Fitdagboek: eindelijk de smaak te pakken! (+ voor- en na foto’s)

In 2016 besloot ik een fitdagboek bij te gaan houden. Na mijn drie zwangerschappen bleef ik struggles houden met mijn gewicht. Helaas was dit fitdagboek, en het sporten, van korte duur. Sportief zijn en sporten zit niet in mijn genen. Ik heb het mijzelf ook nooit aangeleerd want thuis werd het niet heel erg gestimuleerd. Voor mij is sporten dus een behoorlijke opgave! De sportschool en ik bleken geen vrienden te zijn. Omdat ik zelf mijn sporttijden moest inplannen ging ik steeds vaker skippen en had ik wel 1000 smoesjes. Want: geen stok achter de deur! En zo kwam er al snel een eind aan dit sportavontuur…

Hallo kilo’s!

Ik zat weer thuis te ‘niksen’ en de kilo’s kwamen er weer bij. Ik kon mijzelf er niet toe zetten om het sporten weer op te pakken en ik vond het wel prima zo. Toch bleef het uiteindelijk knagen: ik was niet blij met mijzelf en ik had veel lichamelijke klachten (overgehouden aan de zwangerschappen). Die lichamelijke klachten belemmerden mij wel in het dagelijks leven. Vaak had ik pijn en mijn lichaam was niet soepel. Ik voelde mij een bejaarde vrouw inplaats van een jonge moeder van 30…

En als je jezelf niet lekker voelt in je eigen lichaam heeft dit ook consequenties op je gemoedstoestand en zelfs op je relatie.

Het lukte mijzelf niet om uit deze vicieuze cirkel te komen, de knop kon ik niet omzetten en elk jaar kwamen er weer kilo’s bij en moest ik mijn kleding een maatje groter kopen. Drie verschillende maten lagen in mijn kast en ik kwam op het punt dat ik een hekel kreeg aan de zomer (en mijn lichaam) want: korte broeken, blote benen en in een badpak verschijnen. Precies een jaar geleden poste ik nog een badpak selfie (heel stoer) en was ik weer even blij met mijzelf. Even maar ja.

Geen discipline en doorzettingsvermogen

Na onze vakantie in Denemarken was ik er helemaal klaar mee. Ik voelde mij niet goed, ik was niet blij en ik baalde van mijzelf. Waarom heb ik geen discipline en doorzettingsvermogen als het om sporten en gezondheid gaat? Precies een jaar geleden ging de knop om en boekte ik een intake gesprek bij een Personal Trainer.

Maanden trainen zonder resultaat

Vol goede moed begon ik een week later met mijn sportavontuur. Als je denkt dat het vanaf toen makkelijk werd, dan heb je het mis ☺. Maanden heb ik getraind zonder ook maar enig resultaat. Elke zes weken heb ik een meting; ik moet op de weegschaal staan en ik krijg een 12-punts huidplooimeting. Erg confronterend kan ik je zeggen! Met zo’n tang word je op verschillende plaatsen op je lichaam gemeten. Heel vaak kwam ik thuis met minimaal resultaat. Natuurlijk lag dat gewoon aan mijzelf. De knop voor het sporten was wel om maar ik had er moeite mee om mijn eetpatroon om te gooien. Het motiveerde mij ook niet dat mijn resultaten steeds minimaal waren (eigen schuld!) dus ik bleef in mijn oude (eet) patroon hangen.

Eindelijk op de goede weg?

Wat betreft het sporten ging het wél goed. In mijn onderschrift bij mijn Instagram foto waren toen mijn doelen om klachtenvrij door het leven te gaan, strakker en fitter te worden. Klachtenvrij ben ik geworden! Mijn spieren heb ik dusdanig getraind dat ik eigenlijk geen klachten meer heb en daar ben ik heel blij om.

Maar afvallen deed ik minimaal… en daar baalde ik wel van. Tot ik op een gegeven moment in de flow kwam. Helaas niet echt op een ‘goede manier’ maar ik ben wel heel blij dat ik nu wél op de goede weg ben. We zijn verhuisd, manlief kreeg een nieuwe baan en dat alles gaf mij best wat stress. Stress is niet goed maar wel positief voor mijn afvalresultaten (minder eetlust) want opeens lukte het mij om af te vallen en kreeg ik er ‘zin’ in. En dat is zo fijn want nu ik eenmaal in die flow zit gaat het nog steeds de goede kant op. Mijn laatste twee metingen waren dan ook met allemaal groene plusjes en de kilo’s op de weegschaal blijven langzaam dalen 🎉.

Ondanks dat een Personal Trainer veel meer geld kost dan een abonnement bij de sportschool bleef ik gaan. Ook gestimuleerd en aangemoedigd door mijn man. Minimaal skip ik de lessen. Deze stok achter de deur heb ik écht nodig. Andere manieren heb ik geprobeerd maar dit is het enige wat blijkbaar werkt voor mij.

Ik volg geen enkel dieet!

Maar wat doe ik nou anders? Eigenlijk niet heel veel! Ik sport nog steeds twee keer per week met een Personal Trainer (wat nog steeds best een struggle is maar ik blijf gaan…), ik let op wat ik eet (vooral veel eiwitten) en ik blijf nog steeds genieten van het leven. We gaan nog steeds vaak uit eten (en dan ga ik echt geen bord sla bestellen), ik drink wijn en ik eet ook wel chips en soms een reep chocolade.

Maar wat ik nu anders doe is bewuster letten op wat ik eet. Als ik ’s avonds een wijntje neem dan eet ik daar niet nog een bakje chips bij. Of soms ook wel! Maar dan heb ik de volgende dag weer een ‘balansdag’ met veel eiwitten. Het is eigenlijk best simpel.

Ik doe dus niet aan (crash) dieeten. Ik let echt heel erg op wat ik in mijn mond stop en ik maak overwegingen! Overdag probeer ik zoveel mogelijk eiwitten te eten: een gebakken of gekookt ei (zonder brood), een eiwitshake met laag aantal calorieën en / of een smoothie met veel groentes. ’s Avonds eet ik gewoon met het gezin mee en drink ik lekker een wijntje als ik daar zin in heb. Als tussendoortje eet ik ook veel eieren of een eiwitreep. Vult allemaal goed en daardoor minder trek in snaaien. En niet vergeten: veel water drinken en supplementen nemen (voorgeschreven door mijn Personal Trainer en passend bij mij en mijn training).

Met pijn en moeite op de goede weg

Het koste mij een jaar om op de goede weg te komen en nu zet ik door! Als ik foto’s van mijzelf vergelijk met een jaar geleden, dan weet ik waar ik het voor doe… 💪🏻 Ik ben er echt nog lang niet maar het voelt nu al zo goed dus ik zet door.

En wat ik ook zo tof vind is alle support op Instagram. Ik probeer vrouwen te motiveren met mijn verhaal en journey en ik krijg dagelijks berichtjes waarin vrouwen mij vertellen dat ze door mijn verhaal ook zijn begonnen met sporten en/ of afvallen en op de goede weg zijn. Dat is toch fantastisch? Blijf vooral je verhalen met mij delen want dat motiveert mij ook weer.

Mijn onderkin is aan het verdwijnen en ik merk het vooral aan mijn benen en heupen.
Zie hier wat voor- en na (zoals de stand van zaken nu is) foto’s:

Het was trouwens nog heel lastig om ‘voor’ foto’s te vinden. Ik probeerde een fotomoment altijd te ontwijken door zelf de foto’s te maken…

Linda Bosscher

Ik ben Linda, 32 jaar, getrouwd en moeder van 3 kids. Founder & content creator van Love2BeMama. Deze blog run ik inmiddels 8 jaar en ik schrijf met veel plezier voor jullie herkenbare artikelen.

2 reacties
  1. Goed bezig! Echt knap.. inderdaad de knop moet om en je moet het verschil zien en kan jenje volhouden.. top.

    En wat een verschil joh met de voor en na foto’s!

Plaats een reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.