Waar ben je naar opzoek?

Jij stomme kanker…

2 minuten lezen linda-bosscher Linda Bosscher
Jij stomme kanker…

Kanker

Kanker.
Op jonge leeftijd meegemaakt.
Mijn zusje, misschien ging ze wel dood.
Veel onzekerheid, operaties van uren en uren.
Complicaties en heel veel kuren.
Ze kwam er bovenop maar werd nooit meer de oude.
Niks was voor haar meer het vertrouwde.

Kanker.
De nasleep ervan is ook niet niks.
Jaren onder controle met steeds maar weer de angst.
Het zal toch niet weer raak zijn?
Ook het afwachten brengt moeite en pijn.
Ze overleefde het. God zij dank!
Maar het zal nooit meer zoals vroeger worden.

Kanker.
Nu ik ouder word is de confrontatie er des te meer.
Overal kom je het tegen, je hoort het om je heen.
Weer iemand dood aan kanker.
Keer op keer.
Kleine kinderen, dat doet mijn moederhart pijn.
Ik huil voor ze.
Ik huil voor papa en mama van wie het kind er straks niet meer zal zijn.
De papa en mama die straks hun kind moeten loslaten.
Je zou je leven willen geven voor het dierbaarste wat je hebt.
Onmenselijk, het ergste wat je ooit kan overkomen.

Kanker.
Jonge gezinnen die straks niet meer samen zullen zijn.
Een vader ligt op sterven, voor hem is er geen uitzicht meer.
Hoeveel dagen zou hij nog hebben?
Dat is gissen, keer op keer.
Misschien gebeurd er een wonder.
Maar die kans is klein.
Blijven geloven in iets wat er misschien nooit meer zal zijn.
Van het leven een feestje maken, elk moment beleven.
Omdat je er straks misschien niet meer bent.
En je je gezin nu nog herinneringen mee kunt geven.

Kanker.
Een jonge man, krap 35 jaar jong, die zijn neefjes nooit op zal zien groeien.
Die nooit zijn leven uit kan bloeien.
Te horen krijgen dat je nog maar even zal leven.
Je je naasten niet meer alles kunt geven.
De dagen beleven alsof elke dag je laatste zal zijn.
Van elke dag een feestje maken, ondanks alle pijn.
Je bucketlist in no time afwerken.
Prioriteiten verleggen.
Dat het regent zal jou een zorg zijn.
Alles uit het leven halen.
En langzaam neemt de ziekte de overhand.
Totdat je op bent.
Uitgebrand.
Je laatste zucht.
Er was geen medicijn.

Kanker.
Een moeder die gegrepen is door de ziekte.
Haar pubers op het moeilijkste moment in hun leven moet verlaten.
Haar man achter moet laten.
Haar kleinkinderen nooit op zal zien groeien.
Een gezin wat hun moeder moet laten gaan.

Kanker.
Het brengt verdriet, een uitzichtloos bestaan.
Toch is er voor sommigen hoop.
Nog een leven.
Ze hebben nog wat jaren te gaan.
Maar eenmaal kanker is altijd kanker.
Het achtervolgt je elke dag.
Je leeft je leven anders.
Alsof elke dag je laatste zal zijn.

Kanker.
Het overkomt je.
Je wordt erdoor gegrepen.
Het raakt mij diep.
Het kan mij ook overkomen.
Het komt heel stiekem.
In het geniep.
En vaak is het al te laat.
Je merkt niet dat het er is.
Het grijpt om zich heen en brengt zoveel verdriet.
Verdriet wat een ander niet altijd ziet.

Maak van het leven een feestje.
Hou zielsveel van je naasten.
Beleef iedere dag intens.
Sta op zonder zorgen en denk niet aan de dag van morgen.
Leef alsof elke dag je laatste is en omarm een ieder die je lief hebt.
Zodat je later niet kunt zeggen: had ik maar…

Kanker.
Mijn gedachten zijn bij een ieder die gisteren, vandaag of morgen iemand moet missen.

Linda Bosscher

Joe! Ik ben Linda, 35 jaar en getrouwd met Mike. We hebben drie kinderen van 11, 9 en 7 jaar waarvan één al aan het pre-puberen is.

Op de bank ben ik tien jaar geleden mijn blog Love2BeMama gestart wat mijn vierde kindje is. Het is mijn passie waar ik (meer dan) fulltime aan werk. Hier deel ik eerlijke verhalen over het moederschap en kun je lezen (en volgen) wat wij allemaal meemaken. Samen met mijn man run ik het bedrijf DutchFamilyWorks.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Wonen

Verhuizen met kinderen? Is niet het einde van de wereld!

  • 2 dagen geleden
  • 3 minuten lezen
Nieuwsflits

Ouders hebben stress om kleien met kinderen

  • 2 dagen geleden
  • 1 minuut lezen
Sinterklaas

Tip: Gratis bellen met Sinterklaas

  • 2 weken geleden
  • 2 minuten lezen