Man op (zaken)reis: hoe kom ik de dagen met kids door?

Een paar weken geleden schreef ik een openhartige blog over de reden van mijn (te) lange afwezigheid. Daarin vertelde ik ook dat mijn man van baan was veranderd en dat dat ‘consequenties’ had voor ons gezin waar we allemaal best aan moesten wennen. Eén van die consequenties is dat hij vaak op reis zal gaan. Van zijn vorige baan was ik al gewend aan onregelmatige tijden en veel alleen zijn op feestdagen, in de avond en nacht en tijdens het spitsuur. Kortom: situaties waarop de meeste gezinnen samen zijn, draaide ik alleen.

Dat heeft voordelen want ik kom niet van de koude kermis thuis: ik kan mij prima redden zonder man op momenten dat het eigenlijk niet uitkomt. Dat wil niet zeggen dat het leuk is want het liefst ben ik gewoon compleet. Toch zit dat er niet altijd in. As we speak is hij momenteel vijf dagen weg en vertrekt hij met Pinksteren weer voor een paar dagen naar het buitenland.

Voor veel gezinnen is het vanzelfsprekend dat de man thuis aanwezig is (na werktijd) en ook actief helpt in het huishouden en met de kinderen. Dat is hier niet het geval! In deze blog wil ik vooral vertellen over hoe ik de dagen doorkom als hij voor langere tijd niet thuis is. Wellicht kan ik eens een blog schrijven over hoe we hier het huishouden ‘verdelen’ (of niet 😆).

Hoe kom ik de dagen alleen met de kids door?

De komende drie weken zijn hier pittig. Zoals ik hierboven schreef is mijn man de komende twee weken vaak weg en een dag nadat hij terugkomt van zijn tweede reis vertrek ik voor zes dagen naar New York. Super fijn, even me-time zonder man en kinderen en met mijn schoonzus en schoonmoeder en naast veel leuke dingen doen gaan we ook uitrusten. Denk dat ik in het vliegtuig eerst moet bijslapen… Zijn laatste reis is last minute gepland en komt niet heel handig uit maar het moet. Als ik weg ben krijgt hij het nog wel zwaar met een jetlag, de zorg voor de kids en werk. Het lukt mij dus het zal hem ook vast lukken 😂.

Ik heb sowieso twee belangrijke tips:

  • Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan?
  • Maak het jezelf niet moeilijk, laat dingen los!

Het normale ritme

Als hij weg is en ik langere tijd alleen ben met de kinderen heb ik het meeste baat bij het normale ritme. Hier thuis hebben ze veel rust, reinheid en regelmaat nodig. Het is nu meivakantie dus de drie R’s vervallen een beetje maar vanaf morgen gaan we weer in het schoolritme. Op tijd uit bed, aankleden, ontbijten, de dagelijkse bezigheden en op tijd weer naar bed. Als ik hele dagen alleen ben met de kinderen heb ik het aan het eind van de dag echt wel gehad. Opblijfavondjes doe ik zelden aan! Ik heb dan echt rust en tijd voor mijzelf nodig.

Leuke dingen doen: even weg uit huis

Als mijn man weg is in het weekend of met feestdagen dan plan ik zoveel mogelijk leuke dingen met de kinderen. Ik ben geen knutselmoeder en speel amper spelletjes met de kids maar ik hou er wel van om lekker met ze op pad te gaan.

Mijn schoonzusje en ik zijn vandaag naar de Campina Open Boerderijendagen geweest en hebben daarna een patatje gegeten in de speeltuin in Havelte. We maken het ons vooral niet te moeilijk! Voor de kids was het super leuk en voor ons was het heel gezellig.

Kiezen voor gemak

Zondag is het Moederdag. Je raadt het misschien al; papa is er niet. Mijn motto, als mijn man weg is, is “waarom moeilijk doen als het makkelijk kan…?” dus heb ik voor zondag, Moederdag, een ontbijt besteld wat ze om 8:00 uur aan huis komen bezorgen. Kunnen de kids de tafel dekken en ik schuif zo aan. Zelfs de koffie wordt gebracht! En ’s avonds gaan wij naar de Wok. Hoef ik zelf niet te koken en kunnen de kids daarna meteen door naar bed.

Je leest het goed: ook met eten maken ben ik heel makkelijk. Een tosti met een tomaat/ komkommer salade fungeert prima als avondmaaltijd. Ik ga echt niet een uur (een half uur vind ik al lang) in de keuken staan om een volwaardige maaltijd op tafel te zetten. Ik ben echt heel makkelijk. Mijn geluk is dat de kids dol zijn op rauwe wortels, komkommer, tomaat en paprika. Dat heb ik ook in grote aantallen in huis en grijp ik meerdere keren per dag naar. Biologische soep uit een pak met stokboordje of noodles voldoen trouwens ook als avondmaaltijd!

Me-time creëren

Als het mij allemaal teveel wordt en ik gillend gek wordt, vlucht ik naar het ‘krijspaleis’. Dat is echt mijn beste vriend en uitvalbasis wanneer ik alleen ben met de kids of de vakantie net te lang duurt. De kinderen spelen, ik voorzie ze van een natje en een droogje en ondertussen geniet ik van me-time door ongestoord een boek te lezen of uren achter elkaar te werken op mijn laptop. HEERLIJK! Tegen het lawaai heb ik gewoon oortjes met muziek. Ik zou in het speelparadijs wel drie keer per week een middag door kunnen brengen. Daarna ben ik weer opgeladen en zijn de kinderen moe.

Goed voor mijzelf zorgen

Als de kinderen op bed liggen stap ik het liefst zelf ook onder de douche, lekker een pyjama aan en op de bank of in bed hangen met boek, film of laptop. Op dagen dat het huis ontploft is vraag ik mijn hulp een keer extra te komen. Ideaal! En ik doe ook niet te moeilijk over wat extra schermtijd op de tablet of tv. De afgelopen dagen had ik steeds maar hoofdpijn en was ik doodop. Ik ga mij dan echt niet schuldig voelen hoor als ik even op bed ga liggen en de kids voor de tv parkeer. Ik weet dat ze ook heel veel spelen en nu, met het mooie weer, ook veel buiten.

Weet je wat mij trouwens ook goed helpt? Even mijn hart luchten op Instagram (Stories). Wat een super lieve, hartverwarmende en hart-onder-de-riem reacties krijg ik. Daar fleur ik weer helemaal van op! 💋

En voor ik het weet is het einde weer in zicht en heb ik het weer doorstaan. Op naar de volgende uitdaging alleen!

Hoe doen jullie dat?

Ik weet dat er moeders zijn waarvan de man militair is, vaart op een schip of een ander beroep heeft waarbij hij nog langer van huis is. Dan valt het bij mij wel mee maar iedere ouder / gezin ervaart dit anders. Ik ben ook benieuwd naar jullie verhaal: hoe houden jullie thuis de boel draaiende zonder man?

 

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

BewarenBewaren

Linda Bosscher

Founder & hoofdredactie Love2BeMama, Social Influencer, 31 jaar, getrouwd en moeder van 3 kids.

8 reacties
  1. Beste Linda, mijn man is elke week van maandagochtend tot en met vrijdag/ zaterdag weg. En in het hoofdseizoen ook weekenden. Ik sta er helemaal alleen voor en heb weinig tot geen hulp in mijn omgeving. In de afgelopen jaren al meerdere depressies gehad en nu belandt in een burn-out omdat het zo zwaar voor mij is. Doordat mijn man de week weg is heb ik wel het voordeel dat ik thuis kan blijven en zorgen voor de kinderen. Maar het blijft zwaar.

    Chantal, mama van twee kindjes een van vier en negen jaar.

    1. Hoi Chantal wat vreselijk naar voor je. Uit je verhaal begrijp ik dat je er op dit moment niet helemaal (meer) achter kan staan? Heb je dit bespreekbaar gemaakt met je man? Is het mogelijk dat hij zijn werk anders inbeeld of zal dit altijd zo blijven?

  2. Hoi Linda,
    En wat te bedenken van de moeders zonder man. Zoals in mijn geval. Ik werk 4 dagen en heb geen hulp. Mijn kinderen gaan nooit naar hun vader dus me-time zit er ook nooit in. Ik klaag niet want ik kan het toch niet veranderen en probeer er dan ook iets van te maken.

    1. Ik denk ook zeker aan de moeders zonder man en daar heb ik helemaal respect voor. Maar wat ik al zeg: een ieder ervaart het op zijn eigen manier. Ik klaag hier verder nergens over, ik vertel alleen hoe ik de dagen invul. Wellicht hebben andere moeders daar wat aan. Ik heb respect voor de moeders die vaker of altijd alleen zijn.

  3. Bij ons is het juist andersom. Ik werk en daarvoor moet ik veel reizen en mijn vriendje blijft de eerste jaren thuis met onze tweeling. Hij redt het prima, en het voelt echt goed om te weten dat de kinderen zijn bij een papa die zielsveel van ze houdt in plaats van dat ze iedere dag naar een kinderopvang gaan We hebben niets tegen de kinderopvang overigens, maar we denken dat we ons toch bijna irrationeel schuldig zouden voelen als we ze naar de kinderopvang sturen. Het gaat dus prima, maar ik moet zeggen dat ik me als moeder toch schuldig voel voor het vele reizen. Ik hoop eigenlijk ook dat ik een andere baan kan vinden waarbij ik wat vaker thuis ben. Al vind ik het aan de andere kant eigenlijk wel leuk om kostwinner te zijn :P.

  4. Bij ons is het andersom. Ik werk (waarvoor ik veel reis) en mijn vriend blijft thuis met onze tweeling tot ze naar school gaan. Aan de ene kant vind ik mijn werk heerlijk en vind ik het eigenlijk wel leuk om kostwinner te zijn (en mijn vriend zorgt ontzettend goed voor de kinderen), maar ik voel me eigenlijk wel schuldig omdat ik zo vaak weg ben. Weet iemand eigenlijk hoe de mannen hiermee omgaan?

Plaats een reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.