Waar ben je naar opzoek?

Snottebellen en blafhoesten in de wachtkamer

3 minuten lezen Joanne de Vries
Snottebellen en blafhoesten in de wachtkamer

In de steriele wachtkamer zie ik het kindje op de schoot van zijn moeder zitten die zorgelijk kijkt richting mijn kant. Ik roep haar naam en ze lopen gelijk mee naar de behandelkamer. Er begint een lange tirade van snottebellen, blafhoesten, kotsen, diarree en hoge temperatuur. En niet te vergeten: “hij is nooit ziek hoor!”

Ik hoor de ongerustheid. “We hebben echt alles al geprobeerd,” aldus moeder, ik probeer mee te denken en sla de zinnen op. Ze vertrouwt het niet meer en de ‘dit is toch niet normaal, ik lig er wakker van en ben op’- blik, zie ik in haar ogen. Het lijkt me erg vervelend als je wil slapen, om morgen uitgerust te zijn om te werken, en dan bruut verstoord worden door huilen, niezen, hoesten en snot.

Lees ook: 10 dingen die je schoon moet maken als je kinderen ziek zijn (om verspreiding te voorkomen!)

Ik kan makkelijk praten en me voorbereiden, omdat ’s nachts werken mijn beroep is. De volgende morgen kan ik gaan pitten in een stil huis. Ik onderzoek haar lieve kindje die door alle commotie nog niet gehoest of geblaft heeft en me met grote ogen aankijkt. Ik vind niks bijzonders, behalve een snotneusje en dat de temperatuur blijkbaar toch is gezakt op de laatste paracetamol.

Ik speel wat met het kindje en vind het een leuk jochie. Moeder wordt ongeduldig en vraagt of ik wat afwijkends heb gevonden. Ik stel haar gerust en vertel wat ze kan doen bij blafhoesten en snotneuzen. Dat extra vocht bij hoge temperatuur belangrijk is. Het kindje moet wel goed in de gaten gehouden worden en moet bij alarmsymptomen altijd door een dokter onderzocht worden.

Lees ook: De ‘mag mama verdikkeme ook gewoon ziek zijn’ checklist

Moeder is opgelucht en pakt in een razend tempo haar koter en hebben en houwen in en weg is ze. Soms denk ik dan wel eens dat alle ontstane adrenaline, de koude buitenlucht en een geruststelling van mij als huisarts de juiste behandeling is om op het probleem op te lossen. Dan is moeder weer tevreden en kan ik in bed wachtend op het volgende telefoontje.

Zouden er -vroeger- ook veel kinderen op de huisartsenpost gekomen zijn, toen de moeders nog niet zo veel werkten? Die het wel even aankeken en de strenge dorpsdokter niet uit zijn bed durfde te bellen en de volgende ochtend langs gingen, omdat ze daar de tijd voor hadden? Die moeders van vroeger zagen hun kinderen ook overdag en wisten hoe het kindje het deed. Tegenwoordig met de overdracht via de oppas of kinderdagverblijf is dat misschien toch anders, dan het moederinstinct.

Lees ook: Lieve Werkende Mama’s

Hoeveel heeft u kindje gedronken vandaag? Als ik die vraag stel, wordt het steevast beantwoord met ‘weinig’ en niet met ‘drie flesjes en een beker pap’. Hoeveel paracetamol hebt u gegeven? Vaak 1 zetpil om zeven uur en overdag ook nog wel een paar. Welke dosering? ‘Ja, die we nog hadden liggen van de vorige vakantie’. 

Dat ouders nu beide meer werken is toch een verandering in de zorg rondom het zieke kind. Niet dat de oppassers het verkeerd doen, maar de moeder die je het beste kent heeft in haar drukke bestaan minder overzicht en tijd om het kind door de ziekte begeleiden. Ze moet zelf immers ook de volgende dag werken, want je vrije dag van het parttime werken valt nooit op de dag van het zieke kind.

Lees ook: Werkende mama’s

En we hebben ook minder geduld, alles moet nú en het liefst zo snel mogelijk opgelost worden. De uitleg ‘het kan een paar dagen duren’ wordt met geïrriteerde blik ontvangen. Laat ik nu net een kind zijn van een werkende moeder. Als ik ziek was moest ik naar oma en daar liggend op de bank een paar dagen verschrikkelijk verwend worden. De week erop kwam ik als een herboren stevig kind weer terug.

Moeten de moeders dan niet vrij krijgen bij de ziekte van hun kind? Of moet er een vaste mantelzorger zijn die het zieke kind kan pamperen? Wel vervelend als je aan de andere kant van het land woont of je eigen moeder ook nog werkt en haar eigen leven heeft. Misschien de buurvrouw, maar die bemoeit zich al met alles en die mag niet teveel weten.

Ja lastig allemaal… Hoe doen jullie dit? Ik zou namelijk als huisarts die geen kinderen heeft wel een paar tips willen krijgen.

Bron hoofdafbeelding: Pixabay

Reacties
  • Amy zei

    Werk nu voor mezelf vanuit huis dus dat is makkelijker. Maar ik bleef thuis. Ik belde werk gewoon op dat ik niet kwam. Een keer iemand die lastig deed. Maar na 3x snap ik maar ik kom echt niet gaf zij ook op

  • Olga zei

    Wij doen het om en om. De ene keer blijf ik thuis als ons zoontje dermate ziek is dat hij niet naar de gastouder kan en de andere keer mijn man. Dit om ook niet 1 werkgever totaal op te zadelen met het “probleem” van een ziek kind. Wel vind ik dat werkgevers er bar weinig begrip voor hebben dat als je kindje koorts heeft, overgeeft etc, dat je dan voor je kind wil zorgen en dit niet een ander op wil zadelen!
    Gelukkig is ons zoontje tot nut toe weinig ziek geweest. Dat tel ik een verkoudheid er voor het gemak niet bij, daar heeft hij doorgaans weinig last van.

  • Sjouk zei

    Ik heb 2 zoontjes van 5 en 4 en na de geboorte van de jongste verloor ik (net 8 weken na mijn verlof) mijn parttime baan (3 dagen) bij een notariskantoor.
    Eerst vond ik het f**k, baan kwijt en hele dagen bij de kinderen, zo had ik mij het niet voorgesteld. Maar na een tijdje gaf mij het fulltime moeder zijn zoveel rust! Alles liep op rolletjes (nog steeds), je bent er echt voor je kinderen! Bij alle leuke dingen, en ook bij ziek zijn. En als een kind ziek is wil hij of zij maar 1 ding: bij mama thuis zijn.
    Je kent je kind ook door en door, je weet wanneer pijntjes echt zijn, je kent het gedrag van je kind. Je weet dan ook precies wanneer het tijd is om naar een dokter te gaan etc.
    Ook van de juffen op school hoor je positieve dingen over je kinderen, moeder thuis geeft een stabiel thuisfront, kinderen praten goed, goed opgevoed met gezond kattekwaad natuurlijk!
    Ach, hier kun je het lang over hebben, beide situaties (working mom of a stay at Home mom) heeft voor en nadelen. Ik wil ook absoluut niet werkende moeders het gevoel geven dat ze er niet genoeg voor hun kinderen zijn of dat het fout is als je werkt. Ik werkte immers zelf ook.

    Ik ben superblij dat ik er voor mijn kinderen dag en nacht ben. Mijn kinderen gaan voor! Zonder twijfel! Ik zou alles ook voor geen goud willen missen, ze zijn maar 1x klein.
    Omdat het onderwerp ging over zieke kinderen en (werkende) moeders…kan ik alleen maar zeggen: als een kind ziek is, wil het kind maar 1 ding: mama om zich heen!
    Daar kan niemand anders tegen op.
    Laten we er vanuit gaan dat moeders hier geen misbruik van maken…dan zou ik zeggen dat moeders vrij moeten krijgen als hun kind ziek is.

  • Nathalie zei

    Nou, ik zou zeggen, je hebt helemaal gelijk! Er wordt teveel gewerkt en gehaast. Maar … jij als huisarts zal dit dan als toekomstige mama wel ondervinden. Niet leuk maar voor velen de realiteit om rond te komen in deze dure tijden 🙂

  • Kind gaat voor…. En als hij te ziek is om naar school te gaan en de man kan zijn schema niet omgooien, dan blijf ik thuis. Want ziek is ziek, ook als het een kind is. Ik ga toch ook niet bij de buren liggen als ik ziek ben?

    Overigens ben ik wel blij dat zoon niet vaak ziek is. En met een beetje snotteren of hoesten gaat hij gewoon naar school. Maar dan voelt hij zich gewoonlijk ook niet ziek.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Verre reizen met kinderen

Disney Wish Cruise: een betoverende familievakantie op zee

  • 1 week geleden
  • 1 minuut lezen
Blogs over mamma’s en lifestyle

Bericht aan alle moeders: elke dag is Moederdag!

  • 1 week geleden
  • 2 minuten lezen
Blogs over speelgoed voor baby’s en kinderen

Dit zijn de leukste cadeaus voor meisjes van 3 jaar

  • 1 maand geleden
  • 3 minuten lezen