Als zelfstandig ondernemer met zwangerschapsverlof. Hoe dan?

Als je je eigen praktijk hebt, beleef je een zwangerschap heel anders, dan wanneer je in loondienst zit. Je hebt ten eerste veel meer verantwoordelijkheden, maar ook je zwangerschapsverlof gaat toch even iets anders dan anders…

Gelukkig is dit in Nederland heel netjes geregeld voor zelfstandigen en gaat dit gewoon via het UWV. Ik keek best al een tijdje uit naar mijn verlof, toen ik eindelijk mocht. Met name, omdat de afronding van mijn HBO Medische Basiskennis nogal wat voeten in aarde had.

Lees ook: Ik lijd aan chronisch tijdgebrek

Zo moest ik nadat ik met vlag en wimpel, geslaagd was, nog twee terugkomweekenden voltooien. Waarin ik onder andere nog een hele syllabus Farmacologie te verstouwen kreeg. Iets wat ik nooit ga gebruiken in mijn werk, maar een kniesoor die daar op let. De vraag was ook nog even of ik die twee weekenden nog zou gaan halen. Ik had al veel harde buiken en zelfs uren voorweeën. Maar gelukkig bleef ons kindje netjes zitten, waar ze zitten moest en kon ik alles afronden. Nu was het alleen nog wachten op mijn laatste cijfers en dan eindelijk: mijn diploma!

Ik ging met verlof!

Nadat ik thuiskwam van dat laatste studieweekend en ik mijn laatste cliënten had afgerond, was het dan zover: ik ging met verlof! Het voelt nog steeds een beetje onwerkelijk. Wat ging ik nu doen in de komende weken? Een boek lezen? Netflixen? Ik bedoel, de babykamer was af, m’n studie ook en ik had nu eenmaal geen enorme nesteldrang. Zou ik een hobby op gaan pakken en ineens driftig gaan haken? Zou ik de rompers allemaal nog even op kleur en maat sorteren? Ik had werkelijk geen idee.

Ik gokte dat het veel te snel voorbij zou gaan, en ik voordat ik het wist, ons kindje in mijn armen zou houden. Dat is achteraf bekeken ook correct geweest. Een moment waar ik reikhalzend naar uit heb gekeken, want wat was ik inmiddels nieuwsgierig: zou ze op haar zus lijken? Zou ze hetzelfde karakter hebben of juist niet? Wordt zij ook zo’n gemakkelijke baby? Of krijgen we te maken met een relschoppertje? Aan de kung-fu kicks in mijn buik te merken, zou dit zo maar kunnen.

Lees ook: Shit! Bestaan deze mannen echt?!

Hoe dan ook, toen ik eenmaal met verlof mocht, waren we er klaar voor om kwistig met de roze muisjes te strooien!

  • Baby Timmers is inmiddels een paar weekjes oud, en we genieten met volle teugen van haar. En ja, ze lijkt op haar zus, die gek is op haar.

Bron: Pixabay

Tilda

Na mijn bevalling bevond ik me in een situatie die alles behalve een roze wolk was. Na een paar maanden werd bij mij de diagnose “postnatale depressie” vastgesteld. Toen ik opgekrabbeld was uit mijn post partum depressie, wilde ik graag andere moeders helpen, zoals ik zelf ben geholpen. Vanuit mijn expertise als lifecoach, mijn ervaring met een postnatale depressie en het moederschap, coach ik mama’s weer de positieve kant op.

Nog geen reacties

Plaats een reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.