Waar ben je naar opzoek?

In de verloskamer

5 minuten lezen Shirley
In de verloskamer
mama ziekenhuis prematuur
Bron afbeelding: Pixababy

Shirley ligt in het ziekenhuis. Ze is 20 weken zwanger, heeft een mooie echo gehad maar opeens krijgt ze bloedingen. Veel te vroeg natuurlijk voor een bevalling. Uiteraard moet ze blijven… Als er een vriendin op bezoekt komt huilen ze om de situatie. Haar vriendin is nog geen uur weg wanneer ze weer enorme bloedingen krijgt. Alles zit eronder!

Shirley blogt over deze spannende tijd. Inmiddels heeft ze een gezonde dochter maar dat had ze toen niet kunnen weten.

Nieuwe mijlpalen

Zondag, 17 juni 2012 – 25 weken en 1 dag

’s Nachts maalt alles door mijn hoofd. Ik kan me niet indenken dat ik bijvoorbeeld zomaar zou kunnen gaan bevallen. Ondanks wat de gynaecoloog ook zegt. Hier ben ik nog lang niet aan toe, en ik hoop eerlijk gezegd dat “Annie” en mijn lichaam er voorlopig ook net zo over denken. Het wakker liggen heeft ook nog een klein voordeel. Ik voel de kleine meid goed bewegen. Dit geeft toch weer een beetje moed.

In de middag heb ik mijn gezin weer bij me. Als zij weg zijn heb ik de avond voor mezelf. Dat wordt rustig een lekkere niet-nadenk-film kijken.

Uiteindelijk blijkt de avond alles behalve rustig. Rond 8 uur krijg ik een bloeding. Een forse bloeding. De verpleegkundigen houden me goed in de gaten. Het vloeien neemt, lijkt het, alleen maar toe. Als op een bepaald moment het verband het niet meer houdt, wordt er contact gelegd met de arts.

Ik word van de zaal gehaald en naar een verloskamer gebracht. Naast het feit dat ik door de hele situatie al in paniek ben, is het idee naar een verloskamer gebracht te worden alles behalve geruststellend. Mijn man ontvangt bericht en komt gelijk naar het ziekenhuis.

Op de verloskamer krijg ik eerst een tweede infuus ingebracht. Alles uit voorzorg met het idee dat ik met spoed door zou moeten naar de OK. Uiteindelijk komt de arts bij me en geeft aan dat ze sowieso zullen wachten totdat ik een liter bloed verloren heb. Op dat moment zit ik rond de 500 cc. Bij een liter staat er eerst nog een transfusie op de planning en pas als dat niet zou helpen, dan zou een eventuele bevalling in gedachten komen.

Dit stelt me enigszins gerust. Voor nu verzet alles zich in me tegen een bevalling.

De vraag hoe mijn buik aanvoelt komt regelmatig ter sprake. Een en ander voelt inmiddels zwaar geïrriteerd. ‘k Heb harde buiken, maar heb niet het idee dat dit ook maar iets met weeën te maken heeft. Op een gegeven moment komt een “volle blaas” ter sprake. Door de druk van binnen weet ik echter niet wat ik precies voel. De verpleegkundige zorgt ervoor dat ik kan plassen. Die volle blaas was serieus want ik raak zo’n 1200 cc aan urine kwijt. Dit zorgt ervoor dat de irritatie en daaropvolgend het bloedverlies wat afneemt.

Bizar genoeg blijft het zuurstof gehalte in mijn bloed, de bloeddruk en de polsslag heel stabiel gedurende deze uren. Hoe sterk kan een lichaam zijn?

Uiteindelijk mag ik terug naar de afdeling. Al mijn spullen verhuisd naar een eenpersoonskamer. Rust is nu het allerbelangrijkst.

Hoewel ik het doodeng blijf vinden kan ik niets anders meer dan in slaap vallen. Zowel geestelijk als lichamelijk is het even op. Ik blijf hopen dat me nu de rust en tijd gegund wordt om bij te trekken en wat reserves op te bouwen. Ik realiseer me heel goed dat als dit niet het geval is we over een paar uur in een hele andere situatie terecht kunnen komen.

Dinsdag, 19 juni – 25 weken en 3 dagen

Als ik naar mijn lichaam kijk lijkt het niet van mij te zijn. Die infusen, het op bed liggen. In de spiegel zie ik mezelf, maar toch ook weer niet. Aan de andere kant realiseer ik me heel goed wat ik hier doe. En voor wie!

Het is moeilijk om echt een band met de kleine op te bouwen op sommige momenten. Waarom? Omdat ik niet weet hoe het af gaat lopen. Misschien een vorm van zelfbescherming. Aan de andere kant praat ik haar moed in en lijkt zij hetzelfde voor mij te doen op de momenten dat ze actief is. Ik geniet ervan als ik haar voel bewegen onder mijn handen.

Woensdag, 20 juni – 25 weken en 4 dagen

We kunnen een afspraak maken via de verpleegkundigen van deze afdeling voor een rondleiding op de afdeling neonatologie. Beangstigend? Ja! Maar ook wel verstandig denk ik. Uiteindelijk zal dat een afdeling zijn waar we wel mee te maken zullen krijgen. Het is, denk ik, belangrijk om van te voren al eens daar geweest te zijn en je, in betrekkelijke rust, te laten informeren over een en ander.

De uitslagen van het bloedprikken zijn niet best. Mijn Hb-gehalte ligt op 5,8. Als je bedenkt dat ik tweeëneenhalve week binnen ben gebracht met een Hb-gehalte van 8,1… Het verklaart in ieder geval wel waarom ik me de afgelopen dagen zo ontzettend moe en belabberd heb gevoeld.

Donderdag, 21 juni – 25 weken en 5 dagen

Bij de artsenronde komt het hoge woord eruit. Doordat het gelijk noodzakelijk is om mijn Hb op te peppen is er besloten tot een bloedtransfusie. Ik laat het redelijk gelaten over me heenkomen tot het moment dat de eerste zak bloed eraan gehangen wordt.

Wat voelt dit als een enorm falen van mijn lichaam. Terwijl ik heus wel weet dat ik mezelf én mijn lichaam hierin niets verwijten kan en mag. Een en ander is gewoon domme pech. En het lichaam dat ik bij tijd en wijlen vervloek heeft juist bewezen ontzettend sterk te zijn deze afgelopen weken.

Vrijdag, 22 juni – 25 weken en 6 dagen

De uitslag van mijn Hb-gehalte! Het blijkt dat ik weer op de 7,1 zit. Een klein (in gedachten dan) vreugdendansje is op zijn plaats! Eindelijk weer wat meer rust, ik heb weer iets van reserves. Hopelijk krijg ik de aankomende dagen de mogelijkheid om dit verder uit te bouwen.

’s Avonds slaap ik enigszins makkelijk in. Ik verheug me erop om morgen manlief en de kinderen weer te zien.

​Facebookupdate 21 juni 2012: 

“Eerste zak bloed zit er bijna in… straks doorspoelen en dan de volgende. Raar en eng idee, aan de andere kant: goed dat het kan. #dubbelgevoel”

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Bevalling & Kraamtijd

Waarom ik kwaad werd van deze reactie op een geplande keizersnede…

  • 14 uur geleden
  • 3 minuten lezen
Blogs over mamma’s en lifestyle

HG schoonmaakmiddel: Stay at Home cleaning set

  • 15 uur geleden
  • 3 minuten lezen
Kids & Media

Waarom een tablet in huis onmisbaar is

  • 1 week geleden
  • 3 minuten lezen