Waar ben je naar opzoek?

Vandaag ben je alweer 5 jaar geworden!

7 minuten lezen linda-bosscher Linda Bosscher
Vandaag ben je alweer 5 jaar geworden!

Hoera

Al vanaf een week of 30 zucht, puf, steun en kreun ik de zwangerschap door. Zwanger zijn gaat bij mij niet van een leien dakje. Het begin van de zwangerschap voel ik mij geweldig maar vanaf een week of 30 wordt het zwaar. Mijn buik groeit enorm en ik kamp met chronische bekkenklachten en een heupafwijking waardoor lopen moeilijk gaat (ook als ik niet zwanger ben…). Helaas wordt er bij 32 weken weer een te hoge bloeddruk geconstateerd waardoor ik acuut moet stoppen met werken en op strenge controle van de gynaecoloog sta. Niks nieuws voor mij want bij de eerste zwangerschap ging dat ook zo. Dit keer had ik mij erop voorbereid: het werd weer een ziekenhuisbevalling met veel medisch gedoe. En echt… in het ziekenhuis bevallen vind ik helemaal niet erg!

Rustig aan doen

Met de diagnose ‘te hoge bloeddruk’ krijg je meteen het advies om het ‘rustig aan te doen’. Ehm, hoe ga ik dat voor elkaar krijgen met een peuter? Niet! En zo eigenwijs als ik was deed ik het ook niet echt rustig aan. Slapen deed ik bijna niet meer en ik probeerde het huis nog aan kant te krijgen en mijn blog zo goed als het kon bij te werken. Het werk gaat gewoon door… gevolg: ik was bekaf! Ik was wel klaar met de zwangerschap maar zag ook weer op tegen de eerste weken. Slapeloze nachten, borstvoeding op gang brengen, uitgeput zijn en weer een ritme vinden. Zoals zo veel vond ik het niet echt een roze wolk. Tuurlijk genoot ik enorm maar ik wist dat het ook pittig kon zijn…

Voor de zoveelste keer aan de CTG scan

Omdat ik voor mijn hoge bloeddruk onder strenge controle stond moest ik minimaal één of twee keer per week aan de CTG scan. Ik was 39 weken zwanger en lag voor de zoveelste keer aan de CTG scan. Boring! In het begin is het leuk maar het wordt steeds minder leuk. In een zeer ongemakkelijke houding, snakkend naar lucht omdat baby al mijn organen aan de kant drukte, lag ik daar weer drie kwartier van mijn tijd te verdoen. Man, kunnen ze dat niet wat gezelliger maken voor een zwangere? Zo’n kamertje is ook drie keer niks. Ongemakkelijk bed, als je geluk hebt lig je op een bed en anders op een onderzoekstafel en ongezellig.

Ik mag bevallen!

Het hartfilmpje was klaar en voor de zoveelste keer gaf ik de gynaecoloog daarna een hand en bekeek hij mijn resultaten. Aan een inwendig onderzoek kon ik niet uitkomen. Oh, wat heb ik daar een hekel aan!

Wat ik niet zag aankomen was dat de gynaecoloog het vandaag het juiste moment vond om te gaan bevallen. Promt mocht ik blijven. Net na de Kerst en net voor Oud & Nieuw. Yeah! 5 januari was de uitgerekende datum en eigenlijk kwam mij dat beter uit… Maarja wat moet dat moet. Ik moest enorm omschakelen. Vandaag zou ik gaan bevallen! Super leuk maar ook super spannend want inmiddels wist ik hoe het voelde om te bevallen…

Bevalling inleiden

Om 11:30 uur lag ik al in de verloskamer. Gelukkig was mijn moeder mee tijdens de controle en die gaf ik de opdracht om mijn man te gaan bellen. Hij nam vervolgens nog alle tijd om een auto te wassen op zijn werk, op zijn dooie gemak naar huis te rijden en alle spullen van huis op te halen, de maxi cosi te vergeten en weer terug te rijden. Alle tijd toch? Na zo’n 1,5 uur kwam hij eindelijk binnen en kon hij mijn moeder verlossen. Want nee, bevallen met mijn moeder aan mijn zijde ging niet gebeuren. Opa kwam nog met onze oudste zoon langs want hij snapte er al helemaal niks van. Ondertussen lag ik al aan het infuus want… inleiden it is!

Inleiden, wat vond ik daar van? Ik had geen idee wat ik mij daarbij moest voorstellen. Dat het erg medisch was wist ik en het werd mij verteld dat het nog wel twee dagen kon duren en als ik geluk had ging het snel. Een lekker duidelijk vooruitzicht dus. Het grote nadeel van inleiden vind ik dat het medisch is en alles opgewekt wordt. Er is niks natuurlijks aan. Maar wat moet dat moet… alles voor de gezondheid van mij en de baby.

Auw!

Ik had geluk. Het ging snel. Binnen no time kwam de bevalling op gang en werden mijn vliezen gebroken. De weeën volgenden elkaar snel op. Ik had het koud en warm, moest overgeven en ik kon de weeën niet opvangen want ik had rug- en beenweeën. Dan maar weer pijnbestrijding. Ik koos wederom voor de Remifentanyl pijnbestrijding.

Terwijl mijn lichaam er nog helemaal niet klaar voor is werd het infuus steeds hoger opgevoerd. Dat betekent dat het extra heftig is om de weeën op te vangen en weg te puffen en alles gaat veel sneller dan wanneer een bevalling natuurlijk verloopt.

Bij de eerste heb ik mij heel erg verzet tegen enige vorm van pijnbestrijding maar als je al 12 uur lang in de weeën zit en nog maar 4 of 5 centimeter ontsluiting hebt dan ben je maar wat blij dat dit bestaat. Ook tijdens deze bevalling was het niet te doen omdat ik been- en rugweeën had.

Remifentanyl is een vrij nieuwe vorm van pijnstilling. Sinds een aantal jaren wordt het in steeds meer ziekenhuizen toegepast tijdens de bevalling. De pijnstiller is een synthetische morfine die zorgt voor meer ontspanning. De weeën zijn nog voelbaar maar de scherpe kantjes worden van de pijn weggenomen. Het medicijn is zeer snel uitgewerkt. Het zal daarom ook geen effect op uw baby hebben bij de geboorte. Remifentanyl wordt toegediend via een infuuspomp waarbij een standaard onderhoudsdosis wordt gegeven. Daarnaast heeft u de mogelijkheid om zelf, via een drukknop, nog wat extra toe te dienen als u dat nodig vindt. Er bestaat een kleine kans op een daling van de bloeddruk of een ademhalingsdepressie bij het toedienen van dit medicijn. U krijgt daarom ook een bloeddrukband om en een clipje op uw vinger die uw bloeddruk meet. Een voorwaarde voor deze pijnstilling is dat u minimaal 4 cm ontsluiting en goede weeën heeft. Bij het te vroeg geven van deze pijnstilling kan het zijn dat op het eind van de ontsluiting het grootste effect is verdwenen. Bron: Zuiderzee Ziekenhuis Lelystad

Daar is ze dan…

Uiteindelijk zat ik om 18:15 uur op volledige ontsluiting en om 18:32 uur is ze geboren. Gelukkig ben ik gezegend met persweeën die niet zo lang duren dus het eind van de bevalling ging razendsnel. Na drie keer persen was ze er. De gynaecoloog was nog maar net op tijd. Helaas was de knip niet te voorkomen. En dit keer was het ontzettend pijnlijk om te hechten. De verloskundige die mij moest hechten prikte zichzelf nog met de naald. Fijn! Dan ga je dus een traject in met testen op het HIV virus. Zit je echt op te wachten als je net bent bevallen. Ik had ook nog de pech twee verloskundigen aan mijn bed te hebben gehad en een aantal verschillende verpleegkundigen. Dat vind ik wel een groot nadeel van een ziekenhuisbevalling!

We wisten bij alle drie de zwangerschappen niet wat het geslacht van de baby was. Dat vond ik zo bijzonder want na een zware bevalling keek ik hier enorm naar uit. Wat is het geslacht? De bevalling van F. was zo intens en we waren zo blij dat het achter de rug was dat we helemaal vergaten te vragen wat we hadden gekregen. Na vijf minuten vroegen ze ons of we het geslacht wel wisten. Tegenwoordig weet iedereen dat van te voren al 😉

Kraamsuite

We verbleven die nacht in de kraamsuite van het ziekenhuis. Papa, mama en F. De minibar stond vol met lekker drinken en hapjes en er was bier voor manlief. Haha! Gelukkig mochten we de volgende dag op tijd naar huis want thuis is het toch wel het allerfijnste…

5 jaar

En vandaag wordt ze alweer 5 jaar… waar is de tijd gebleven? Vijf jaar geleden ben ik bevallen. Tussen Kerst en Oud & Nieuw in. Van Oud & Nieuw heb ik dat jaar niks meegekregen. Manlief moest werken die nacht en mijn ouders kwamen om voor ons te zorgen. Ik was compleet uitgeput en bond en blauw en sliep door al het vuurwerk heen. Gezegend met een gezonde baby en vandaag de dag met een prachtige dochter! Een ding weet ik wel… de tijd gaat veel te snel!

> Lees ook: 20 dingen die je moet weten over een bevalling.

Linda Bosscher

Joe! Ik ben Linda, 35 jaar en getrouwd met Mike. We hebben drie kinderen van 11, 9 en 7 jaar waarvan één al aan het pre-puberen is.

Op de bank ben ik tien jaar geleden mijn blog Love2BeMama gestart wat mijn vierde kindje is. Het is mijn passie waar ik (meer dan) fulltime aan werk. Hier deel ik eerlijke verhalen over het moederschap en kun je lezen (en volgen) wat wij allemaal meemaken. Samen met mijn man run ik het bedrijf DutchFamilyWorks.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Sinterklaas

Hoeveel cadeaus kan ik mijn kinderen geven voor Sinterklaas?

  • 4 dagen geleden
  • 3 minuten lezen
Blogs over speelgoed voor baby’s en kinderen

29 toffe cadeaus voor jongens vanaf 6 jaar

  • 4 dagen geleden
  • 5 minuten lezen
Blogs over zwanger worden & zwangerschap

COVID-19 en zwangerschap: Waar moet je rekening mee houden?

  • 1 week geleden
  • 3 minuten lezen