Waar ben je naar opzoek?

Een andere school zoeken voor je kind

5 minuten lezen Wendy van Nek Wendy van Nek
Een andere school zoeken voor je kind

Vorig jaar zijn we met onze jongste door de school hel gegaan. Anders kan ik het echt niet noemen. Stress, veel verdriet, hoofdpijn, en een intens verdrietig kind in huis. Op dat soort momenten breekt je moederhart en ga je in standje beschermen. De schoolkeuze was eigenlijk altijd simpel. Vlakbij ons huis staat een school; 5 minuten lopen, 3 minuten op de fiets. Roan ging er altijd al heen en toen zijn broertje 4 werd ging Logan er ook gewoon heen. Geen moeilijke keuze. Ik was ondertussen ook een bekend gezicht op school; hielp er veel, zat in de ouderraad en was er klassenouder. Nooit gedacht dat we ons kind van school zouden halen. Een andere school zoeken voor je kind? Dat doe je niet voor de lol!

Gedragsproblemen

Logan was vanaf de geboorte een vrolijke baby, maar af en toe best pittig. Hij wist wat hij wilde, maar om nou te zeggen dat we het zwaar hadden? Ik vond het niet; in de nachten wel! Hij ging eerst naar het KDV en toen naar een gastouder. Iedereen liep eigenlijk met hem weg. Hij was vrolijk en lief maar dat veranderde toen hij op de basisschool kwam. Hij had gedragsproblemen. Hij werd snel boos, was dan niks mee te beginnen en hoewel hij meestal heel lief en behulpzaam was, was het af en toe een boos mannetje. 

We kwamen terecht bij de intern begeleider. In die tijd kwamen er ook achter dat hij aan één ook nagenoeg blind was. Het kon verholpen worden maar dat betekende dat we zijn oog vele uren moest afplakken. Zijn oog moest op school ook afgeplakt worden en dan had hij bijna geen zicht.

Veel onzekerheid voor hem maar hij kwam prima door zijn kleutertijd heen. In groep 3 dacht ik dat er weinig aan de hand was, tot zijn opa overleed. Alles wat wij ook als tip naar school aandroegen werd, in onze ogen, niet echt opgevolgd. Nee hij was gewoon een kind met gedragsproblemen.

Ondersteuningsteam

In groep 5 werden we aangemeld voor het ondersteuningsteam. Omdat we eigenlijk nog niet meer met een intern begeleider hadden gepraat na groep 1, dacht ik dat we nu eindelijk ons plan van aanpak konden gaan maken. 

We kwamen in een ruimte waar vijf man sterk tegenover ons zaten. Ik vroeg mij af of de problemen zo ernstig waren? Blijkbaar had de juf nog nooit zo’n boos kind meegemaakt en alles wat ze probeerde werkte niet. Hij liep boos weg en gaf geen antwoord. Afspraken werden er gemaakt. Onze suggesties zouden worden meegenomen zoals een time-out plek om tot rust te komen en een eigen plekje in de klas zonder naast iemand te zitten.

Er werd niks gedaan

Vier weken na onze afspraak met het ondersteuningsteam, was er nog niks geregeld en werd de situatie van kwaad tot erger. Logan wilde niet meer naar school; er werd toch niet naar hem geluisterd en er werd alleen maar tegen hem geschreeuwd. Als ik hem uiteindelijk toch naar school kreeg kon ik hem een uur later weer ophalen want ze konden niks meer met hem. Als ik een tip gaf werd er door de leerkracht gezegd dat ze niks meer met hem wilde proberen. 

Ik hield hem thuis

Na die opmerking bleef Logan thuis. Voor ons was het geen doen om hem naar school te krijgen om hem een uur later weer verdrietig te kunnen ophalen, helemaal over zijn toeren. Zijn vertrouwen was weg. 

Maar dan? Hij is leerplichtig, daarbij hoort hij gewoon op school te zitten, maar dat hij niet meer naar deze school zou gaan was duidelijk. Toch is het niet zo makkelijk om een andere school te vinden, tenslotte was het schooljaar al begonnen. Daarbij had Logan ondertussen een ‘naampje’ gekregen. Blijkbaar had hij intensieve begeleiding nodig volgens de school. Vind maar eens een school die dat aan durft te gaan. 

Op zoek naar een andere school

En toen zaten we in de positie; een andere school zoeken voor je kind. We hebben meerdere scholen gebeld, gemaild en ook op gesprek geweest en sommige durfden het niet aan, andere zaten vol, maar gelukkig een school durfde het aan. Wel met een proefperiode tot de kerstvakantie. De eerste weken waren ontzettend vermoeiend, beangstigend en maakte ons duidelijk hoeveel invloed de school op een kind heeft. 

Hij durfde niet naar school, was bang dat ze boos op hem werden. Af en toe heb ik hem boos op het schoolplein achter moeten laten en zat ik thuis te wachten op het belletje, dat ze niks met hem konden beginnen en dat ik hem op moest komen halen. Maar gelukkig kwam dat belletje niet… In de plaats daarvan kreeg ik te horen: “Ach, logisch toch dat hij even moet wennen, maar na 10 minuten boos te zijn geweest ging hij gewoon naar zijn klas en aan het werk. En soms moest hij huilen en lieten we hem even gaan en daarna kon hij gewoon vertellen wat er was.”

Een ander kind

En na drie weken op deze school was er een ongelooflijke verandering. Geen boos en verdrietig kind meer, maar een vrolijk kind wat weer met plezier naar school gaat. De juf gaf zelfs aan dat hij grapjes maakt. De laatste vijf weken voor de vakantie heeft hij geen boze ‘bui’ meer gehad, geen gedragsproblemen meer en gaat het heel goed, waardoor de proefperiode dus voorbij is en hij nu naar deze school mag blijven gaan.

Hoe school kan bijdragen aan een veilige leeromgeving

De afgelopen weken waren weken met veel (ge)stress in huis. die van veel gestress in ons huis. Een vreselijk gevoel. Dit kwam doordat Logan, mijn zoon, niet goed in zijn vel zat en het op school niet lekker ging. Terugdenkend…

  • Wendy van Nek

Traumatische ervaring

Toch heeft hij veel meegemaakt op de andere school. Elke keer komt er meer boven tafel en hoor ik ook verhalen van andere ouders die tegen hetzelfdel zijn aangelopen. Logan vond het vanmorgen ook lastig om naar school te gaan, want hij moest schrijven en dat kan hij niet zei hij. Toen ik vroeg wie dat had gezegd, zei hij dat ze dat op zijn oude school hadden aangegeven. “Hij doet dat niet netjes en heel slecht”. Dat brak mijn hart weer, dat een juf zoveel invloed op een kind heeft en dan niet doorheeft hoe een kind dat oppakt en onzeker maakt. 

Samen hebben we dit gevoel doorgegeven aan zijn huidige leerkracht, die daar gelukkig heel goed op insprong en samen met hem ernaar zou gaan kijken. Niks geen veroordeling, maar gewoon hulp en begrip. Ik denk dat je met deze kinderen dan al een heel eind komt. 

Ik ben geen leerkracht, ik kan alleen maar vanuit mijn oogpunt als moeder het bekijken en heb diep respect voor de leraren in deze samenleving. Het is niet niks om onze kinderen te helpen en ‘opvoeden’. Tenslotte zitten ze ook een groot gedeelte van de dag in de klas. Toch schrik ik als moeder wel hoe er soms met kinderen wordt omgegaan en dan te bedenken hoeveel invloed iemand op je kind kan hebben. Hopelijk beseffen de leerkrachten dat ook! 

Photo by Flora Westbrook from Pexels

Wendy van Nek

Hoi! Ik ben Wendy. Net 40 en moeder van twee zonen. Met mijn man heb ik net een bedrijf overgenomen.

Reacties
  • Bertine zei

    Hoi,

    Ik herken ons zelf erin. Alleen bij ons in het dorp staan een paar scholen met dezelfde directeur. Dus voor ons was dat geen optie. Bij ons is er tijdens een gesprek gezegd: hij moet naar SBO. Hij is daar na de kerstvakantie gestart na een lange tijd. Ik heb nu geen idee hoe het gaat.
    Wel heeft de school na dat gesprek alle hulp die hij gekregen zou hebben ( lees af gesloten van de andere kinderen) gestopt om aan te tonen dat hij het inderdaad niet zou redden op een reguliere school.

    De eerste school dag zat hij op het plein om zich heen te kijken en zei: mama, hier pas ik toch niet tussen?!
    Tot nu toe komt hij iedere dag boos en gefrustreerd uit school. Geen idee of dat het wennen is of dat hij het echt niks vind. Hij gaat nu wel met wat meer zin naar school. Want hij heeft geen huiswerk en geen druk meer.

    Ik hoop dat hij weer gezellig word zoals hij altijd was, net als bij jullie.

    • Love2BeMama zei

      Bedankt voor je reactie! ❤️

    • Wendy van Nek zei

      Hoi Bertine,

      Wat vervelend overal dezelfde directeur.
      Ik hoop ook voor je dat er een positieve verandering komt. Je kind boos en gefrustreerd naar school zien gaan is ook niet bevorderlijk voor je eigen gemoedsrust. Daarbij moeten ze nog zo lang naar school! Veel sterkte!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Reviews

Review TIMIO interactieve audio- en muziekspeler voor kinderen

  • 3 weken geleden
  • 5 minuten lezen
Mama's verhaal

Toen jij geboren werd was de wereld stil…

  • 8 uur geleden
  • 3 minuten lezen
Nieuwsflits

Vintage Polly Pockets zijn geld waard

  • 8 uur geleden
  • 1 minuut lezen
Mama

Ik ben niet die moeder 2.0

  • 22 uur geleden
  • 3 minuten lezen