofd leegmaken. Als ik relaxter ben, zijn mijn kinderen dat ook. Zo werkt het simpelweg vaak.

Wat is een burn-out volgens Wikipedia?

Burn-out is een psychologische term voor het fenomeen compleet opgebrand te zijn. Iemand met burn-out is vaak niet eens meer in staat om de simpelste taken uit te voeren, of zoiets als een trap op te lopen zonder volledig uitgeput te zijn. De ervaring om ineens zo’n groot gebrek aan energie, concentratie en zingeving te ervaren is emotioneel erg heftig en schokkend voor de getroffene en is voor buitenstaanders moeilijk te bevatten. Te meer omdat de getroffene voorheen doorgaans juist erg energiek en opgewekt was en normaliter een schepje er bovenop doen afdoende is om een pittige uitdaging het hoofd te bieden. Toch mag burn-out allerminst gebagatelliseerd worden, ernstige verwaarlozing kan naar verluidt zelfs leiden tot psychose, hartfalen of zelfmoord.

Reacties
  • Esmerelda zei

    Bedankt voor je verhaal. Helaas ook hier herkenbaar. Drie kinderen, 4 dagen werken, een partner met ADHD en ik ben he-le-maal op. Oudste van 8 is af en toe onhandelbaar. Middelste is een lieve meid maar kan om het geringste huilen en de jongste zit nu middenin haar peuterpuberteit. Ik voel me al sinds een jaar opgebrand, heb ook last van oorsuizen en krijg af en toe angstaanvallen.

    Ik weet dat ik er zelf niet uit kan komen maar ik durf geen hulp te zoeken. Geen hulp van de huisarts of psycholoog. Wat als ze me een slechte moeder vinden, wat als ze concluderen dat ik het moederschap niet aankan en daarin faal. Wat als ze m’n kinderen van me afpakken. Ik heb een gegeneraliseerde angststoornis en door dit soort gedachtes durf ik geen hulp te zoeken, maar ik heb het zoooo hard nodig. Puur voor mezelf om me weer gelukkig te voelen.

    Jarenlang heb ik geploeterd om mijn kinderen het allerbeste te geven maar ik zit nu vreselijk in de knoop met mezelf. thuis heb ik geen een moment rust door de kids en m’n ADHD echtgenoot. Hoe kom ik in godsnaam uit dit uitzichtloze situatie ???? Pfff dit lucht op !!!

    • Beste Esmeralda,

      Wat ontzettend vervelend dat je je zo opgebrand voelt!
      Het klinkt misschien krom, maar het beste wat je kunt doen is wel hulp zoeken. Die veroordelende mensen zijn en blijven er altijd en juist als je geen actie onderneemt, kun je de situatie geen halt toeroepen en wordt het misschien alleen maar erger.

      Je moet het zo zien: Door naar de huisarts te gaan, doe je geen stap achteruit, maar juist vooruit! Deze stap is het allermoeilijkst, maar in jouw geval blijkbaar wel noodzakelijk.

      Mensen zullen niet denk dat je een slechte moeder bent doordat je naar de huisarts of psycholoog gaat. Juist door de problemen te negeren en er niet (samen) aan te werken, kun je niet volop genieten van je kids en je man.

      Heb je dit al eens met je man besproken? Misschien is het goed om samen te bespreken waar je mee zit (en hij misschien ook wel).

      Veel sterkte,

      Liefs

  • Candice zei

    Heel herkenbaar. Ik heb een dochter van 3 en een dochter van 1. De jongste was een huilbaby. Wat was dat heftig zeg. Ik zat tegen een burn out aan. Nu nog steeds aan het herstellen van alle slapeloze nachten en het gehuil overdag. Wat kan dat een impact hebben op je leven.
    Het herstel gaat mij te langzaam. Maar ook dat heeft tijd nodig. Moet echt leren loslaten.

  • monteyne zei

    Hoi,
    ook ik ga door een zware periode. Ik weet dus wat het voor jou moet zijn als je steeds paraat moet staan.
    De laatste 2 jaren is er zoveel van mij gevraagd dat ik er ook door zit. op het werk voel ik me eerlijk gezegd veel beter dan thuis, want thuis wordt ik constant opgeëist dor mijn gezin. Eigenlijk vind ik het verschrikkelijk van deze vaststelling te moeten doen. Ik geef wel signalen maar die worden niet echt opgepikt. Van een moeder verwacht men steeds dat die klaar staat en zo goed als alles laat vallen, soms zelfs letterlijk, in een crisis. Ook mijn man eist constant tijd op. Mocht ik dan eens een gemeend dank-je-wel krijgen of een echte knuffel, dan zou het allemaal wat draaglijker zijn. Nu dat gebeurt dus niet. Ik wil op dit moment gewoon weg van mijn gezin en ergens een tijdje alleen zijn, echt alleen. Alleen dit schrijven helpt me wonderwel een beetje, dus bedankt.

  • Heel herkenbaar, die ‘knelpunten’ van het moederbestaan! Je wilt dingen goed doen, problemen oplossen. Als dat je dan moe maakt, zeggen mensen dat je minder goed moet willen, meer moet loslaten.
    Terwijl ik denk dat je jezelf niets kwalijk hoeft te nemen (je wilt immers het beste voor je kindje), denk ik inderdaad wel dat moeders snel aan zichzelf voorbij willen lopen: wil je niet immers ook het beste voor jezelf?

    Als je dat ook af en toe bedenkt, ben je denk ik al een heel eind. Heeft mijn kindje het goed, hoe voelt hij/zij zich? Hoe moe is hij/zij? Wat heeft hij/zij nodig en wat is de behoefte van hem/haar op dit moment? en dan: Heb ik het goed, hoe voel ik me? Hoe moe ben ik? Wat heb ik nodig en wat is mijn behoefte op dit moment?

    Want het klopt, zonder jou zijn je kindjes ook nergens. Zorgen voor jezelf daar hebben je kindjes ook wat aan.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Sinterklaas

Hoeveel cadeaus kan ik mijn kinderen geven voor Sinterklaas?

  • 4 dagen geleden
  • 3 minuten lezen
Blogs over speelgoed voor baby’s en kinderen

29 toffe cadeaus voor jongens vanaf 6 jaar

  • 4 dagen geleden
  • 5 minuten lezen
Blogs over zwanger worden & zwangerschap

COVID-19 en zwangerschap: Waar moet je rekening mee houden?

  • 1 week geleden
  • 3 minuten lezen