Over echte alleenstaande moeders en single mama’s

l2bm single mom alleenstaande moeder

Het leven is onvoorspelbaar. En hoewel je er niet van uitgaat kan het je toch overkomen: je komt er alleen voor te staan. Bijvoorbeeld door een (gelukkige) scheiding of het overlijden van je partner. Het kan ook zo zijn dat je gewoon ineens verlaten wordt.

Alleenstaande moeder

Ik ben alleenstaand. Niet alleen alleenstaand, maar ook echt vrij alleen. Gewoon heel single dus. Geen familie in de buurt die bijspringt, geen netwerk dat mij ondersteunt. Niks, nada, noppes. Alleen ik, samen met mijn 4 kinderen. Elke dag en elke nacht. Ik red me prima hoor. Geen klaagzang aub! Maar soms kan ik me flink storen aan uitspraken die mensen doen. Bijvoorbeeld aan de moeder die onlangs haar dochter bij me kwam ophalen en dramatisch meldde dat ze de hele avond alleen zou zijn met haar dochter. Ik hield wijselijk mijn mond. Ben me ervan bewust dat iedereen situaties op zijn eigen manier ervaart. De irritatie zit hem gewoon in mezelf en de situatie waarin ik ongewild zit.

Doorsnee bezoekregeling

In mijn omgeving zijn geen mensen die in eenzelfde situatie zitten als ik. Ik kan dan ook jaloers zijn op mensen met een opa en oma die de kinderen regelmatig even ‘overnemen.’ Of een doorsnee bezoekregeling. Wat een weelde lijkt me dat. Een keer in de 2 weken een heel weekend vrij en ook vakantieweken voor jezelf.

Ik ben er (g)een!

Waarom schrijf ik nu dit stukje? Nog niet zo lang geleden verscheen hier een blog met de titel ‘ode aan de single mama.’ Ik begrijp heel goed de boodschap achter dit verhaal. Ik snap dat er mensen zijn die zich op enig moment realiseren dat er moeders zijn (en vaders) die alles helemaal in hun eentje moeten doen. Je probeert je daar een voorstelling van te maken en denkt op zo’n moment te ervaren hoe dat is.

Ik verbaasde me nogal over de reacties die onder het bericht verschenen. Op een of andere manier leek het wel alsof iedereen de titel ‘single mom’ graag wilde dragen. Mensen die helemaal geen single mom waren zeiden het te zijn. Bijzonder vind ik dat. Waarom zou je iets willen zijn wat je helemaal niet bent?

Wat betekent het?

Natuurlijk zijn er veel moeders overdag of doordeweeks alleen. En zelfs als je een relatie hebt, kun je je alleen voelen. Maar dat maakt je nog geen single mama die (vaak) helemaal alleen verantwoordelijk is voor de opvoeding van je kinderen en alles (ja, echt alles!) wat daarnaast nog komt kijken. Be careful what you wish for!

Het klinkt leuk?

Misschien komt het wel (dat zo velen zichzelf zo noemden) omdat ‘single mom’ best leuk klinkt. Heel hip eigenlijk. Anders dan alleenstaand: ‘een man of vrouw die aan het hoofd van een huishouden staat en niet samenwoont met een partner, maar wel met één of meer afhankelijke kinderen’ Dat klinkt toch een stuk minder aantrekkelijk al zeg ik het zelf.

Het is niet leuk!

Single moms hebben vaak heel wat achter de rug, zoals persoonlijke drama’s. In ieder geval vaak zaken die je jezelf (en je kinderen) echt niet zou toewensen. Ze hebben vaak niet zelf gekozen voor de situatie waarin zij zich bevinden en moeten er maar het beste van zien te maken met- en voor de kinderen.

Van alleenstaand naar happy single

Als je alleen komt te staan is het wel van belang dat je jezelf kunt aanduiden. Je moet dus een keuze maken. Hoe noem je jezelf? Zelf krijg ik het woord single mom (nog) niet door mijn strot. Ik vind namelijk dat het veel leuker klinkt dan dat het eigenlijk is. Natuurlijk begrijp ik dat deze term voor heel veel anderen wel de lading dekt. Vele moeders zijn single en happy. Happy single mom dus! Tenminste. Als ik ze moet geloven. Zou het een proces zijn? Je start met: ‘ik ben alleenstaand moeder’ en groeit toe naar: ‘ik ben een happy single mom.’ Zouden single mom’s ook meer de voordelen zien van het alleenstaand moederschap? Dat wordt mijn volgende uitdaging voor een blog!

Goedbedoelde foute uitspraken

Ik maak vaak mee dat mensen graag iets willen zeggen waardoor je je als single mom beter zou moeten voelen. Onlangs belde ik met een vriendin en zij sprak met al haar goede bedoelingen ongeveer hetzelfde uit als wat in het blog beschreven werd: ‘mijn man is een weekje weg, nu heb ik hetzelfde als jij. Weet ik ook eens hoe dat is.’ Ik wist niet goed wat te zeggen en reageerde met een flauwe ‘ja’. Ik heb een boodschap voor mensen die een ode willen brengen aan de single mom: luister naar haar verhalen, help haar (ongevraagd) met praktische zaken, vraag haar wat ze nodig heeft en waar je haar mee kunt helpen. Maar doe alsjeblieft geen goed bedoelde uitspraken die eigenlijk heel fout zijn!

Sandra

Sandra (1977) moeder van 4 (12, 10, 9 en 7 jaar) Papa en mama tegelijk. Full-time gezinsmanager, werkend én studerend.

11 reacties
  1. Diep respect voor jou, de echte alleenstaande moeder!! Sinds “wij” kinderen hebben, zeggen we wel eens tegen elkaar respect voor de alleenstaande ouder of het nu door scheiding komt overlijden. Het lijkt me een hele opgave met 2 van die rakkers waarvan de orden het niet doen, maar hun stembanden des te beter. Zelf met zijn 2 is het soms aanpoten, laat staan als je er in je eentje voor staat. Dus diep respect voor u!

    1. Hoi Miranda,
      Bedankt voor jouw reactie. Ik heb dit stukje niet geschreven om complimenten uit te lokken o.i.d. Maar evengoed leuk om te horen!

  2. Wat een mooi, recht uit het hart, stukje. De zorg voor vier kinderen, by your self, respect!

    Ik zoek naar een mooi, alternatief woord voor single mom. Wat de lading goed dekt, maar weet niks. Wellicht omdat ik niet in jouw situatie zit. Ben benieuwd 🙂

  3. Wat een herkenbaar iets!!!

    Was 6 maand zwanger en stopte de relatie met de vader van mijn dochter, omdat een kind uiteindelijk niet paste in zijn leven.
    Ook ik zat moederziel km van vrienden en familie af, en was dus een alleenstaande zwangere! Na de geboorte van mijn dochter die de eerste 4 maanden een huilbaby is geweest en ik dus op een gegeven moment er helemaal door zat, heb nooit een beklag gedaan van oh wat is het zwaar om alleenstaande ouder te zijn. Het contact met de vader was er alleen wanneer hij zin had en financieel droeg hij geen cent mee (dit ook in het begin mijn eigen keuze omdat ik een liefdevolle vader belangrijker vond dan geld) ik zei de naïeve muts weet nu dat het een droom was 🙁

    Uiteindelijk is er naar een paar jaar een man op mijn pad gekomen die een echte papa voor haar is en inmiddels zijn we getrouwd en hebben er nog een dochter bij gekregen!

    Wel ben ik heel sterk geworden door het single mama zijn en heeft het me gemaakt tot wat ik nu ben.

    Succes met de toekomst en veel liefde en plezier gewenst 🙂
    Uiteindelijk kijk je er met een lach en een traan op terug, maar je kinderen zullen je altijd dankbaar zijn voor de kostbare tijd van samenzijn en zijn erg trots op wat je bereikt hebt.

    1. Bedankt voor je reactie. De strekking van mijn blog is niet bij iedereen helemaal goed overgekomen 😉
      Daarom is het fijn om deze reacties en die daarboven te lezen. Geen kritiek en/of uitspraken die helemaal nergens op gebaseerd zijn. Jammer dat mensen na een stukje van pak hem beet 1000 woorden denken te weten hoe je als mens in het leven staat. Alsof ik ergens depressief in een hoekje lig zielig te wezen. Zoals jij beschrijft, gewoon doorgaan en niet zeuren. Sterker nog, alles onder controle. Wat niet wegneemt dat een netwerk best fijn zou zijn ha ha ha. Ervaringen als dit maken je zeker sterker. Ode aan de single moms :)!

  4. Hier ook alleenstaand zonder echt netwerk. Ik heb 1 kind, maar wel één met een slaapstoornis. Ik mantelzorg voor haar in de avonden en nachten. Kan dit sowieso niet aan een ander overlaten. Dat wil in de praktijk zeggen dat ik niet eens in de avond een film kan kijken. Hooguit wat korte programma’s en het liefst waar je je hoofd niet bij hoeft te houden… En geen omgangsregeling met ex.

  5. Dank je wel Sandra voor jou woorden snikkend lees ik je verhaal.zo herkenbaar..je hebt gelijk als je zegt dat ieder zijn eigen pakket door zijn eigen ogen kijkt..ben zelf inmiddels al 10 jaar alleenstaande moeder van 1 dochter van 12. Heb zelf.in mijn beleving heel weinig steun vanuit familie enzo omdat dat er niet is.nooit een vader gehad en mijn moeder haar familie woonde in een ander land .waar oorlog was en daardoor zijn omgekomen…weliswaar heb ik nu dus een bejaarde moeder die ik verzorg omdat na alle jaren nog steeds geen nederland s leest praat of schrijft. Het rare is is dat ik sinds mijn 15 uit huis ben gehaald omdat ze erg losse handen had .. vertoeft heb ik in opvanghuizen ed. Nu is dat een netwerk .. Ja zal ik moeten zeggen want ze bestaat alleen ben ik de hoofdverantwoordlijke in alles wat gebeuren moet..en kon zij nooit op mijn dochter letten als ze mij al niet kon opvoeden en sloeg . Zal ik mijn dochter niet bij haar kunnen laten . nu mijn dochter 12 is helpt ze mee juist voor oma te zorgen. Omdat oma inmiddels oud en geen bedreiging meer vormt en omdat oma helemaal niemand anders heeft dan mij en mijn dochter.. kan ik haar niet aan haar lot over laten.. ook al heeft ze niet voor mij kunnen zorgen blijft toch je moeder… dus ook al kunnen er soms mensen om je heen zitten wil dat nog niet zeggen dat je op ze leunen kunt en voelt het inderdaad zelfs na 10 als “alleenstaand” en niet als happy singel… tja happy is ook zo een relatief begrip… maar ik vind je dus een hele sterke vrouw dat je ondanks Gebrek aan netwerk met 4 kinderen deze blog heb geschreven .. nog maals bedankt voor je woorden die blijk van herkenning hebben gebracht bij me en de wetenschap dat ik dus niet alleen ben in zo een soort gelijke situatie .. vooral.toe je schreef over weleens jaloers te kunne zijn op die andere die dat wel hebben.. ik ken die gevoelens maar al.te goed.. en nee idd geen klaagzang maar gewoon idd.aanwezige realistische emoties… groet ivanka

    1. OMG! Wat goed om te weten dat ik niet de enige ben Nadat ik 3 maanden zwanger en met een zoontje van 1jaar ben verlaten, zat ik uren lang op internet te zoeken tips of steungroepen voor alleenstaande moeders. En alles wat boven kwam op google waren tips zoals “zoek hulp bij familie en vrienden “. Ja, makkelijk te zeggen als jouw familie en vrienden ruim 1000km ver van jou zijn… Ik realiseerde, dat alleenstaand betekent “zonder partner” terwijl er heel weinig moeders zijn die echt “alleen” zijn.

  6. Lieve Sandra,

    Zeer maar dan ook zeer herkenbaar en geweldig verwoord! Ik ben ook alleenstaande ouder van 3 kinderen (3, 9 en 11 jaar) door het overlijden van mijn man. Een ‘happy single mom’ ben ik dus zeker niet , maar gewoon noodgedwongen een alleenstaande moeder. Vooral de opmerkingen van andere moeders ‘ik heb nu ook alleenstaande moeder omdat mijn man een weekje voor zijn werk in het buitenland zit’ zijn zeer herkenbaar

Plaats een reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.