Waar ben je naar opzoek?

Mama is onzichtbaar ziek

2 minuten lezen Milou Springer Milou Springer
Mama is onzichtbaar ziek

Wat leuk dat je mijn eerste blog leest. Ik ben Milou! Toen ik deze blog begon te schrijven had ik eerlijk gezegd nog geen specifiek onderwerp, maar eenmaal typend kwam deze blog eruit. Ik ben mama en onzichtbaar ziek. Ik neem je mee in mijn leven als moeder mét een chronische onzichtbare ziekte.

Wat als mama onzichtbaar ziek is?

Ik heb het chronisch vermoeidheids syndroom, hypermobiliteitssyndroom en fibromyalgie. Waarschijnlijk ben ik niet de enige mama die deze chronische aandoeningen heeft.

Regelmatig vragen mensen aan mij of het niet tussen mijn oren zit. Omdat ze mijn ziekte niet kunnen zien. Misschien zou ik mij aanstellen moet ik doorbijten. En dan niet te spreken over de scheve en starende blikken als ik het schoolplein kom op kom strompelen en soms mijn buggy als rollator gebruik.

Er heerst nog zoveel onduidelijkheid over deze aandoeningen en het begrip is soms nog steeds ver te zoeken. In mijn blogs zal ik jullie meenemen in mijn leven met een chronische aandoening.

Mijn kinderen steeds moeten teleurstellen

Mijn ziekte zie ik liever gaan dan komen. Het is geen feest om chronisch (onzichtbaar) ziek te zijn. Je kan beter een been breken! Ik ben mama van twee kleine jongens (van 3 en 5 jaar). Mijn oudste snapt inmiddels wel een beetje dat mama altijd pijn heeft en vaak moe is. Maar hoe leg je dat uit aan een jongetje van 3 jaar? Regelmatig vragen ze of mama met ze naar de speeltuin gaat. Die teleurstellende blik in hun ogen wanneer ik moet zeggen dat dat niet kan, doet mij veel pijn.

En het gevoel van falen als ouder is ook echt niet fijn. Als ik dan hoor ‘Mama je bent de allerbeste en liefste mama van de wereld’ dan maakt dat zoveel goed. Of wanneer ik overspoeld wordt met knuffels van mijn kinderen en ze zeggen dat ze trots op mij zijn; dan kan ik de hele wereld weer aan.

Hoe ga je om met arbeidsongeschikt en mama zijn

Deze blog is voor al die mama’s die niet in het ‘standaard plaatje’ passen. Het standaard plaatje van druk, druk, druk met werk, gezin en sociaal leven. Simpelweg omdat ze dat niet kunnen. Door ziekte en/ of een beperking. Ik…

  • Kesty van Ree

2020 een nieuw begin en een nieuw doel

Aan het begin van dit nieuwe jaar heb gekozen om te doen wat mij en mijn gezin gelukkig maakt, dingen te doen die ik leuk vind. Zoals bloggen, mijzelf verder ontwikkelen in mijn fotografie, bezig zijn met koken en aan de slag gaan om een project op te zetten om meer bekendheid te geven aan deze aandoeningen voor werkgevers en lotgenoten die tegen dezelfde problemen aanlopen.

Als ik dit nu zo opschrijf begin ik al helemaal enthousiast te worden en krijg ik er energie van. Daarbij heb ik mezelf voorgenomen om elke ochtend positief op te staan, om deze dag zo goed mogelijk door te komen. Elke dag heb ik een doel voor ogen wat ik die dag zo goed mogelijk ga aanpakken. Elke dag 1 doel stellen die ik sowieso moet halen; al is het boodschappen doen of de vaatwasser uitruimen. Kleine stapjes!

Het doel van vandaag heb ik gehaald, en dat is deze blog schrijven 😊

You got this!

Voor alle moeders die in dit zelfde schuitje zitten; doe wat jou gelukkig maakt en waar je gezin gelukkig van wordt. Al het andere is niet belangrijk. En onthoud: You got this! Je bent een topper en voor je kindjes zal je altijd de beste, liefste, mooiste en meest fantastische mama zijn!

Tip: Voor diegene die hun kinderen op ‘kinderlijke’ manier willen uitleggen wat het inhoud om een zieke moeder te hebben; ik lees mijn kinderen het boek ‘Mama is moe’ voor.

Photo by Andrea Piacquadio from Pexels

Deze blog bevat affiliate links.
Alles over ons advertentiebeleid lees je hier.

Milou Springer

Ik ben Milou Springer, 35 jaar en woon samen met mijn vriend en twee zoontjes van 5 en 3 jaar. Ik werk in de kinderopvang en ben daarnaast dansdocente. Ik hou van dansen, ben veel bezig met fotografie om me daarin te ontwikkelen. Verder wil ik altijd leren en nieuwe dingen proberen. Soms lastig omdat ik alle ballen hoog probeer te houden en ook daarbij chronisch ziek ben.

Reacties
  • Merel zei

    Zo herkenbaar!
    Ook al doe je nog zo je best en ga je daarbij ruim over je eigen grenzen, het gevoel van falen blijft. Al zie ik het ook als een levensles naar mijn kinderen dat je best eens nee mag zeggen en je eigen grenzen aan kan geven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Mama

7 redenen waarom er geen vierde kind komt

  • 1 week geleden
  • 3 minuten lezen
Kinderwens

Bestaat er medicatie om sneller zwanger te worden?

  • 2 weken geleden
  • 3 minuten lezen
Mama

Hoe trek ik als dove ouder de aandacht van mijn kinderen?

  • 2 weken geleden
  • 2 minuten lezen