Waar ben je naar opzoek?

Lieve kinderen, wanneer ik faal als moeder onthoud dit…

4 minuten lezen linda-bosscher Linda Bosscher
Lieve kinderen, wanneer ik faal als moeder onthoud dit…

Lieve kinderen,

Er zijn dagen dat ik wakker word en mijzelf afvraag wanneer jullie zo groot zijn geworden. Ik herinner het mij als de dag van gisteren dat jullie klein waren en hulpbehoevend. Nu smeren jullie je eigen brood, zoek je je eigen kleding bij elkaar en kom je mama en papa ontbijt op bed brengen.

Mijn hart maakt een sprongetje om te zien hoe jullie opgroeien.
Maar het beangstigd mij ook en ik kan er intens verdrietig van worden.
De tijd gaat te snel!
Ik kan de tijd niet vertragen, niet stoppen en de uren verstrijken.

Heb ik dingen gemist?
Dingen die belangrijk zijn. Heb ik genoeg van jullie genoten, meegemaakt en gezien hoe jullie zijn?
Zag ik het toen jullie mij nodig hadden?
Heb ik jullie hart gebroken of op je ziel getrapt?
Heb ik jullie afgekapt terwijl ik jullie aan moest moedigen?

Ik realiseer mij dat ik niet altijd de leukste moeder ben. 
Er zijn dagen dat ik zwaar vermoeid ben. Op. Uitgeput.
Ik ben niet altijd zo goed in deze functie als ik zou willen.
Ik wil een geweldige moeder zijn… en soms ben ik dat ook maar soms ook niet.
Soms doe ik het goed en soms heb ik het helemaal mis.
Elke dag maak ik fouten.

Soms snap ik je helemaal maar soms ook niet.
Soms heb ik geduld maar heel vaak ook niet.
Soms geef ik preken wanneer je een knuffel nodig hebt.
Soms sla ik de plank helemaal mis en weet ik dat ik het anders had moeten doen.
Ik vergis mij als ik zeg dat je klaagt wanneer je pijn hebt.

Het spijt mij als ik moe ben wanneer jij mij nodig hebt en ik je weinig meer kan geven omdat mijn energie op is.

Ik baal ervan als ik bang ben. Voor kleine of grote dingen.
Er zijn momenten dat de angst mijn hart grijpt en ik dit niet los kan laten.
Ik vergeet te ontspannen en te genieten van het hier en het nu.
Soms vergeet om te lachen en blij te zijn. Maar daar werk ik aan.

Ik moet jullie veel leren maar in de praktijk leer ik juist veel van jullie.
Jullie zijn mijn spiegelbeeld en laten precies zien hoe ik mij voel.
Dat is niet altijd positief…

Ik worstel nog dagelijks met mijn eigen angsten, pijnen en gevoelens.
Soms ben ik neerslachtig, kortaf of chagrijnig.
Maar geloof mij: ook dat heeft echt niks met jullie te maken.

Ik weet dat het makkelijk is om te blijven hangen in negatieve energie en ik vergeet dan al het positieve. Maar ook dit wil ik veranderen. Echt!

Als ik naar jullie kijk ben ik zo ontzettend TROTS. 
Mijn hart stroomt over van liefde, elke dag maar weer.
Er is geen moment dat ik niet aan jullie denk.
Als ik met papa een dagje weg ben praten we de meeste tijd alleen maar over… jullie! Ook al heb ik die dag ervoor gezegd dat ik zo blij ben met een dagje rust, ik mis jullie.

Jullie harten zijn puur, zacht en liefdevol. Ik dank God dat hij mij deze prachtige kinderen heeft toevertrouwd. Jullie zijn vriendelijk, levendig en temperamentvol. Als ik zeg dat je rustig moet doen bedoel ik dat je jezelf moet zijn en vooral moet blijven wie je bent. Laat je je door mij niet temperen alsjeblieft.

Ik ben jullie allergrootste fan!!!

Blijf mij helpen om jullie te zien en te leren kennen.
Blijf mij vertellen als ik jullie pijn heb gedaan, jullie heb gekwetst.
Blijf mij vertellen wat jullie angsten zijn en jullie onzekerheden.
Ik wil jullie helpen.
Ik wil je helpen je fouten recht te zetten.
Maar ik zal er nooit mee akkoord gaan dat je jezelf verliest.
Je moet knokken voor alles wat je wil.
That’s life!

Ik hoop dat je van mijn zwakheid weer leert.
Dat je leert om je niet af te laten schrikken door je gebreken.
Dat je er juist meer leert om te gaan om weer verder te groeien.
Je moet er niet mee gaan worstelen. Het is zoals het is.
Zeg sorry en begin opnieuw.

De tijd gaat veel te hard. Het is racen tegen de klok.
Maar heel soms hebben we een momentje.
Een momentje van rust. Dan staat de wereld heel even stil.
En dan zien we elkaar écht. Leven we echt in het moment.
En dan vang ik een glimp op van de persoon die je al bent geworden.
En alles wat ik dan kan denken is… Wauw.

Op dit moment zie ik dat je ’s nachts weer bent gegroeid.
Toen ik er niet bij was.
En ik wil je zeggen dat je geweldig bent.
Jullie zijn geweldig. Precies goed zoals je bent.
Jullie inspireren mij. Elke dag opnieuw.

In deze familie maken we fouten. Maar we doen het samen. En we leren van elkaar.
Ik realiseer mij dat ik nooit de perfecte moeder ga worden.
Maar ik ben wel JULLIE moeder.
Jullie grote voorbeeld en jullie idool.

En ik?!
Ik ben jullie grootste fan.
Ik sta altijd aan jullie kant en zit altijd in jullie team.
Dat kan ik jullie beloven. Met mijn hand op mijn hart!

IK HOU VAN JULLIE!

Lees ook: Ik ben niet die moeder…

Linda Bosscher

Joe! Ik ben Linda, 35 jaar en getrouwd met Mike. We hebben drie kinderen van 11, 9 en 7 jaar waarvan één al aan het pre-puberen is.

Op de bank ben ik tien jaar geleden mijn blog Love2BeMama gestart wat mijn vierde kindje is. Het is mijn passie waar ik (meer dan) fulltime aan werk. Hier deel ik eerlijke verhalen over het moederschap en kun je lezen (en volgen) wat wij allemaal meemaken. Samen met mijn man run ik het bedrijf DutchFamilyWorks.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Sinterklaas

Hoeveel cadeaus kan ik mijn kinderen geven voor Sinterklaas?

  • 1 dag geleden
  • 3 minuten lezen
Blogs over speelgoed voor baby’s en kinderen

29 toffe cadeaus voor jongens vanaf 6 jaar

  • 1 dag geleden
  • 5 minuten lezen
Blogs over zwanger worden & zwangerschap

COVID-19 en zwangerschap: Waar moet je rekening mee houden?

  • 5 dagen geleden
  • 3 minuten lezen