Waar ben je naar opzoek?

En dan zit je baby in het gips omdat ze heupdysplasie heeft

4 minuten lezen linda-bosscher Linda Bosscher
En dan zit je baby in het gips omdat ze heupdysplasie heeft

Sinds juli ben ik trotse moeder van onze lieve dochter Benthe. Een heerlijk kind dat het erg goed doet. Natuurlijk zijn wij, zoals elke andere ouder dat is, trots op ons meisje. Helaas kregen wij vorige maand wat minder goed nieuws. Slecht nieuws is het natuurlijk niet te noemen, want er zijn nog wel wat ergere dingen in het leven, maar leuk is het niet. Benthe heeft een heupafwijking en moet in het gips.

Lees ook: Help! Mijn baby heeft heupluxatie en heupdysplasie…

Bewuste keizersnee

Een gipsbroek…daar had ik totaal niet aan gedacht. Benthe is geboren middels een keizersnee. Hiervoor heb ik bewust gekozen, omdat ze de hele zwangerschap in stuit lag en het mijn eerste bevalling was. Ik was bang dat ik het misschien niet kon en de risico’s voor een stuitbevalling zijn er alleen voor het kind. Omdat ik dit niet wilde heb ik meteen voor een keizersnee gekozen. Dit alles ging heel goed. Ondanks dat Benthe zich drie weken te vroeg aandiende was ze supergezond en ook ik stond na één dag alweer naast het bed. Na twee dagen mochten we dan ook weer naar huis, top!

Heupafwijking

Door de stuitligging werden we er in het ziekenhuis al op gewezen dat er een kans bestond dat ons meisje een  heupafwijking zou hebben. Om dit tijdig te kunnen constateren werden we na drie maanden standaard doorverwezen naar het ziekenhuis om een rontgenfoto te laten maken van haar heupje. Natuurlijk dachten we dat dit niet het geval zou zijn, maar in de eerste week dacht de kraamhulp daar al anders over. Doordat Benthe een extra plooi in haar bovenbeentje had gingen bij haar al wat alarmbellen rinkelen. Ik dacht op dat moment gewoon…dat kan toch? Hebben niet alle baby’s ongelijke plooien? Ze zal er wel overheen groeien. Nou niet dus…het consultatiebureau zei hetzelfde en al snel werden we doorverwezen naar de kinderarts, welke tot de conclusie kwam dat het inderdaad op een heupafwijking gaat. De foto zei namelijk genoeg.

Heupdysplasie

Een heupafwijking bij kinderen wordt ook wel heupdysplasie genoemend. Zoals bij alles zijn ook hierbij meerdere vormen. Benthe heeft helaas de ergste vorm. Bij de orthopeed zouden we horen wat er gedaan werd aan de heupafwijking. Mijn man en ik gingen er al van uit dat ze een spreidbroekje zou krijgen, een beugel voor tussen de beentjes. Niet leuk, maar wat moet dat moet. De schok was dan ook des te groter toen de arts zei dat een spreidbroek niet voldoende was en ons vertelde dat Benthe een gipsbroek kreeg.

Een spreidbroek was niet voldoende…

Een gipsbroek…wat moesten we ons hier bij voorstellen. Hoe zit dit, wat moeten we dan vervolgens anders doen en wat betekent dit voor Benthe. Een heleboel vragen waar we in de gipskamer meteen antwoord op kregen. Een weekje later was het al zover. De gipsbroek moest onder narcose worden aangebracht, iets waar ik heel erg tegenop keek. Gelukkig ging alles snel voorbij en hadden we het ergste al achter de rug. Wat volgde was een periode vol onzekerheid.

Baby in het gips

In het gips

We zijn nu vijf weken verder en Benthe doet het uitstekend. De eerste twee dagen was het natuurlijk een ramp. Ze zit van der navel tot haar enkels in het gips, dus moest eraan wennen dat ze haar benen niet meer kan bewegen. Na deze twee dagen wist ze niet meer beter en was het voornamelijk voor papa en mama wennen. Inmiddels zijn ook wij eraan gewend. We weten precies hoe we haar moeten vastpakken en wat we wel en niet moeten doen. Zo moeten we bijvoorbeeld altijd opletten voor poep. Als we ook maar iets horen komen we dan ook meteen in actie, want poep in de gipsbroek, dat wil je natuurlijk niet. Tot nu toe is dit al drie keer gebeurd, maar alle drie de keren hebben we dit goed weten schoon te maken. Ook kan  Benthe niet meer in badje, dus wordt het wassen op het kussen. Jammer, maar ergens ook fijn, je bent zo klaar! Het ergste vind ik dat ik niet meer aan haar beentjes kan zitten. Haar benen zijn nu één grote massa gips, dus lekker knuffelen kan wat minder intiem. Broekjes zijn er dan ook voorlopig niet meer bij, want dit past niet.

In het gips

Speciaal autostoeltje huren

De grootste uitdaging was om haar overal in te passen. Het autostoeltje heeft opstaande randen, net als het wipstoeltje. Door simpelweg op te vullen kunnen we dit voorkomen. Door het opvullen krijgen we het riempje van de MaxiCosi niet meer dicht, waardoor we haar niet meer veilig kunnen vervoeren. Hiervoor hebben we via MaxiCosi een speciaal autostoeltje kunnen huren voor baby’s met heupdysplasie. Heel erg fijn en supergoede service! Ook past ze niet meer in de wandelwagenbak, dus wandelen zit er voorlopig niet meer in. Voor het slapen gaan dienen we kussens onder haar voetjes te leggen, zodat het gips niet kantelt en in haar rug duwt. Verder zijn het kleine aanpassingen wat heel goed te doen zijn.

Spreidbroekje en aanpassingen

Nog even…

Eind februari, dat is waar we naar uit kijken. Dan zijn namelijk drie maanden voorbij en mag het gips eraf. Heerlijk! Vervolgens krijgt Benthe dan wel nog een spreidbroekje. Voor hoelang weten we nog niet. Wat we wel weten is dat we dat ook zeker heel goed aankunnen, want drie maanden gips is veel erger. We zijn in ieder geval blij dat Benthe verder zo gezond is en het heel goed doet. Wij zijn supertrots op haar!!

Linda Bosscher

Joe! Ik ben Linda, 35 jaar en getrouwd met Mike. We hebben drie kinderen van 11, 9 en 7 jaar waarvan één al aan het pre-puberen is.

Op de bank ben ik tien jaar geleden mijn blog Love2BeMama gestart wat mijn vierde kindje is. Het is mijn passie waar ik (meer dan) fulltime aan werk. Hier deel ik eerlijke verhalen over het moederschap en kun je lezen (en volgen) wat wij allemaal meemaken. Samen met mijn man run ik het bedrijf DutchFamilyWorks.

Reacties
  • Wendy zei

    Herkenbaar! Onze dochter zit nu ook 5 weken in het gips na eerst een paar maanden in een pavlik bandage te hebben gezeten. In totaal moet ze 4 maanden in het gips en dan nog een jaarlang een spreidbroekje. Ook hier een zeer ernstige vorm van heup(sub)luxatie met heupdysplasie. Aan alle ouders waarvan hun baby in het gips moet: het is niet leuk maar het went! Zowel voor de baby als de ouders. De eerste dagen zijn moeilijk, maar onze dochter accepteerde het al snel en haar lach op haar gezicht weer te zien, gaf troost en kracht. Je vindt daarna vanzelf je weg erin. Het valt ons in ieder geval 100% mee. Ik ben soms wel verdrietig dat ze niet kan bewegen, niet kan leren omrollen en kruipen zoals ‘normale’ baby’s van dezelfde leeftijd, maar als het hiermee maar goedkomt, dat is het belangrijkste! En qua schoonhouden… zeiden wij eergister nog tegen elkaar dat het zo goed ging, gister het eerste ongelukje, flinke diarree en het was overal ingekropen :(. Tip voor alle ouders: stop watten tussen het gips en buikje, dat houdt diarree tegen. Wij hebben nu een soort spray besteld, want er zit nu een luchtje aan onze dochter… Aan iedereen die dit meemaakt: sterkte!!! Het komt allemaal goed 🙂

  • angele van enckevort zei

    oh, goed dat Benthe er zo weinig vanaf wist. En die narcose hoe is dat verlopen? Wij zitten nl ook zo met onze dochter charlotte, zij heeft nu een spreidbroekje maar moeten eind augustus terug komen en dan krijgt ze wellicht gips… ik schrok toen de orthopeed mij zei dat het onder narcose moest. Hoop dan ook dat het niet hoeft. Maar het gips kan dus ook niet af? Geen bad, geen douche en dat vind ze zo lekker… oh ik vind het zo erg.

  • Marielle zei

    Ikzelf ben ook geboren met heupdysplasie en het is nu niet meer aan mij te merken. Het is bij mij met vier maanden ontdekt en ik heb 4 maanden erna in het gips gezeten. En dat 31 jaar geleden! Alles is goed gekomen en mijn zoontje heeft het gelukkig niet (na melding ervan hebben ze dit direct enkele dagen na zijn geboorte gecontroleerd). Dus het komt goed!

  • Ja, het is even doorzetten maar hopelijk heeft ze straks twee mooie heupen! Zelf ben ik geboren met een heupluxatie links en heupdysplasie rechts wat veel te laat is ontdekt en niet goed is behandeld waardoor ik mank loop met alle gevolgen van dien. Zoals je zelf al aangeeft: het is vervelend maar voor een goed doel.
    Wij hebben drie kinderen en onze jongste dochter is ook geboren met een heupluxatie. Ze heeft twee keer een gipsbroek gehad en het ziet er nu goed uit. In de meeste gevallen komt het goed maar het is achteraf altijd makkelijk: de onzekerheid over de afloopt is het meest vervelende.

    Toen mijn dochter in 2009 in het gips zat kon ik helemaal niks vinden, geen kleding, geen kinderwagen enz. Mijn zus Kiek heeft toen zelf een broek gemaakt voor over de gipsbroek. Toen de artsen in de VU daar heel enthousiast op reageerden heeft dat mij aan het denken gezet. Eind 2011 ben ik http://www.kiekhipwear.nl begonnen om andere ouders met kinderen met een spreidbroek of gipsbroek te helpen. Een webwinkel met speciale kleding voor over gips, over of onder een spreidbroek, brede slaapzakken, brede voetenzakken voor in kinderwagens en we verhuren allerlei praktische dingen zoals brede kinderwagens en buggy’s en speciale gipsbroekenstoelen voor de kinderen die als zelf kunnen zitten. De ouders zijn erg blij en dankbaar met kleding en praktische oplossingen. En niet alleen in Nederland, het gaat de hele wereld over via onze internationale site http://www.kiekhipwear.com

  • Jolanda zei

    Ja Debbie dat klopt, we weten waar we het voor doen. Wat een verhaal zeg, wat erg. Jullie hebben dan ook een heel traject gehad als ik het zo lees. Mellisa..ik zou er inderdaad nog achteraan gaan. Beter nu dan dat je over een paar jaar denkt: had ik toen maar. En inderdaad Marije, heel toevallig zeg! We zijn afgelopen week op controle geweest en alles zag er supergoed uit. We zitten nu over de helft, nog 6 weken en dan mag het gips eraf. De arts wilt dan zelfs nog kijken of een gipsbroekje nodig is. We zullen het zien 🙂

  • Jolanda zei

    Gelukkig Ines dat alles goed is gekomen. Het kan inderdaad erfelijk zijn, maar in hoeverre dat bij Benthe het geval is weet ik niet. Zij heeft de hele zwangerschap in stuit gelegen en wij hebben niemand in de familie met een heupafwijking. We zijn in ieder geval nu zeker alert! 🙂

  • Hoi Melissa,

    Als vrijwilliger voor de Vereniging Aangeboren Heupafwijkingen (VAH) las ik je reactie op deze blog. Ik begrijp dat je twijfelt of je nu wel of niet aan de bel moet trekken over het looppatroon van je zoontje. Mijn advies is om dit wel te doen. Niet omdat ik denk dat er iets (ernstigs) aan de hand is, maar wel omdat je altijd beter een keer te veel dan 1 keer te weinig aan de bel kunt trekken.

    Het beste is denk ik om naar een gespecialiseerde kinderorthopeed te gaan. Mocht je hier hulp of advies bij willen dan mag je altijd contact opnemen via de VAH. Onze contactgegevens vind je hier: http://heupafwijkingen.nl/contactgegevens. Als je dan even naar mij vraagt, worden je contactgegevens aan mij doorgegeven en hoor je zo snel mogelijk van me.

    Groetjes,
    Renske Pereboom

  • Marije zei

    Nou wat toevallig! Onze dochter heet ook Bente en heeft ook heupdysplasie, en ook vrij grote afwijking! Ze is inmiddels al weer bijna 6. En bij haar is het ook vrij meteen, al bij 1 maand, ontdekt. De foto’s brengen zoveel herinneringen met zich mee! Eigenlijk vergeten we het nooit en lijkt het nog als de dag van gisteren. Maar ons verhaal was dan wel iets gecompliceerder. Bente is uiteindelijk 2 keer geopereerd en heeft 3 gipsbroeken gehad (of was het nou 4? dat vergeet je dus wel). Maar zo herkenbaar dat je wil voorkomen dat het vies wordt! Je kan trouwens speciaal soort afplaktape krijgen bij het ziekenhuis, dat is zachte tape, soort pleister en als je daar de randen mee afplakt, bescherm je het gips, en kan je het zo verwisselen en schoon houden. Meters tape hebben we verbruikt. Ook een kleine maat luier, waarvan je de zijkanten afknipt, en die dan eronder en erachter stoppen. En dan inderdaad een grotere luier er weer overheen.

    Herkenbaar ook de wipstoel en de autostoel. We hebben een babyzitzak gekocht en dan kon ze daar lekker op liggen, toen ze nog heel klein was. Je kan inderdaad een autostoel huren. Wij hebben een speciaal merk autostoel zelf via marktplaats gekocht, een duits merk waarvan de zijkanten konden verstellen. We gebruiken hem nu gewoon voor de jongste. Als ze straks kan zitten, kan ze misschien wel in een trip trap, we hebben haar toen vastgezet met een stevige riem (zo een van een weekendtas) en kussen en dan kon ze prima zitten. Ook de kleding is herkenbaar, en lastig he! En ook wel een beetje jammer, want die babykleding voor meisjes zijn zo leuk in die leeftijd, vond dat best moeilijk, terwijl dat nog de minste zorg was. We hebben toen hele grote maatjes rokjes gekocht en die konden er wel makkelijk overheen, en met de gipsbroek die toch al zo groot is, valt het dan helemaal niet op dat de rok te groot is. Ik zit me net te bedenken dat we zelfs nog met haar op vakantie geweest zijn naar Oostenrijk! Ik hoop voor jullie dat het allemaal goed verloopt! En anders doorvragen en naar een specialist gaan, en dan kunnen wij Het VU echt aanraden. Sterkte en succes met alles! En blijf genieten want uiteindelijk komt het allemaal goed hoor. Onze dochter loopt, rent, zit op jazzballet, ze is misschien niet de snelste maar ze heeft kracht genoeg in de benen!

  • Melissa zei

    Hier ook 2 kindjes met heupdysplasie, erfelijk belast en de eerste lag in stuit, net als jouw dochter met keizersnede ter wereld gekomen. Onze zoon heeft tot 14 maanden een spreidbroek gehad, vanaf 3 maanden. Tot zijn 2e jaar was het erg onzeker of het de goede kant op zou groeien, toen de spreidbroek af mocht was het nl. nog helemaal niet goed maar de orthopeed vond dat hij zich ook moest ontwikkelen (kruipen, lopen). Toen hij 2 werd is er weer een echo en röntgenfoto gemaakt en was alles goed, gelukkig! Geen operatie dus. Hij is nu 5 jaar oud en ik denk er aan toch weer een verwijzing te vragen naar de orthopeed, ik vind dat hij toch heel vreemd loopt (met z’n bovenbenen erg tegen elkaar aan en zwalkt een beetje met z’n onderbenen). Geen idee of het daardoor komt maar ik wil het toch graag laten checken. Succes met jullie dochter, hopen dat ze na het gips niet al te lang meer spreidbroek hoeft. Ze ziet er wel erg cool uit met dat roze gips!

  • Debbie zei

    Het is nu even moeilijk dat gips, maar heb je straks zeker profijt van. Mijn zoontje kreeg vlak na geboorte zijn beentjes in gips vanwege klompvoetjes. Maar dit ging er elke week weer af kon ik hem in het ziekenhuis lekker in bad doen en kwam het er weer omheen. Na 6 weken kleine ingreep en dan weer 6 weken lang gips. Dat ging er niet elke week af. Daarna was het tijd voor een brace die hij 23 uur per dag aan moest. Het was de bedoeling tot hij leerde lopen dat hij die brace zou houden. Helaas is hij met 4 maanden overleden. Ik vond het ook niet leuk dat hih in gips moest en die brace nodig had. Maar dit hield wel in dat hij zou kunnen gaan lopen, anders zou hij het nooit kunnen.

  • Ik ben geboren met heupdysplasie en heb maanden in een spreidbeugel gezeten toen ik nog geen 1 jaar oud was. Nu, met 26 jaar, kan ik prima lopen, springen en dansen. Een geluk dat het ontdekt werd, want als dat niet het geval was geweest zat ik nu in een rolstoel. Het is voor jullie nu even naar, maar bedenk dat Benthe’s toekomst er op deze manier een heel stuk rooskleuriger uit ziet!

    Overigens is heupdysplasie, zoals jullie vast verteld is, erfelijk. Bij eventuele volgende kinderen meteen een heupecho laten doen, dat kan een hoop ellende schelen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Sinterklaas

Hoeveel cadeaus kan ik mijn kinderen geven voor Sinterklaas?

  • 1 week geleden
  • 3 minuten lezen
Blogs over speelgoed voor baby’s en kinderen

29 toffe cadeaus voor jongens vanaf 6 jaar

  • 1 week geleden
  • 5 minuten lezen
Blogs over zwanger worden & zwangerschap

COVID-19 en zwangerschap: Waar moet je rekening mee houden?

  • 2 weken geleden
  • 3 minuten lezen