Waar ben je naar opzoek?

Dyslexie bestaat niet: het is het gevolg van slecht onderwijs!

5 minuten lezen linda-bosscher Linda Bosscher
Dyslexie bestaat niet: het is het gevolg van slecht onderwijs!

Er zijn steeds meer kinderen die de diagnose dyslexie en dyscalculie krijgen. Waarschijnlijk ben jij ook een ouder van een kind waarbij al eens is uitgesproken dat het kind misschien dyslexie of dyscalculie heeft. Ik ben altijd voorzichtig met deze ‘diagnose’. Er zijn kinderen die dit hebben maar vaak is er zoveel meer. 

In veel gevallen is er meer aan de hand met het kind of met de thuissituatie. En drie hoogleraren zeggen zelfs dat dyslexie en dyscalculie het gevolg zijn van slecht onderwijs en één hoogleraar vraagt zich zelfs af of het wel bestaat.

Vandaag kopt het AD met ‘Dyslexie is het gevolg van slecht onderwijs’. De hoogleraren stellen dat er met de kinderen niks aan de hand is. Het probleem is ‘dat ze gewoon weer moeten stampen op school’.

Er worden onnodig veel kinderen gediagnosticeerd met ernstige lees- en rekenproblemen. Dit zegt dyslexiehoogleraar Anna Bosma van de Radboud Universiteit in Nijmegen. Zij doet al sinds 2007 onderzoek naar het fenomeen dyslexie en komt tot één conclusie: dyslexie is het gevolg van slecht onderwijs.

Wat is het dan wel?

Ze zegt dat er te weinig geoefend wordt en dat er weer ouderwets gestampt moet worden met een juf of meester voor de klas die instructie geeft. Bosma zegt dat er elke dag een dictee moet komen en ook voor rekenen. De basisvaardigheden, waar het aan ontbreekt, moeten erin gestampt worden: optellen, vermenigvuldigen, de tafels kennen.

Bosman gaat zelfs zo ver dat ze zich afvraagt of dyslexie wel bestaat en dit wordt ondersteund door collega-wetenschappers. Hoogleraar Kees Vernooy zegt: “Er is wetenschappelijk bewijs dat kinderen meer moeten oefenen. Dat herhaling nodig is. Maar dat hoort men niet graag.”

Kinderen met dyslexieproblemen hoeven in de praktijk minder te lezen en te spellen maar ze moeten juist meer oefenen. Aldus hoogleraar Ben Maassen.

Ik kan niet rekenen! (en ja dat is een probleem voor mij)

Ik vind het te ver gaan om te zeggen dat dyslexie niet bestaat maar als juf ben ik het wel eens met dat er meer geoefend moet worden, de kinderen meer aandacht moeten krijgen op dit gebied en dat de basisvaardigheden de basis zijn.

Zelf heb ik heel veel moeite met rekenen en kan ik de simpelste sommen niet uit mijn hoofd uitrekenen. Ik weet dat hier vroeger te weinig aandacht aan is besteedt. Toen ik om hulp vroeg kreeg ik dit niet omdat andere kinderen, die juist wél goed konden rekenen, voor gingen. En dat gebeurde in meerdere groepen. Op een gegeven moment durfde ik het niet eens meer te vragen.

Je kunt je dan afvragen of de desbetreffende juf of meester wel geschikt was (ik heb het natuurlijk wel over 20 jaar geleden) maar hier heb ik tot op de dag van vandaag last van. Ik mis gewoon dat (grote!) stukje wat je zo hard nodig hebt de rest van je leven en ik vind het een beperking in mijn leven. Ik kan het goed verdoezelen maar het blijft niet alleen bij simpele rekensommen uitrekenen, bij veel situaties loop ik tegen dit probleem aan.

Een juf die niet kan rekenen?!

Ik ben nooit getest en heb nooit een diagnose gekregen maar bovenstaande heeft mijn schoolloopbaan wel heel erg beïnvloedt. Hierin ben ik nooit begrepen en geholpen. Zelfs niet op het HBO waar dit probleem weer naar boven kwam. Ik heb de PABO gedaan. Daar kun je je bedenkingen over hebben: een juf die niet kan rekenen? Daar begint het al mee! Gelukkig sta ik nu niet meer voor de klas 😉 maar ook tijdens mijn HBO opleiding heb ik hier nooit hulp in gekregen terwijl het toen duidelijk was hoeveel moeite ik had met de simpelste basisschoolsommen. Ik had graag hulp gekregen of juist het advies dat het onderwijs niet was waar ik het moest zoeken. En diep in mijn hart was dat ook niet wat ik wilde…

We gaan weer terug naar klassikaal onderwijs

Kinderen moeten weer meer klassikaal les krijgen en automatiseren. Veel kinderen verdrinken in het zelf plannen, leren, regelen en samenwerken. Het klinkt allemaal zo leuk: je eigen taken plannen en projecten organiseren maar niet elk kind is hier geschikt voor. Kinderen hebben vooral de juf en meester nodig.

Het is vooral nodig dat kinderen goed leren lezen en begrijpend leren lezen. Leeskilometers maken. Ook al vinden ze het niet leuk. Het moet om de vaardigheden goed onder de knie te krijgen. Want lezen heb je overal bij nodig. Ook bij andere vaardigheden en voor je verdere ontwikkeling. Maar ook de tafels uit je hoofd leren van voor naar achter en andersom.

Niet elk kind vindt dit leuk om te doen en dat is ook wel een dingetje waar je tegenaan kan lopen. Het is ook gewoon saai… En dan is het de taak van de juf of meester om alles uit de kast te trekken om het wél leuk te maken. Desnoods hang je de clown uit, zorg ervoor dat kinderen iets nooit meer vergeten.

Waar zit het echte probleem?

Dat dyscalculie en dyslexie niet zou bestaan geloof ik niet. Maar er wordt wel te snel gesmeten met deze termen zonder naar het echte probleem te kijken en hier wat aan te doen. De klassen zijn te vol, kinderen kunnen ook niet alle aandacht krijgen en niet elke juf of meester heeft ‘feeling’ voor het begeleiden van deze kinderen. Het zijn allemaal factoren die meespelen en de overheid maakt het ze ook niet makkelijk(er).

En dan scheer ik niet alle juffen en meesters over één kam want ik weet uit ervaring dat er hele goede zijn voor wie het een passie is om alle kinderen de liefde en aandacht te geven die ze nodig hebben en ze zelfs missen als ze niet op school zijn… Laten we dat niet vergeten! Ik kan er namelijk heel veel opnoemen 🙂

Even kort samengevat

Wat mijn punt nu eigenlijk is: dyslexie en dyscalculie bestaat wel degelijk. Maar… voordat een kind eindeloos wordt getest en een etiket krijgt is het misschien belangrijk om terug te gaan naar de basis en te kijken waar het probleem vandaan komt.

Linda Bosscher

Joe! Ik ben Linda, 35 jaar en getrouwd met Mike. We hebben drie kinderen van 11, 9 en 7 jaar waarvan één al aan het pre-puberen is.

Op de bank ben ik tien jaar geleden mijn blog Love2BeMama gestart wat mijn vierde kindje is. Het is mijn passie waar ik (meer dan) fulltime aan werk. Hier deel ik eerlijke verhalen over het moederschap en kun je lezen (en volgen) wat wij allemaal meemaken. Samen met mijn man run ik het bedrijf DutchFamilyWorks.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Sinterklaas

Hoeveel cadeaus kan ik mijn kinderen geven voor Sinterklaas?

  • 4 dagen geleden
  • 3 minuten lezen
Blogs over speelgoed voor baby’s en kinderen

29 toffe cadeaus voor jongens vanaf 6 jaar

  • 4 dagen geleden
  • 5 minuten lezen
Blogs over zwanger worden & zwangerschap

COVID-19 en zwangerschap: Waar moet je rekening mee houden?

  • 1 week geleden
  • 3 minuten lezen