Waar ben je naar opzoek?

Kinderen raken de ziel

3 minuten lezen linda-bosscher Linda Bosscher
Kinderen raken de ziel

Kinderen zijn het mooiste wat een mens kan overkomen. Dat vind ik oprecht, met ziel en zaligheid. Echter… Er zijn wel eens van die momenten waarop je denkt aan de “goede oude tijd”. U weet wel; die tijd waarin alles zorgeloos was en vanzelf ging. Jaja, u herinnert het zich ook, die goeie oude tijd…

Boodschappenleed met kinderen

Zo is bijvoorbeeld met kinderen het huis verlaten altijd weer een survivaltocht op zich. En dan heb ik het nog niet eens over een dagje uit! Welnee; de gewone wekelijkse boodschappen doen met drie kleine kids (van 6 en 2 jaar en eentje van drie weken) is een heuse uitdaging, keer op keer. Wat zeg ik; het is topsport!!! Je moet voorbereid en goed onderlegd op pad, anders red je de eindstreep niet eens.

Sowieso het vertrekken alleen al. Vroeger besloot je last-minute om boodschappen te gaan (pas wanneer de koelkast leeg begon te raken dus), pakte je portemonnee, je sleutels en boodschappentas en binnen vijf minuten was je weg. Zo gemakkelijk ging dat ja! Tegenwoordig, plan je de grote boodschappen een week van te voren in, en dit soms na nauw familie-overleg, want as usual staat de agenda bomvol. Balletles zus, consultatiebureau zo, vergadering hier, yoga-klas daar, en laten we vooral alle gebruikelijke werkdagen van beide ouders niet vergeten (het zwangerschapsverlof daargelaten). Het is soms echt passen & meten, met zo’n gezinsagenda. Enfin… je zet op de kalender voor een bepaalde dag; “14.00 uur – Boodschappen!”. Je mag vervolgens die dag al van geluk spreken dat je überhaupt nog voor sluitingstijd de Albert Heijn haalt. Ja, dus dat je er sowieso nog kómt die dag. Werkelijk!

Standaard ook zonder tassen! Ik weet niet wat dat is mensen, misschien zijn wij de enige, maar wij hebben echt 28 duizend big shoppers en 426 plastic tassen in de kelder liggen, en slechts zelden tot nooit worden deze afdoende hergebruikt. WHY???

Hoe dan ook, op een gegeven moment betreed je vol trots de winkel: je hebt het tussenstation gewoon weer gehaald, let the games begin! Ongeacht je boodschappenlijstje, wordt je kar langs alle kanten besmeten door je kinderen. Dora-tijdschriften, bubbelkauwgoms, spongebob-pasta, maar ook zaken als prei, blikken smac, netten uien, en wat dan al niet nog meer! Grotendeels kun je dit netjes afhandelen met een “leg maar netjes terug lieverd, dat hebben we nu niet nodig!”, maar je ziet het ook niet altijd, waardoor je puntje bij paaltje gerust met een Maxipak incontinentie-maandverband aan de kassa kan eindigen. Ja, charmant, zonder meer.

Alsof het al niet erg genoeg is…

Er is ook altijd standaard één van de kinderen die het op een ontploffend huilen zet, ergens in de wandelgangen van de winkel. Zomaar, zonder reden, omdat ze daar op dat moment zin in heeft. Andere moeders zie je dan met medelijden (naar jou toe), langs dit spektakel lopen en opeenvolgend een bemoedigend knikje geven, want ja: they’ve all been there, done that! Wanneer je vervolgens denkt dat het betreffende supermarkt-bezoek niet erger kan, gooit de oudste een pot pindakaas op de vloer kapot en staat de twee-jarige haar broek vol te diareeën. Te diareeën ja! Code bruin! En dit weet je dan ook heel zeker, omdat er langzaam een bruine vlek ontstaat op haar kontzakken. Even ben je oprecht in de overweging: nu direct verschonen of zeggen dat het van de pindakaas komt. De weeïge walm die om jullie heen komt te hangen, geeft echter definitief aan dat er niet gewacht kan worden. Ah, écht crap! En dit terwijl de 3-weken-oude telg zich van geen kwaad bewust is in de kinderwagen.

Voor je gevoel uren later sjok je met een volle boodschappenkar en drie kinderen (waarvan twee verwilderd en deels bepoept) naar de kassa. Je bent allang blij dat alles en iedereen nog leeft en dat er onder de medemens geen gewonden zijn gevallen. Je hebt de boodschappen met voorbedachte rade en puur uit eigen belang netjes allemaal al gescand, gesorteerd en in de (zoveelste nieuw gekochte-) boodschappentassen gedaan, dus is het slechts nog een kwestie van afrekenen en wegwezen. Tot je erachter komt dat je portemonnee helemaal onderin, in één van de big shoppers zit, bedolven en wel -.-.

Túúrlijk!

Having kids… it’s such a magical time people! 😉

Een fractie van een seconde overweeg je gillend weg te rennen, maar wanneer op dat moment je twee-jarige dochter haar mooiste puppy-ogen op zet en tegen je zegt:

“Zal ik je even hellupen, lieve mama?”

Dan weet je het weer heel zeker:

Kinderen raken de ziel =).

Soms bestel je gewoon liever online 😉

Linda Bosscher

Joe! Ik ben Linda, 35 jaar en getrouwd met Mike. We hebben drie kinderen van 11, 9 en 7 jaar waarvan één al aan het pre-puberen is.

Op de bank ben ik tien jaar geleden mijn blog Love2BeMama gestart wat mijn vierde kindje is. Het is mijn passie waar ik (meer dan) fulltime aan werk. Hier deel ik eerlijke verhalen over het moederschap en kun je lezen (en volgen) wat wij allemaal meemaken. Samen met mijn man run ik het bedrijf DutchFamilyWorks.

Reacties

    Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

    Ook leuk

    Sinterklaas

    Tip: Gratis bellen met Sinterklaas

    • 1 week geleden
    • 2 minuten lezen
    Relatie & Seks

    Een vibrator gebruiken samen met mijn man!

    • 1 week geleden
    • 3 minuten lezen
    Blogs over mamma’s en lifestyle

    Herbruikbare waterfles: Sigg Hot & Cold Glass

    • 2 weken geleden
    • 2 minuten lezen