Waar ben je naar opzoek?

De opgebrande juf

2 minuten lezen linda-bosscher Linda Bosscher
De opgebrande juf

Pats, boem, het is klaar!
Ik stop ermee. En het schooljaar is net begonnen.
Ik sluit de deur van mijn klas en ik loop rechtstreeks naar de directeur.
Hij snapt het. Ook hij vindt het erg ik dat ik opgebrand ben. Ik ben de opgebrande juf!

School en burn-out

Veertien jaar heb ik op deze basisschool gewerkt. Ik heb vele groepen gehad, behalve groep 8, want een musical maken vind ik ondoenlijk. De eerste jaren heb ik fulltime gewerkt, daarna enkele jaren vier dagen omdat ik het lesgeven (toen al) best zwaar vond.

Daarna kreeg ik twee kinderen en werkte ik 2,5 dag op school. Steeds deelde ik met een andere collega een klas. Gelukkig had ik lieve collega’s; ik kon met iedereen goed overweg. Daar lag het niet aan.

Was het dan de combinatie werken-gezin? Ja.
Was het mijn perfectionisme; voor ieder kind onderwijs-op-maat willen? Ja.
Was het een probleem dat ik niets kan loslaten? Ja.
Was het misschien ook de ontdekking dat ik ADHD heb? Ja!

Een juf met ADHD

Ik ging op ontdekkingstocht om te snappen waarom ik het niet meer aankon.
Oké, het onderwijs is niet makkelijk, dat vinden velen met mij.
Het feit dat ADHD gediagnosticeerd werd was een bevestiging, een verklaring van mijn burn-out. Verder heb ik er niet zoveel aan. Ik kies niet voor medicijnen. Ik gebruik de diagnose vaak als excuus. Dat doe ik heus niet expres. Ik maak er wel veel grapjes over, wel expres.
Ik ben aan het verwerken wat het allemaal inhoudt, ook voor de toekomst. Wil en kan ik nog wel werken voor een baas? Kan ik voldoen aan de verwachtingen van de maatschappij? Wat vind ik echt belangrijk?  Mijn gezin, familie en gezondheid. Over dat antwoord hoef ik niet na te denken.

‘Rust’

Ik zoek de hele dag zoveel mogelijk rust op, voor zover dat mogelijk is voor een drukke denker als ik. Ik ga vaak wandelen met onze (nieuwe) hond en vermijd zo veel mogelijk prikkels. Er is onderzoek gaande of ADHD samenhangt met vormen van autisme, maar voor mijzelf is dat duidelijk. Ja, dus. Langzaam vallen puzzelstukjes samen (ik haat puzzelen, trouwens) en krijg ik inzicht in hoe mijn brein werkt. Vreemd, in ieder geval.

Grote stappen

Mijn loopbaancoach benoemde het heel mooi: blijf je in je veilige hokje zitten, op veilige afstand van de buitenwereld, of maak je (af en toe) stappen naar buiten toe? Het schrijven van deze blog vindt zij een goede stap. Taal is immers mijn passie!
Solliciteren op een invalbaan in het speciaal onderwijs is een vreselijk grote stap. Maar ik heb het wel gedaan. Waarom? Ik vind het onderwijs toch nog steeds zwaar?
Ik ben uitgenodigd voor een rondleiding en gesprek op de betreffende school.

Wordt vervolgd.

Linda Bosscher

Joe! Ik ben Linda, 35 jaar en getrouwd met Mike. We hebben drie kinderen van 11, 9 en 7 jaar waarvan één al aan het pre-puberen is.

Op de bank ben ik tien jaar geleden mijn blog Love2BeMama gestart wat mijn vierde kindje is. Het is mijn passie waar ik (meer dan) fulltime aan werk. Hier deel ik eerlijke verhalen over het moederschap en kun je lezen (en volgen) wat wij allemaal meemaken. Samen met mijn man run ik het bedrijf DutchFamilyWorks.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

CliniClowns

Van acteur naar CliniClown: dit is het verhaal van Toon

  • 14 uur geleden
  • 3 minuten lezen
Blogs over weekendjes weg met het gezin

Herfstvakantie tip: ga naar het HUP Hotel

  • 15 uur geleden
  • 3 minuten lezen
Nieuwsflits

Onderzocht: dochters kosten veel meer geld dan zonen

  • 2 dagen geleden
  • 1 minuut lezen