Waar ben je naar opzoek?

De eerste paar weken met een baby

5 minuten lezen Monica

Nadat Noah de eerste week tussen zijn voedingen door heel goed sliep, werd dit vanaf de tweede week heel anders. Zoals in mijn vorige blog te lezen was begonnen in de tweede week de borstvoedingsproblemen. Vanaf dat moment ging het slapen van Noah ook steeds minder goed. Noah huilde heel erg veel, was vaak ontroostbaar en sliep tussen zijn voedingen erg onrustig en soms zelf helemaal niet. Eerst dachten wij nog dat dit kwam door de problemen met het geven van de borstvoeding. Een logische gedachte als je vermoed dat je kindje te weinig voeding krijgt, vonden wij.

We dachten dus ook dat het beter zou gaan toen Noah eenmaal flesvoeding kreeg. Hij was wel tevreden als hij een flesvoeding had gehad, maar dat duurde nooit lang. Ineens viel ons op dat Noah een erg verkrampte houding had. Hij had bijna continu gebalde vuistjes en zijn lijfje voelde nooit echt ontspannen aan. Het huilen en de slaapproblemen werden de weken daarna alleen maar erger. Zelf sliepen we daardoor ook heel erg weinig en dat begon ons enorm op te breken. Natuurlijk wisten we van tevoren dat we gebroken nachten zouden hebben, maar als je hooguit 3 uur slaap per nacht krijgt is dat wel heel erg weinig. Noah had slaapproblemen, huilde heel erg veel en was daarbij vrijwel ontroostbaar, hij bleef zijn ruggetje overmatig strekken, was heel erg onrustig en driftig, had bijna altijd koude handjes, moeizame ontlasting en het aan –en uitkleden was vrijwel altijd een groot drama. We merkten dat Noah het lekkerst lag als hij een beetje in een soort kommetje lag met een bol ruggetje. In de Maxi Cosi viel hij dan ook vaak in slaap, maar zodra we hem daaruit haalden was het weer brullen geblazen. Plat liggen wilde Noah al helemaal niet. Noah huilde zo ongelooflijk veel, hard en lang dat we er behoorlijk radeloos van werden. Alles hadden we geprobeerd, niets hielp. Laten huilen wordt er dan gezegd, hij valt vanzelf een keer in slaap. Geloof me, Noah niet. Hij huilde zichzelf zo overstuur dat we hem daarna al helemaal niet rustig meer kregen. Zo kwam het regelmatig voor dat een van ons – meestal ik omdat Louis gewoon moest werken – bijna de hele nacht (en daarna de hele dag) met hem op liep. Vooral het vele huilen brak ons op. Radeloos werden we ervan. Je wilt zo graag weten wat er met je kindje aan de hand is waardoor hij zo ongelooflijk veel huilt. Doen we iets niet goed? Heeft hij pijn? Waar heeft hij dan pijn? Wat is er aan de hand?

Osteopaat
Via via kwamen we bij een osteopaat terecht. Gelukkig konden we snel terecht. Tijdens de eerste behandeling stelde ze ons eerst wat vragen over o.a. de bevalling, voeding van Noah en wat de klachten / problemen waren. Daarna mochten we plaats nemen op andere stoelen en mocht ik Noah op schoot houden. Noah was het er eerst niet helemaal mee eens, maar al heel snel merkte ik dat hij tijdens de behandeling ineens meer ontspande. Heel bijzonder om te voelen hoe je kindje zich ineens over geeft aan zo’n behandeling en ineens volledig ontspant. Noah hield op met huilen en voelde zich duidelijk prima op zijn gemak. Zelfs zijn gebalde vuistjes waren ineens volledig ontspannen. Na de behandeling vertelde de osteopaat ons dat de klachten nu niet ineens weg zouden zijn en het huilen de komende dag / dagen waarschijnlijk zelfs even erger konden worden. Krijste ons kleine meneertje op de heenweg nog alles en iedereen bij elkaar, nu we op de terugweg naar huis waren lag hij heerlijk te slapen in de Maxi Cosi. Toen we thuis kwamen sliep hij zelfs door nadat we hem uit de Maxi Cosi hadden gehaald. Iets wat we nog niet eerder hadden mee gemaakt. Nadat hij wakker werd ging het nog even goed, maar daarna was het weer behoorlijk huilen, huilen en nog eens huilen. De osteopaat had ons hier al voor gewaarschuwd. De daarop volgende dagen ging het al veel beter met Noah. Slapen bleef een probleem, maar de andere klachten leken steeds minder te worden. Het overstrekken werd minder, hij had ineens mega poepluiers – iets wat de voorgaande weken steeds moeizamer ging -, zijn handjes waren ontspannen en minder koud, als we hem vasthielden was hij veel meer ontspannen en zelfs het aan –en uitkleden was een minder groot drama dan voorheen. Heel bijzonder voor ons! Na de eerste behandeling zijn we nog twee keer naar de osteopaat geweest. Er ging een compleet nieuwe wereld voor ons open. Natuurlijk waren de klachten niet zomaar ineens verdwenen, maar het was een wereld van verschil. Wat een ongelooflijk opluchting om te merken dat je kleine ventje beter in zijn vel zit en zich duidelijk beter voelt.

De osteopaat vertelde ons tijdens de eerste behandeling dat de klachten die wij omschreven vaak bij het Kiss syndroom (Kopgewrichten Invloed bij Stoornissen in de Symmetrie) horen. Dit kan veroorzaakt worden doordat de bevalling heel snel gaat of juist heel lang duurt. In ons geval werden de klachten van Noah waarschijnlijk (mede) veroorzaakt doordat mijn bevalling redelijk snel ging, maar ik toch bijna een uur persweeën tegen heb moeten houden. Noah wilde eruit en duwde zich een weg naar buiten, terwijl ik hem met al mijn kracht tegen probeerde te houden. Er is veel te doen rondom het Kiss syndroom en er zijn veel mensen die zeggen dat dit onzin is en niet bestaat. Er zijn ook minstens zoveel mensen die vinden dat een osteopaat een kwakzalver zou zijn. Iedereen heeft daar een eigen mening over en dat is uiteraard ook prima. Of Noah nu daadwerkelijk het Kiss syndroom had of niet, wat voor ons het belangrijkste was is dat vrijwel alle klachten die Noah had na de behandelingen door de osteopaat weg waren. Wij, en vooral ook Noah, hebben dus enorm veel baat gehad bij de behandelingen van de osteopaat.

Wat ik door middel van deze blog vooral probeer te zeggen is dat je vooral naar je moeder (en vader) hart moet luisteren. Wat anderen ook zeggen, uiteindelijk zegt je eigen gevoel genoeg. Doe wat je hart je ingeeft en probeer je niet teveel aan te trekken van de goedbedoelde, maar misschien niet altijd gewenste, mening van anderen. Uiteindelijk moet je het toch zelf / samen doen. Anderen zijn er niet altijd bij en maken niet mee wat jij met je kindje mee maakt als het, bijvoorbeeld, zoveel huilt. En onthoud, links -of rechtsom, als je luistert naar wat je hart je ingeeft komt het altijd weer goed.

© Geschreven door Monica

Deel deze blogpost via onderstaande media. Daar doe je ons een groot plezier mee!   🙂

Reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Ook leuk

Sinterklaas

Tip: Gratis bellen met Sinterklaas

  • 1 week geleden
  • 2 minuten lezen
Relatie & Seks

Een vibrator gebruiken samen met mijn man!

  • 1 week geleden
  • 3 minuten lezen
Blogs over mamma’s en lifestyle

Herbruikbare waterfles: Sigg Hot & Cold Glass

  • 2 weken geleden
  • 2 minuten lezen