Waar ben je naar opzoek?

Ontslagen wegens zwangerschap?!

4 minuten lezen linda-bosscher Linda Bosscher
Ontslagen wegens zwangerschap?!

zwangere vrouw

Nou hier zit ik dan. Ik had er natuurlijk wel over gehoord. Dingen over gelezen. Maar ik had nooit verwacht dat het mij zou overkomen. Ik wist vanaf begin af aan heel goed dat de mogelijkheid bestond, maar toch hield ik mezelf voor dat het niet zou gaan gebeuren. Niet met mij. Toch heb ik net, met mijn bolle buik, een WW-uitkering aangevraagd bij het UWV.

Twee jaar geleden werd ik aangenomen bij het bedrijf waar ik alleen deze maand nog mag werken. Toen was onze oudste anderhalf jaar oud. Ik heb er geen geheim van gemaakt dat er ooit wel een tweede zou komen, maar dat dat niet voor de nabije toekomst op de planning stond.

Lees ook: Wanneer een tweede kindje?

Zwangerschapstest

Ondertussen ben ik 33 weken zwanger van de tweede. Toen ik in december de zwangerschapstest deed en wist wanneer ik ongeveer uitgerekend zou zijn, spookte het natuurlijk wel gelijk door mijn hoofd. Het begin van mijn verlof zou namelijk samenvallen met het aflopen van mijn tweede tijdelijke contract. Toch maakte ik me daar helemaal geen zorgen over. Wie dan leeft…

Nooit kritiek

Tot een paar weken geleden maakte ik me eigenlijk nog steeds geen zorgen. Ik had nog niks gehoord, alles liep lekker op het werk en ik kreeg nooit kritiek van mijn werkgevers. Complimenten vliegen er bij ons ook niet over de werkvloer, maar heel af en toe kreeg ik zelfs een voorzichtig schouderklopje. Ik wist dat ik goed functioneerde, en dat ik mijn werk (minstens!) naar behoren uitvoerde. Ik was ondanks mijn zwangerschap en peuter thuis nog hartstikke flexibel en heb nooit gevraagd of het werk dat ik doe, wat fysiek redelijk wat van je vraagt, aangepast kon worden. Ik deed nog precies hetzelfde werk als voor de zwangerschap…

De ideale werkneemster toch?

Toch niet. We hadden eind mei op vakantie. Lekker nog even drie weken met zijn drietjes genieten voor de kleine zich aandient. In de dagen voor de vakantie gebeurden er een paar dingen op het werk, waardoor ik ineens in de gaten kreeg dat een contractverlenging er misschien toch niet zou komen. Ik heb om opheldering gevraagd bij mijn werkgever en die bevestigde op de dag voordat we op vakantie zouden gaan mijn vermoedens: mijn contract zou helaas niet verlengd worden.

Helaas…

Helaas? Als ze het dan zo spijtig vinden waarom wordt het contract dan niet verlengd? Waarom is er dan geen gesprek met mij aan gegaan? Waarom heb ik niet eerder gehoord dat ik niet goed genoeg ben om na mijn verlof weer terug te komen? Die dag waren dat allemaal vragen die ik door mijn boze tranen heen op mijn man afvuurde. Die ik op iets minder boze toon aan mijn werkgevers heb gesteld. Mijn man had het antwoord niet. Hij was net zo verbaasd als ik. Op een antwoord van mijn werkgevers zit ik nog steeds te wachten…

Toegegeven, ze hoeven geen reden op te geven. Maar ik heb daar twee jaar gewerkt. Het is een klein bedrijf waar we bijna dagelijks contact hebben met onze werkgevers. En nog doen ze elke dag alsof er niks aan de hand is. Alsof ze me niet de deur hebben gewezen. Alsof we nog even goede vrienden zijn. Dat maakt deze hele situatie extra zuur. Had dit dan niet op een andere manier gekund?

Omdat ik de ware redenen niet weet, houd ik het er maar op dat ik mag vertrekken omdat ik zwanger ben. Dit kunnen ze natuurlijk ook nooit toegeven. Het UWV stelt op hun website heel begripvol: “Tijdens zwangerschapsverlof mag een tijdelijk contract opgezegd worden door de werkgever. De zwangerschap mag hier echter niet de reden van zijn.” Duhu. Werkgevers zullen nooit toegeven dat ze je kwijt willen, omdat je zwanger bent… Bedankt voor niks, UWV.

Zakelijk gezien zal dit voor mijn werkgevers wel de meest voordelige oplossing zijn. Ik ben er straks toch al vier maanden uit. Uit het oog, uit het hart zeg maar. Iemand anders zal mijn werk in die periode over moeten nemen. Voor mijn taken is er nieuw personeel aangenomen. Waarom die dan niet twee jaar aan het lijntje houden met een tijdelijk contract?

Lees ook: Hoogzwanger en belazerd worden. Het zal je gebeuren…

Niet onbezorgd genieten

Hoewel ik me er niet al te druk over kan en wil maken, betekent het wel dat ik na mijn verlof moet gaan solliciteren. Eigenlijk al tijdens mijn verlof, wil ik na mijn zwangerschapsuitkering weer aan het werk gaan. Het betekent dus dat ik niet onbezorgd van mijn verlof kan gaan genieten. Waar andere moeders opzien tegen de dag dat ze hun kindje van net drie maanden naar de oppas moeten brengen, omdat ze zelf weer aan het werk moeten, moet ik na de geboorte van onze kleine man eigenlijk zorgen dat ik zo snel mogelijk weer een baan heb. Tussen het voeden en luiers verschonen door speuren naar vacatures op internet en sollicitatiebrieven schrijven. Niet helemaal wat ik me ervan voorgesteld had…

Leuke baan afgenomen

Dat ze me mijn leuke baan en lieve collega’s hebben afgenomen is nog tot daar aan toe. Maar dat er boven mijn zwangerschapsverlof en de geboorte van onze tweede zoon nu al een grijze wolk hangt, zal ik ze nooit vergeven. Ondanks dat mijn man nog wel aan het bedrijf verbonden is, staan ze niet op de adressenlijst voor een geboortekaartje. En worden ze ‘helaas’ ook niet uitgenodigd voor een kraambezoekje. Uit het oog…

Lees ook: dit artikel op Intermediair. Weet waar je recht op hebt!

Bron beeld: Pixabay

Linda Bosscher

Joe! Ik ben Linda, 35 jaar en getrouwd met Mike. We hebben drie kinderen van 11, 10 en 8 jaar waarvan één al aan het pre-puberen is.

Op de bank ben ik tien jaar geleden mijn blog Love2BeMama gestart wat mijn vierde kindje is. Het is mijn passie waar ik (meer dan) fulltime aan werk. Hier deel ik eerlijke verhalen over het moederschap en kun je lezen (en volgen) wat wij allemaal meemaken. Samen met mijn man run ik het bedrijf DutchFamilyWorks.

Reacties
  • Isaura zei

    Wauww het is tot op de letter precies wat mij overkomen is! De onzekerheid, angst, niet de roze wolk na de bevalling maar kopzorgen. Na 7 maanden heb ik nu weer een baan gevonden, hier schrijf ik over in mijn blogs want een onzekere tijd is afgesloten en een nieuwe is gestart (is mijn nieuwe werkgever tevreden?). Het geeft mij een manier om terug te lezen wat mij allemaal is overkomen en hoe ik ben gegroeid tijdens deze bijzondere maanden samen als gezin. Het komt goed! Geloof in jezelf je bent een sterke powervrouw 🙂 Groetjes, Isaura van Izacakes Life

  • ik ben ook ontslagen door m’n zwangerschap… achteraf gezien was dat het beste dat kon gebeuren. Anders deed ik misschien nog steeds een job tegen mijn zin en nu maak ik m’n dromen waar!

  • SDV zei

    Ik heb identiek hetzelfde meegemaakt. Met een bolle buik gaan aankloppen bij de werkloosheidsuitkering terwijl je eigenlijk een ontzettend leuke job had. Verschrikkelijk!
    Zeker als je weet dat het iets was waar ikzelf niet aan kon doen. Ik moest van het begin tot einde van m’n zwangerschap plat liggen wegens complicaties, ik had er niet om gevraagd..

  • Whitney zei

    Vind dat dit nog te vaak voorkomt. Ook mij is het een soort gelijk voor gekomen. Hoop dat je toch geniet van je kraamtijd en er gauw een andere uitdaging op je pad komt.

  • Deena zei

    Ik weet precies wat je bedoeld alleen eindigde mijn contract iets eerder dan mijn verlof zou eindigen. En heb ik omdat het zo goed ging op het werkt al met 2mnd (toen ik het net een week wist) meteen verteld dat ik zwanger was. Eerst was er niks aan de hand maar de eerste werkdag dat ik weer moest werken was het bonje. Ik had ze verraden was hun antwoord. Hoe vol enthousiasme ze aan alle klanten vertelde hoe goed ik het deed en ook tegen mij. Hoe slecht ze me ineens neerzetten (gelukkig dit keer niet tegenover de klanten). Ik ben weggepest in de hoop dat ik zelf ontslag zou nemen maar dat heb ik uiteraard niet gedaan. Ik ben letterlijk weggepest. Niks was goed zelfs niet mijn ideeën om wat hulp te bieden zodat ik het langer vol zou houden. Helaas. Nadat mijn meisje 2mnd was gelukkig kunnen beginnen bij een nieuwe baan. Erg leuk was mijn verlof niet minder van kunnen genieten ivm sollicitaties en alles wat geregeld moest worden. Nu 2jaar verder loopt mijn laatste contract bijna af. Niet zwanger maar het blijft een rot gevoel omdat ze ook weten dat we misschien weer voor een 2e kindje wil gaan ooit. Nu nog niet. Veel sterkte met alles wat komen gaat maar probeer echt van de kleine te genieten de tijd is zo voorbij.

  • Leonie zei

    Hier precies hetzelfde meegemaakt. Vlak voordat ik er achter kwam dat ik zwanger was, had ik een functioneringsgesprek. Allemaal goed! Tuurlijk wat leerpunten, maar ze vonden dat ik enorm was gegroeid. 5 maanden later, 2 maanden voor mijn verlof en ik werkte daar al anderhalf jaar, functioneerde ik ineens niet meer. Toch heel gek…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Blogs over speelgoed voor baby’s en kinderen

Dit zijn de leukste cadeaus voor meisjes van 3 jaar

  • 2 weken geleden
  • 3 minuten lezen
Kinderwens

Waarom kinderwens: wel of geen kinderen?

  • 4 weken geleden
  • 2 minuten lezen
Bevalling & Kraamtijd

Wat is strippen bij een bevalling?

  • 4 weken geleden
  • 2 minuten lezen