Waar ben je naar opzoek?

Dag lief middagdutje

3 minuten lezen linda-bosscher Linda Bosscher
Dag lief middagdutje

Lief middagdutje. Er zijn tijden geweest dat ik je heb vervloekt. Tijden waarin je alle plannen die papa en ik hadden gemaakt in de war schopte, omdat je zo lang je tijd nam dat het niet meer de moeite was nog op pad te gaan of dat de winkels al dicht waren. Of dat je precies asynchroon liep met de middagdutjes van de kleine man. Dagen waarop je juist lekker vroeg wilde beginnen, zodat onze kleine dame uitgebreid zat te jengelen en klooien aan tafel tijdens het eten van haar boterhammetjes (of liever, het dus niet eten van haar boterhammetjes en niet drinken van haar melk of yoghurtdrink).

Er waren momenten dat je ons zo overviel dat we verplicht op de plaats rust moesten blijven voor een hele lange poos. Of dat nou in de auto was (stationair draaiend, anders werd de kleine dame wakker), op de bank met kleine dame slapend over ons heen gedrapeerd of met lieve lange blote beentjes onhandig uit de buggy gezwengeld. Hoewel ik weinig dingen schattiger vind dan de aanblik van een slapende kleine dame, werd het al met al echt tijd dat we afscheid van elkaar gingen nemen. Ik was ervan overtuigd dat de kleine dame echt zonder kon, mede omdat het naar-bed-breng-ritueel in de avond steeds langer ging duren. Hoe meer de kleine dame nog had geslapen, des te langer duurde ’s avonds de aanval van uitstellerites.

De eerste pogingen om te experimenteren om de dag zonder middagdutje door te brengen verliepen voorspoedig. Oké, er waren een aantal kleine in-slaap-vallen-in-de-bakfiets en als-zombie-op-de-bank-filmpje-kijken-rond-vijf-uur incidentjes, maar over het geheel genomen vonden papa en ik het erg goed gaan. Kleine dame viel elke avond als een blok in slaap en werd aardig uitgerust weer wakker. So far so good. Ik had me echter niet gerealiseerd hoe ik het middagdutje zou missen. Want waar was mijn enige kans op even ongestoord (en netjes) de was ophangen, snel een internetbestelling doen of een werktelefoontje plegen nu gebleven? Weg! Gewoon weg! Stiekem had ik dus wel een beetje heimwee. Zo’n heimwee dat ik op een mama-maandag toen de kleine dame in slaap was gekukeld in de bakfiets na het boodschappen doen, haar zo zachtjes mogelijk op de bank heb gelegd met een dekentje om haar heen. Voila, ze pikte het, en het middagdutje was weer even terug. Het was een zegen om weer even twee tegelijk slapende kinderen te hebben, want ook kleine man was in de maxi cosi in slaap gevallen.

Na ongeveer anderhalf uur vond ik het welletjes en begon ik wat meer geluid te maken, kleine dame werd er vanzelf wakker van. Bruisend van energie stuiterde ze de rest van de middag door. Dit had alarmbellen moeten doen rinkelen, maar ik vond het wel gezellig. Het drong pas tot me door hoe fout mijn me-time beslissing was geweest, toen het naar bed brengen ongeveer anderhalf uur in beslag nam (!). Nog even naar Jip en Janneke luisteren op papa en mama’s kamer, wel niet wel niet wel zelf tandenpoetsen, zelf een pyjama uitkiezen, nog even een keer plassen, nog een slokje water, mama knuffel en Hello Kitty moeten ook nog een kusje; de hele trukendoos ging open. Net op het moment dat ik mijn geduld begon te verliezen, gaat kleine dame op de rand van haar grote meidenbed zitten en zegt; “Mama, ik denk dat ik nu wel een beetje moe genoeg ben en kan gaan slapen”. Ik smelt. Kleine dame krijgt een dikke kus en kroel door haar blonde krullen.

Dag lief middagdutje. Het ga je goed; ik zal je missen.

Deze blog is geschreven door Claudia Leentjes.

Dag middagslaapje

Linda Bosscher

Joe! Ik ben Linda, 36 jaar en getrouwd met Mike. We hebben drie kinderen van 12, 10 en 8 jaar waarvan één al aan het pre-puberen is. Op dit moment wonen wij voor minimaal 6 maand op Curaçao.

Op de bank ben ik tien jaar geleden mijn blog Love2BeMama gestart wat mijn vierde kindje is. Het is mijn passie waar ik (meer dan) fulltime aan werk. Hier deel ik eerlijke verhalen over het moederschap en kun je lezen (en volgen) wat wij allemaal meemaken. Samen met mijn man run ik het bedrijf DutchFamilyWorks.

Reacties
  • Anita zei

    Ik kan me voorstellen dat je het slaapje mist, maar ik heb hem nooit gekend. Mijn dochter van net twee besloot tijdens mijn zwangerschapsverlof van de tweede dat het tijd was er mee op te houden. Neeeeeee.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Kerst met kinderen

Adventskalender zelf vullen: leuke ideetjes!

  • 3 dagen geleden
  • 3 minuten lezen
Kerst met kinderen

De 8 leukste adventskalenders

  • 4 dagen geleden
  • 4 minuten lezen
Sinterklaas

Sinterklaas bingokaarten: leukste bingospellen voor pakjesavond

  • 4 dagen geleden
  • 2 minuten lezen