Waar ben je naar opzoek?

Mama van twee

4 minuten lezen Irene
Mama van twee

Het lange wachten werd op 8 mei eindelijk beloond. Wij werden toen weer ouders en nu van een prachtige dochter genaamd Jenna Lexie. Ik zal jullie de details van de bevalling besparen, maar een tweede kindje komt niet altijd sneller en de bevalling is niet altijd makkelijker. Dus alle zwangere moeders die een tweede kindje verwachten; ga er net zo in als bij je eerste. Bereid je voor op het ‘ergste’ en dan zal het zeker meevallen. Marley werd na 38 weken en 5 dagen na 6 uur ontsluitingsweeën en 42 minuten persen geboren, een eitje. Jenna daarentegen werd na 40 weken en 3 dagen na 12 uur ontsluitingsweeën en 43 minuten persen geboren, geen eitje. Het is het dubbel en dwars waard geweest, maar omdat ik (doordat dit door verloskundige werd gezegd, in bladen geschreven staat, door vrienden en kennissen ook werd beaamt) er vanuit ging dat het bij de tweede allemaal makkelijker zou gaan, is deze bevalling me heel erg tegengevallen. Gelukkig zat ik direct na de bevalling op een hele grote roze wolk en om heel eerlijk te zijn; daar zit ik nog steeds.

Ik ben nu mama van twee en het bevalt me zo goed. Wat ik al zei; ik zit nog steeds op een roze wolk en zal daar voorlopig nog lekker blijven zitten! Gelukkig zijn we gezegend met twee hele lieve meiden. Zelfs onze jongste dochter begrijpt dat slapen erg belangrijk voor ons ouders is en komt ’s nachts hooguit één keer voor een voeding. En meestal is dit aan het einde van de nacht tussen 4 en 5 uur. Verder is ze heel zoet en zoals alle pasgeboren baby’s slaapt ze het merendeel van de dag. Ik kan haar echt zonder problemen overal mee naar toe nemen. Zo lang zij de borst maar krijgt is wat haar betreft, alles best.

En haar grote zus is net zo makkelijk. Wel een peutertje, maar het ergste van de peuterpubertijd hebben we denk ik al gehad. Maar je weet het nooit natuurlijk. Al kan ik me dat niet voorstellen. Ze is echt wel een eens ondeugend en stout hoor. Het zou raar zijn als ze dat niet zou zijn, ze blijft toch een kind.

Al met al gaat alles heel automatisch en natuurlijk. Alsof we altijd met z’n viertjes zijn geweest.

Ik weet nog dat ik nadat Marley geboren was best wel lang moest wennen aan de nieuwe situatie. Begrijp me niet verkeerd, ik was en ben nog steeds dolgelukkig met mijn prinses, maar bijvoorbeeld even een boodschap doen was niet ‘even’ meer. Ik moest ineens van alles ‘doen’ voordat ik deur uitging. Uiteraard moest m’n kind warm aangekleed worden en in de Maxi-Cosi gezet worden. Verder moesten er schone luiers en billendoekjes mee, reservekleding, spuugdoekjes en ga zo maar door. Ik moest echt wennen aan het feit dat ik niet meer zomaar de deur uit kon lopen en de deur achter me dicht kon trekken. Ook moest ik wennen dat ik niet meer zomaar uit kon met m’n lief of vriendinnen. Dat moest nu gepland worden en het liefst weken van te voren, want ja je moet wel tijdig je oppas op de hoogte brengen. In mijn geval mijn schoonmoeder die altijd op wil passen of ik haar dit 6 weken van te voren vraag of een uur van te voren. Maar ik vind het wel zo netjes om dit ruim van te voren te vragen en niet om een uur van te voren bij haar aan te kloppen. En ik weet dat het eerste ‘uitje’ zonder kind, pas na 4 maanden was. En m’n lief en ik zijn toen hooguit 2,5 uur weggeweest; bioscoop en gauw wat sushi naar binnen gewerkt. En zo zijn er nog meer, soms hele kleine en onbenullige dingen die voor mij toch heel er wennen waren.

En dan nu bij een tweede kindje gaat alles zoveel makkelijker. Ik ben ook een stuk makkelijker merk ik. Natuurlijk is het nu weer een hoop ‘gesjouw’ als je deur uit gaat, maar omdat je het allemaal al gedaan hebt gaat het vanzelf. Het zit zeg maar al in je ‘systeem’. En vergeet je toch iets, dan is er niet meteen die stress alsof de wereld vergaat. Maar dan ben ik creatief en verzin een alternatief. Omdat ik merk dat deze zwangerschapskilo’s er nu al moeizamer afgaan, heb ik me al opgegeven voor een bootcamp en m’n eerste uitje zonder kinderen is ook al gepland. En dan is mijn jongste dochter nog niet eens 2 maanden oud. Ik geniet echt van het samen zijn met m’n gezinnetje, maar heb na m’n eerste bevalling wel geleerd dat ik ook nog ‘ik’ ben. En dat ik ook nog dingen ‘alleen’ moet doen, omdat ik dan een nog leukere moeder en partner ben. En dat is wat ik wil blijven; een leuke mama voor mijn lieve en mooie meisjes en een leuk vriendinnetje voor mijn lief.

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Kids & Media

Waarom een tablet in huis onmisbaar is

  • 2 dagen geleden
  • 3 minuten lezen
Kids & Media

Waarom een Nintendo Switch Lite een goede keuze is!

  • 4 dagen geleden
  • 3 minuten lezen
Relatie & Seks

Een avondje uit met bulletvibrator van Rocks-off

  • 4 dagen geleden
  • 4 minuten lezen