Waar ben je naar opzoek?

Help, ik heb binnenkort een puber in huis!

2 minuten lezen linda-bosscher Linda Bosscher
Help, ik heb binnenkort een puber in huis!

Onze dochter van 9 heeft er af en toe al last van; giechelbuien, vreemde vragen stellen, haar lichaam afschermen, dingen verbergen, niet meer willen knuffelen of een kus geven. Het zijn allemaal tekenen van hoe ze aan het veranderen is. Over een jaar heb ik namelijk al een echte puber in huis! Help, hoe moet ik daar nu weer mee omgaan?

Nu vragen mijn dochters mij nog het hemd van het lijf. Ik heb de wijsheid nog voor hen in pacht, zo lijkt het soms. Mijn oudste is nu vooral nog erg nieuwsgierig naar wat er straks allemaal voor haar gaat veranderen. Ze stelt vragen als: ‘Mam, wanneer krijg ik haartjes onder mijn armen?” en “Waarom wil die jongen niet meer met mij spelen?”. Lichamelijk maar ook geestelijk lijkt ze nu al aan te voelen dat er iets staat te gebeuren voor haar.

Onzekerheid alom

Als ik terugdenk aan mijn eigen pubertijd word ik daar niet echt vrolijk van. Ik puberde behoorlijk, maakte thuis ruzie met zowat iedereen, vond mijn ouders vreselijk en bleef op de middelbare school een jaar zitten omdat het me allemaal niet meer interesseerde. Ik wilde uitgaan en leven, echt leven… Achteraf vraag ik me af hoe mijn ouders zich door deze tijd heen gesleept hebben. Volgens mij negeerden ze veel en grepen ze pas in als ik echt te ver ging. Ik voelde me vaak onbegrepen, alleen en onzeker over alles.

Blijven praten

Zelf hoop ik het natuurlijk allemaal beter te doen, maar of mij dat gaat lukken? Belangrijk vind ik het dat onze meiden ons alles blijven vertellen, dat ze met hun vragen naar ons toe durven blijven komen. Na enig speurwerk op het internet kwam ik er al snel achter dat praten het ‘tovermiddel’ blijkt te zijn. En die nieuwsgierigheid die ik voor ze heb, schijnt ook van wezenlijk belang voor hen te zijn.

Nieuwsgierig zijn naar de wereld van jouw kind

Want wat ze straks vooral nodig heeft, is mijn acceptatie als ouder. Dat betekent niet, dat ik alles goed moet vinden. Het betekent, dat ik mijn kind accepteer zoals het is. Dat ik nieuwsgierig ben naar hoe de wereld er voor haar uitziet ook al gaat ze zich in haar puberteit opstandiger gedragen en wordt ze zelfstandiger. Nu heb ik nog een toegangspasje om achter de coulissen van het leven van mijn kind te kijken, straks kan ik hooguit hopen op een plaats tussen het publiek!

Actief luisteren

Door actief te luisteren kan ik haar helpen om eventuele problemen helder te krijgen en zelf oplossingen te vinden. Respect tonen en hopen dat ze dan ook bij mij aanklopt als ze in de problemen zit. Zelf weet ik nog dat ik mijn problemen thuis niet durfde te vertellen. Ik verzweeg veel en dat gaf onnodig veel onrust in mijn puberende brein.

Luisteren zorgt voor rust

Als ik er nu al voor zorg dat ze met al haar vragen bij mij terecht kan en dat ik straks echt probeer te luisteren naar haar verhaal geeft dat rust. Voor mezelf en voor haar. Dus niet oordelen, maar vooral proberen echt te luisteren naar de puber in huis is de boodschap. Zo moeilijk moet dat niet zijn toch?

Linda Bosscher

Joe! Ik ben Linda, 36 jaar en getrouwd met Mike. We hebben drie kinderen van 12, 11 en 9 jaar. Op dit moment wonen wij voor langere tijd op Curaçao.

Ik werk al 12 jaar met veel passie aan mijn blog Love2BeMama. Mijn passie is schrijven en content creëren. Hier deel ik eerlijke verhalen over het moederschap en kun je lezen (en volgen) hoe wij leven op Curaçao.

Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Ook leuk

Wonen op Curacao

Naar Curacao met kinderen: pas hiervoor op!

  • 4 maanden geleden
  • 7 minuten lezen
DIY & Knutselen

Happy stones: steentjes schilderen en verstoppen

  • 4 maanden geleden
  • 3 minuten lezen
Wonen op Curacao

Half jaar Curacao: dit moet je weten!

  • 4 maanden geleden
  • 12 minuten lezen