Eerst een huis, dan trouwen en dan pas een kind!

Ik was net 21 jaar toen wij, ja geloof het of niet, bewust voor een eerste kindje ‘kozen’. Dat kiezen of nemen van een kind is altijd zo’n ding he? Je neemt geen kids je krijgt ze. Prima! Laat ik dan zeggen: we begonnen met vrijen zonder voorbehoedsmiddelen. Na een miskraam met 12 weken wilde we het nog liever. We hadden nog geen eens een huis.  Daar waren we druk mee bezig maar mijn ouders hadden genoeg ruimte. Ze waren uiteraard geschokt dat ik zwanger was maar vonden het na de miskraam prima dat we het nog eens wilde proberen en dat zonder huis… 

Ons eigen plan trekken

Als snel was ik weer zwanger en dit keer liep het beter af. Ons eerste kindje! Een gezonde baby in juli 2013. Wel een maand te vroeg maar alles ging goed. In maart 2014 hadden we ons eerste koophuis gevonden en konden we op ‘onszelf’ gaan wonen. Tel maar uit je winst; 21 jaar en 9 maanden bij mijn ouders gewoond. Wat hebben we een boel kritiek gekregen. Zowel wij als mijn ouders. Belachelijk zeg; eerst een huis, dan trouwen en dan pas kinderen. Zo hoort het, zo moet het. 

Als je hier maar even van afwijkt dan ben je raar, slecht en al helemaal geen goede moeder! Een kind moet een eigen slaapkamer, en als ouders zijnde moet je alles voor elkaar hebben! Ik kan je één ding vertellen: de 24/7 hulp die ik van mijn moeder kreeg was echt heerlijk. Ik kolfde 7/8 keer per dag (ja ook ‘s nachts) sliep gemiddeld 2-3 uur per dag. Dat moeder zijn vond ik onwijs zwaar! Mijn moeder deed de nachtvoedingen en mijn (toen nog) vriend werkte gewoon 40 uur per week.

Onze zoon kreeg dubbel zoveel liefde. Van zijn vader, moeder en ook opa en oma zorgden voor hem. Er kwam hem niks te kort. Als ik er even doorheen zat, zoals veel moeders na een eerste bevalling, nieuwe ervaring en slapeloze nachten met stuwing en een bloedende beurse doos had ik alle hulp waar ik eerst alleen maar van dromen kon! 

Lees ook: Ik kreeg een miskraam…

Minder genieten

De meningen van anderen waren misselijk makend en geloof mij; we hebben inmiddels drie kinderen en nu een eigen huis. Alles klopte maar het was echt een stuk zwaarder om het alleen te doen. De dag na je bevalling kom je thuis, ben je in je eigen huis met twee kinderen en een man die gewoon moet werken. Je moeder woont 5 kilometer verderop maar ja, dat is anders dan dat je erbij in woont. Ik moest zelf mijn eten maken, de was doen, schoonmaken en nog een ander kind verzorgen. Dit keer kon ik niet kolven maar gaf ik gewoon de borst elke 2-3 uur. 

Zo hey, genieten? Een stuk minder!

Alle nachtvoedingen zelf doen. Alles zelf doen! Wat een luxe was dat om na die eerste bevalling bij je ouders in huis te wonen. Daar hadden we 25m2 ruimte voor ons drie, deed mijn moeder de was en ving ons op. Terwijl we nu alles volgens het bekende ‘boekje’ hadden maar eigenlijk veel minder ontspannen was. Nog een verschil: de mensen hadden nu geen slechte mening, opmerkingen en wat dan ook. Dit is namelijk hoe het hoort. 

Waarom moeten we het toch altijd doen zoals het hoort? In theorie is het vaak dat wanneer het niet volgens het boekje gaat het veel relaxter is. In ons geval zeker. Voor je 25e moeder worden maakt je al gelijk een ‘jonge moeder’. Geen babykamer maar een ledikantje met een inklap commode van Ikea is ook gek want nee je moet wel een babykamer hebben hoor. Bij ons is uiteindelijk alles goedgekomen. We hebben inmiddels ons tweede koophuis, een derde kind en een bungalow in een prachtig vakantiepark en zelfs een prachtig gepimpte caravan aan de Costa Brava. 

Lees ook: Voor de moeder die denkt dat ze het niet goed genoeg doet…

Mijzelf bewijzen?

Als je niet iets doet volgens het boekje moet je jezelf blijkbaar meer bewijzen om aan het ideaalbeeld te voldoen. Alsof alles dan goed komt! We worden zwaar bevooroordeelt. Het ergste van dit alles vond ik nog dat ik na mijn miskraam opmerkingen kreeg als “Misschien wel beter dat je een miskraam hebt gehad… Dan kunnen jullie eerst een huisje kopen en je dan settelen.” Of terwijl ik zwanger was: “Is het wel verstandig?” Mijn antwoord was dan: “De baby zit al in mijn baarmoeder; wil je liever dat ik een abortus pil neem!?” 

Wie bepaald wat er normaal is in het leven? Waarom scheiden mensen die het allemaal dik voor elkaar hebben? Waarom mishandelen mensen hun kinderen? Zij hebben wel alles gedaan volgens het boekje hoor? Ik kan je vertellen; wij komen van een stuk verder en hebben zo’n mooie rustige start gehad na de geboorte van ons eerste kindje. En als ik het opnieuw mocht doen zou ik het precies zo gedaan hebben.

Wat andere ook vinden het kon ons niet schelen! Dit is ons leven en het gaat ons super goed af. 

Leven volgens het boekje

Sarah Rijneker

Hey daar! Ik ben Sarah Rijneker 27 Jaar, moeder van 3 kids, Dean (6), Kay (4) en Vajèn (2) Vrouw van Jason Rijneker. Ik neem het moederschap zoals het komt en gaat mijn motto is; ‘ Iedereen doet maar wat’. Als je maar gelukkig bent!

2 reacties
  1. Ik heb het gedaan “zoals het moest”. Eerst huisje op mn 20e, daarna getrouwd op mn 20e, daarna een kindje toen ik nét 22 was en daarna nog een kindje op mn 24e. En ben gescheiden op mn 27e… dus of het “zoals het moet” nou echt alles is?? Ben nu 34. Heb een lieve VRIEND waarmee ik samen woon in een huurhuis en met hem nog een kindje gekregen. Ben nog nooit zo gelukkig geweest! Dus doe lekker wat je gelukkig maakt, alleen dat is “Hoe het moet”! 😉

Plaats een reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.