Waar ben je naar opzoek?

Werkende mama’s

3 minuten lezen linda-bosscher Linda Bosscher
Werkende mama’s

Bij mijn lezers sta ik nu bekend als ‘de opgebrande juf‘. Het is mijn meest gelezen blog tot nu toe. Ik wilde eens te rade gaan bij mijn omgeving. In mijn vriendinnenkring zitten meiden die werken en meiden die niet werken. Geen van hen, ook de werkende mama’s niet, hebben een burn-out, voor zover ik weet.
Waarom ik dan wel? 

Een interview; met werkende mama’s

Ik heb acht vriendinnen een korte vragenlijst voorgelegd via mail.

Over waar ze werken, of ze het leuk vinden, tevreden zijn met het aantal uren en hoe de opvang van haar kind(eren) geregeld is. Zaken die mij zeer interesseren omdat ik mij vaak afvraag: ligt de werkdruk nou aan het onderwijs of echt aan mijzelf?

Ik moet teleurgesteld toegeven dat vier(!) vriendinnen niet hebben gereageerd op mijn gemailde vragenlijst en één vriendin het was vergeten. Mijn eigen conclusies: ik heb vriendinnen die niet veel digitaal bezig zijn (lees: hun mail checken) en vriendinnen die het te druk hebben om zo’n vragenlijstje in te vullen…zucht. Hieronder lees je over de meiden die wel gereageerd hebben.

Vriendin 1 heeft een zoon van 9 jaar. Voorheen werkte ze, net als ik, als leerkracht basisonderwijs. Daarna is ze ambulant begeleider geworden. In die functie coacht ze o.a. leerkrachten en intern begeleiders van bijv. autistische kinderen en kinderen met adhd binnen een school. Ze geeft haar werk een 8 op een schaal van 1-10. Ze heeft een werktijdfactor van 0,75. Ze is gescheiden en heeft een mooie verdeling met haar ex-man gemaakt omtrent de opvang van hun zoon. Deze gaat tot november nog twee dagen per week naar buitenschoolse opvang.

Vriendin 2 heeft drie kinderen van 8, 6 en 4 jaar. Ze werkt bij de GGD als Toezichthouder Kinderopvang. Ze voert inspecties uit bij kinderdagverblijven, buitenschoolse opvang, peuterspeelzalen, gastouderbureaus en gastouders. Ze maakt inspectierapporten en onderhoudt contacten met de gemeenten waar ze verantwoordelijk voor is. Haar werkweek bestaat uit 24 uur en ook zij geeft haar werk een 8. De opvang regelt ze o.a. met een vriendin. Op maandagmiddag vangt zij na school de twee kinderen van haar vriendin op en op dinsdag andersom. Op woensdag is haar man thuis (die werkt -vaak ruim- 38 uur) en zij kan zelf haar uren zo flexibel indelen dat ze donderdag haar kinderen uit school kan halen.

Het huishouden heeft ze met haar man eerlijk verdeeld.

Vriendin 3 heeft maar liefst vier kinderen; een meidentweeling van 9 jaar en twee jongens van 6 en 4. Zij was jarenlang mijn collega op de basisschool. Toen haar tweeling naar school ging, is ze gestopt met werken. Tot die tijd had ze een vaste oppas waar de kinderen naartoe gingen op de twee dagen dat ze werkte. Op een gegeven moment vond ze het niet meer fijn om werken en kinderen hebben te combineren. Ze had het gevoel dat ze op allebei de plekken tekort schoot; kreeg haar werk niet gedaan in die twee dagen, moest bijna wekelijks terug op een niet-werkdag omdat er op school iets was waar ze toch bij moest of wilde zijn. Daarnaast had ze te weinig opvang als de kinderen ziek waren. Ze geeft aan nog steeds blij te zijn met haar keuze. Voor haar is moeder zijn een full-time baan.

Ze merkt bij zichzelf wel de behoefte om zich te blijven ontwikkelen. Daarom is ze met een coachingsstudie begonnen. Voordeel van deze studie is dat ze voor zichzelf kan beginnen. Dan kan ze haar eigen tijden indelen en vanuit thuis werken waardoor ze hoopt moederschap en werk beter te kunnen combineren. Ze beseft dat ze in een luxe positie zit met een man die goed verdient. Ze weet dat ze  bevoorrecht is om überhaupt hiervoor te kunnen kiezen zonder op een houtje te moeten bijten.

Zullen we afspreken?

Drie vriendinnen met elk een ander verhaal. Ik vind dat zij het goed geregeld hebben en ze maken zich niet zo druk zoals ik doe. Van hen kan ik nog wel wat leren.

‘Ligt de werkdruk nou aan het onderwijs of echt aan mijzelf?’ was mijn beginvraag. Die vind ik lastig te beantwoorden op basis van drie ervaringen. Vriendin 3 verwoordt wel precies waar ik ook last van had; je voelt je, zowel op school als thuis, tekortschieten.

Jammer genoeg zie ik mijn vriendinnen te weinig. We spreken wel graag af, met of zonder kinderen erbij. Met enkele vriendinnen maak ik sinds kort ook ‘hondenwandelafspraken’.

Heb je het niet over je kind, gaat het weer over een ander ‘hulpbehoevend’ wezen. Via Facebook houden we elkaars levens ook een beetje in de gaten. De opgebrande juf, maar blije moeder, ploetert lekker voort.

Linda Bosscher

Joe! Ik ben Linda, 35 jaar en getrouwd met Mike. We hebben drie kinderen van 11, 10 en 8 jaar waarvan één al aan het pre-puberen is.

Op de bank ben ik tien jaar geleden mijn blog Love2BeMama gestart wat mijn vierde kindje is. Het is mijn passie waar ik (meer dan) fulltime aan werk. Hier deel ik eerlijke verhalen over het moederschap en kun je lezen (en volgen) wat wij allemaal meemaken. Samen met mijn man run ik het bedrijf DutchFamilyWorks.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Verre reizen met kinderen

Disney Wish Cruise: een betoverende familievakantie op zee

  • 1 week geleden
  • 1 minuut lezen
Blogs over mamma’s en lifestyle

Bericht aan alle moeders: elke dag is Moederdag!

  • 1 week geleden
  • 2 minuten lezen
Blogs over speelgoed voor baby’s en kinderen

Dit zijn de leukste cadeaus voor meisjes van 3 jaar

  • 1 maand geleden
  • 3 minuten lezen