Waar ben je naar opzoek?

Kinderen zijn de baas

5 minuten lezen linda-bosscher Linda Bosscher
Kinderen zijn de baas

Misschien ken je deze uitspraak wel van de TV serie over Kloontje. In 1997 start SBS6 met een kinderochtendprogramma Kinderen zijn de baas. In dit programma, waar de bekendste karakters van het Land van Ooit de hoofdrol spelen, zijn de belevenissen te zien van o.a. Kloontje, Ridder Graniet en Sap. Een leuk programma voor kinderen met veel humor. Maar ik wil niet teveel uitweiden over dit programma want daar wil ik het immers niet over hebben. Het gaat mij meer om de uitspraak ‘Kinderen zijn de baas’. Tegenwoordig lijkt het er steeds meer op dat veel kinderen hun ouders in hun macht hebben. 

Kinderen zijn de baas

Een grappige uitspraak en veel kinderen zouden willen dat ze de baas waren. Vraag het een kind en ze hebben de wildste fantasieën erover. Zij kunnen prima invullen hoe het leven eruit zou zien als ze de baas zijn. Maar tegenwoordig blijft het niet meer bij fantaseren. Het lijkt steeds vaker werkelijkheid te worden. Zij bepalen hoe het loopt in huis. Om mij heen zie ik steeds vaker dat kinderen ook werkelijk ‘de baas’ zijn. Ouders kunnen hun kind niet meer aan of zijn bang om de confrontatie aan te gaan dus kinderen krijgen steeds meer en steeds vaker hun zin. Als je op het punt bent gekomen dat je je kinderen niet meer aan kunt zijn je kinderen de baas in huis! En geloof mij; dat wil je echt niet.

Ik krijg mijn zin!

Zo stond ik enkele weken geleden bij de kassa van de supermarkt. Voor mij stond een moeder van ongeveer 30 jaar met een dochter van, ik denk, 4 jaar. Het kind was ik in de winkel al vaker tegengekomen met moeder achter zich aan. Ze liep weg, luisterde niet, trok producten uit de schappen waarvan moeder zei dat ze dat niet wilde hebben. Het meisje was de hele tijd aan het zeuren en piepen en werkte niet mee. Ze ging nog net niet op de grond liggen spartelen met haar benen in de lucht omdat ze haar zin niet kreeg. Moeder geneerde zich duidelijk en was alleen maar achter het kind aan het aanrennen. Het meisje schreeuwde, jankte en jengelde er vrolijk op los. Kan gebeuren als je met je kind gaat winkelen. Het kan iedere ouder overkomen. Het overkomt mij ook.
De kunst is alleen om er mee om te gaan en dat vond deze moeder lastig. Je moet je niks aantrekken van mensen die zich eraan storen maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Deze moeder had zich er duidelijk niet op voorbereid dat ‘even snel een boodschapje doen’ zo zou verlopen. Het meisje had een ander doel in haar hoofd: mama dwars zitten. Dat deed ze vast niet bewust maar ze greep alles aan om vervelend te zijn en haar moeder te jennen. Op een gegeven moment was de winkel veranderd in een racebaan met winkelkarretje.

Ik verloor ze even uit het oog en pakte de laatste boodschappen. Toen ik aansloot in de rij stonden moeder en kind voor mij. Het meisje was nog steeds aan het jengelen, zeuren en huilen. Ze had het nu in haar hoofd gehaald dat ze Paula de Koe-toetjes wilde hebben. Na enkele keren zeuren bij moeder of ze de toetjes mocht pakken, liep ze zelf maar naar de koelschappen en kwam terug met de Paula de Koe-toetjes. Toen het kind wegliep uit de rij zag ik moeder al zenuwachtig om zich heen kijken. Ze was duidelijk niet op haar gemak en wist niet goed wat ze moest doen. Moeder wilde niet dat het kind haar zin kreeg. Kind kwam vrolijk terug met de toetjes want nu had ze immers haar zin. Moeder probeerde het nog een keer en stuurde kind terug met de toetjes. Tot twee keer aan toe kwam ze weer terug met de Paula de Koe-toetjes. Moeder gaf het op en bracht de toetjes zelf maar terug tot ongenoegen van het kind die het op een brullen zette. Vermakelijk was het wel! En het was nog niet klaar. Het kind rende achter moeder aan en kwam weer terug met… ja, met de toetjes. Moeder was inmiddels rood aangelopen en om van het gezeur af te zijn liet ze de toetjes maar op de band staan. En dat was het recept voor het jengelende zeurende kind. Het gejengel was afgelopen en het kind was veranderd in een engeltje. Ze had haar zin!

Tuurlijk overkomt iedere ouder dit maar de vraag is; hoe ga je hiermee om? Geef je (wel eens) toe of blijf je heel consequent?

Ben je concequent genoeg?

Sta je als ouder sterk genoeg in je schoenen om consequent te blijven en je kind niet zijn zin te geven? Of geneer je je en geef je dan maar toe? Opvoeden is niet makkelijk en je zult vaak tegen dingen aanlopen. Dit is maar een klein voorbeeld uit de supermarkt maar ik zie het steeds vaker om mij heen. Een kind wil iets, ouder zegt drie keer nee en geeft vervolgens toch maar toe om de confrontatie niet aan te gaan. Kinderen worden ouders de baas. Hoe vaak hoor ik wel niet: “Maar dat wil mijn kind niet…”. Wat nou ‘dat wil mij kind niet’. Wie is hier de baas? Als jij iets wil dan gebeurt het toch op die manier? Je kunt in overleg gaan met het kind maar jij hebt het laatste woord. Of is dit de omgekeerde wereld?

Wees duidelijk naar je kind

Ik zag aan de moeder dat ze zich schaamde voor het gedrag van haar kind. Ik vond het niet storend dat het kind zo vervelend was. Dat kan gebeuren en dat zal jou als ouder ook ooit wel eens overkomen. De kunst is om ermee om te gaan. Ik vond dat die moeder meer voor lul (sorry voor mijn woordgebruik) stond toen ze dan toch toegaf aan het kind. Het zal je ooit wel eens overkomen dat je toch toegeeft aan je kind maar als je daar een gewoonte van maakt en je kinderen over je heen laat lopen, dan zijn jouw kinderen de baas! Je staat meer voor aap als je toegeeft dan toch consequent te blijven. Als het jou overkomt, ga je er dan ook naast liggen, op de grond liggen spartelen en mee gillen of geef je toe? Kinderen hebben heel veel belang bij een rechte lijn en duidelijkheid.

Zijn wij als ouders bang om de confrontatie aan te gaan? Willen wij het te vaak alleen maar ‘gezellig’ hebben?

Linda Bosscher

Joe! Ik ben Linda, 35 jaar en getrouwd met Mike. We hebben drie kinderen van 11, 10 en 8 jaar waarvan één al aan het pre-puberen is.

Op de bank ben ik tien jaar geleden mijn blog Love2BeMama gestart wat mijn vierde kindje is. Het is mijn passie waar ik (meer dan) fulltime aan werk. Hier deel ik eerlijke verhalen over het moederschap en kun je lezen (en volgen) wat wij allemaal meemaken. Samen met mijn man run ik het bedrijf DutchFamilyWorks.

Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Blogs over zwanger worden & zwangerschap

Dit worden de babynamen van 2022!

  • 7 uur geleden
  • 1 minuut lezen
Tieners & Pubers

Waarom je kind kostgeld laten betalen een goed idee is…

  • 1 week geleden
  • 3 minuten lezen
Wonen op Curacao

Naar school op Curacao: zo hebben wij het geregeld!

  • 2 weken geleden
  • 7 minuten lezen