7 redenen waarom zwemles gewoon KUT is

Zwemles. In Nederland waterland een noodzakelijk kwaad.
Ja, kwaad ja! En als ik de kans krijg, dan schuif ik woensdag ‘zwemlesavond’, met liefde door richting mijn man. Die er overigens net zo een hekel heeft als ik. Daar niet van.

Maar goed: we zitten er, we zijn er, ten midden van de overige ouders. Die allemaal net zo vrolijk (lees: verveeld) kijken als ons, werken op de laptop of proberen te socializen met andere zwemlesouders. Hopend dat er ooit een dag gaat komen dat snel de dag komt dat zijn of haar kind met het A-, B- en C-diploma op zak het pand kan verlaten, om NOOIT meer terug te hoeven keren.

Antipathie voor zwemles

Wat is het toch? Hetgeen wat zwemles (voor het overgrote deel) van de ouders, zo hatelijk maakt? Als de kinderen het maar naar hun zin hebben… toch? Daarvoor staan we namelijk ook met ‘liefde’ in de pisregen naast het voetbalveld op zaterdagochtend om 08:00 in de ochtend.

Ik kan zomaar een paar voorbeelden noemen waar, in ieder geval mijn, antipathie vandaan komt en waarom ik liever thuis spruiten sta te koken voor een ontevreden publiek, dan dat ik in het zwembad zit voor de wekelijkse zwemklasjes. Lees en huiver!

1. Die warmte!

En nee! Ik heb het niet over aangenaam en knus maar vies, klef, smerig en heet.
‘Klap-in-het-gezicht-warm’, zeg maar. Alsof Satan zijn barbecue heeft aangestoken in het lokale zwembad. Het maakt niet uit hoe minnetjes ik mijzelf kleed, om geen last te krijgen van opvliegers en zweetplekken. Zelfs in mijn nakende niksje heb ik het waarschijnlijk nog warm in het zwembad. Argh!

2: De kleedkamers

Een hok van een paar vierkantje metertjes groot, volgestouwd met natte, vermoeide, plakkerige, jengelige en hongerige kindertjes. Spijkerbroekjes die niet aangaan omdat de beentjes nog wat vochtig zijn, doorweekte sokjes en kleddernatte (steenkoude) zwemkleding wat uitgewrongen moet worden. En letterlijk iedere ouder kijkt alsof deze liever bij de tandarts zitten om een wortelkanaalbehandeling te ondergaan, dan dat ze hiervoor aanwezig moeten zijn. Gezellig!

Lees ook: 25x waarom een peuter hetzelfde is als een dronken volwassene

3. De kantine

Als wanhoop een verzamelplek zou hebben dan is het de kantine van het plaatselijke zwembad. En wat ga je doen op een dergelijk deprimerende plek?
Emo-eten natuurlijk! Want de snoepautomaat roept je naam al sinds binnenkomst.

4. Over die snoepautomaat gesproken…

Het laatste strootje wat de emmer van menig vermoeid, hongerig en jengelend kindje doet overlopen. Aan het einde van het zwemles-traject kan je geen Mars of zakje paprikachips meer zien. Geloof me!

5. De tijden

Bij inschrijving krijg je als ouder zijnde de keuze uit x-aantal tijden waarop zwemlessen worden gegeven. En het kan misschien aan mij liggen: maar deze zijn eigenlijk allemaal even kut.

Ik bedoel: ik kan zo honderd andere dingen verzinnen die ik op dat tijdstip zou kunnen doen. Koken, bijvoorbeeld en voor op de enigszins fatsoenlijke dagen en tijden, staat er dikwijls een wachtrij.

Hierdoor zit je dus noodgedwongen op woensdag om 17:00 in het zwembad. Aan de snoepautomaatsnacks, omdat je rond deze tijd best wel een beetje honger krijgt.

6. Het. Duurt. Zo. Lang!

Op zich is een zwemlesje per week zo voorbij, maar tegen de tijd dat het A-, B- en C-diploma is behaald… Laten we het er maar op houden dat je nog aardig wat zwemlesjes bij mag wonen eer dat dit het geval is. Dus je kan het jezelf beter gemakkelijk maken voor de eerstkomende anderhalf tot tweeënhalf jaar (zo ongeveer).

Lees ook: 36 dingen waar moeders een hekel aan hebben 

7. Niet te vergeten dat het wat mag kosten.

Dus we juichen met de kleintjes mee als ze naar een hoger badje worden gezet, zwaaien vanachter het raam alsof we de tijd van ons leven hebben en zien met trots aan hoe de diploma’s in ontvangst worden genomen.

Wetende dat ieder certificaat er eentje dichterbij het einde is. Zo fijn!

Photo by Porapak Apichodilok from Pexels

Denise Meijer

Freelance tekstschrijfster, blogger bij Love2bemama, auteur van haar eigen 'dirty novel', moeder van een engeltje, een bengeltje & een prinses. Zelfstandig huismanager & eigenaresse van Tekstbureau het Pennetje. Sarcast, optimist, eigenwijs en humorist. Met een paar vunzige trekjes en een 'no- nonsense' mentaliteit. Schrijft graag over het echte moederschap (ongecensureerd & zonder filter).

4 reacties
  1. Zoon heeft (door de combinatie ‘rugzakje’ + fantastisch aanbod zwembad) wekelijks zwemles met zijn vader. Ze krijgen instructie en oefenen dan samen terwijl de badjuf doorgaat naar het volgende koppel.

    De tijden zijn nog steeds rottig hoor en het kost ook wat, maar dat samen zwemmen is echt ideaal.

  2. Ik woon in België en snap dat hele gedoe rond zwemmen eigenlijk niet. Waarom hebben ze zoveel diploma’s nodig, is gewoon kunnen zwemmen niet genoeg? Ik zou ook gefrustreerd zijn als ik jarenlang elke week zou moeten meegaan. Hier zijn ze er meestal op enkele maanden van af.

Plaats een reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.