Waar ben je naar opzoek?

20 uur vliegen met een dreumes. Pittig?!

1 minuut lezen Janneke Lievaart
20 uur vliegen met een dreumes. Pittig?!

Als je besluit om naar Australië te gaan, weet je dat je enorm lang in een vliegtuig moet zitten. Daar kan een volwassene zich op voorbereiden en zich goed bij neerleggen, maar een klein kind van 1,5 jaar oud heeft natuurlijk geen flauw benul. Die wil lekker bewegen, ontdekken, handtassen leeghalen en vooral niet stilzitten. Dus zo’n lange zit is heftig voor alle partijen (kind, ouders, medepassagiers en stewardessen). Het was daarom best spannend. Hoelang zou Olivia het uithouden op die stoel?

Top 4 ergernissen

Grappig dat ik de week voor vertrek net een artikel tegenkwam met de grootste ergernissen van passagiers in een vliegtuig;

  • Vluchtvertraging;
  • Kinderen en baby’s die urenlang huilen;
  • Passagiers die steeds heen en weer over het gangpad lopen;
  • Slechte hygiene van medepassagiers.

Not helping!

Het is geen feestje

Olivia is nieuwsgierig, actief, lekker beweeglijk en is met het avondeten de kinderstoel al snel zat. Allemaal dus leuk en aardig dat we naar Australië gaan, maar hoe ga ik in vredesnaam mijn energieke kind in bedwang houden? De opmerking van mijn tante, purser bij de KLM, hielp ook niet echt; “Tot 1 jaar is een kind heel goed mee te nemen, maar als ze eenmaal beginnen met lopen, dan is het geen feest! Dus maak jullie borst maar nat.” Top, dat geeft de burger moed…

Vliegen met een dreumes

Een jankend kind?

Enfin, dus vol ‘goede moed’ stapten we dat vliegtuig in. Handbagage volgestouwd met cadeautjes, rozijntjes, boekjes, enz. Als ik Olivia maar de eerste uren braaf op die stoel kon houden, dan had ik al gewonnen. Daarna zag ik mezelf al heel wat calorieën verbrandend door dat gangpad achter haar aan lopen. Alle bozen blikken van andere passagiers en het geërgerde zuchten van de stewardessen negerend. Ik had zelfs al een zin bedacht als ik commentaar zou krijgen; “Beste meneer, heeft u liever een jankend kind in de stoel of een blij kind lopend? It’s your call!”

Is dit ons kind?!

Maar wat schetst de verbazing? Mijn kleine over-energieke kind, heeft beide vluchten (20 uur in totaal!) rustig op haar stoel gezeten! Geen jammerend geluid is uit haar mond gekomen. Ze vond het hartstikke prima. Ik heb Roderik meerdere keren verbazend aangekeken, was dit ons kind?! Nu ik dit schrijf, kan ik het eigenlijk nog niet geloven. Maar ik kan zonder blikken of blozen zeggen; de reis was een makkie!

Vliegen met een dreumes

Met dit kind kan ik de hele wereld over!

Reacties
  • Karlien zei

    Wat heerlijk!!
    Wij vlogen onlangs met twee peuters naar Curaçao. Is natuurlijk niet zo ver als Australië maar ging ook prima! Heb t idee dat mede passagiers t niet erg vinden als je kinderen rondlopen Enzo, maar huilen vinden ze wel vervelend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Blogs over kinderen en ouderschap

Ik hou van mijn kinderen maar sommige dagen wil ik weg

  • 13 uur geleden
  • 3 minuten lezen
Blogs over kinderen en ouderschap

Hoe kom je uit een muistroom?

  • 15 uur geleden
  • 4 minuten lezen
Blogs over kinderen en ouderschap

Rot op met je ‘samen spelen, samen delen!’

  • 1 dag geleden
  • 5 minuten lezen