Met mijn dikke billen de Rotterdam Marathon rennen

Sofie is nu 3,5 en sinds een maandje of twee is ze zindelijk. Hoewel ze best vaak nog op het potje wil plassen, gaat ze nu ook met enige regelmaat op de WC zitten. Ik help haar dan en hoop dat ze vanzelf steeds zekerder wordt en het potje niet meer nodig is. Heel leuk allemaal hoor, soms moet ik zelf dan ook wel eens plassen en ga ik na haar. En dit is waar deze blog mee begint, want zo ook een paar dagen geleden kwam dit voor…

Kinderen zijn ongegeneerd eerlijk…

Mini-me was klaar, ik had haar met alles geholpen en plantte mezelf vervolgens op de pot. En toen gebeurde dit: Ze kijkt me aan en zegt, zonder blikken of blozen: ‘mama, JIJ HEBT DIKKE BILLUH!’, gevolgd door een soort van gegniffel en om haar bevinding nog even kracht bij te zetten komt er nog een ‘ECHT DIKKE BILLUH’ achteraan, waarna ze hard gaat lachen. Ik antwoord, enigszins van m’n stuk gebracht: ‘ja schatje, mama heeft dikke billen.’.

Sofie is schijnbaar blij met deze bevestiging en rent de woonkamer in, om lekker verder te gaan spelen. Zij is het een paar seconden later ongetwijfeld weer vergeten, maar bij mij blijft het hangen en ik besluit het te gebruiken als intro voor mijn eerste stukje tekst voor Love2BeMama.

Here I am, mét dikke billen!

Kilootjes minderen Maaike

Die dikke billen zijn overigens ook wel eens minder geweest. Zo woog ik in 2013 flink wat kilootjes minder en waren die billen dus ook ietsje minder. Ik sportte veel en wilde voor de marathon van Rotterdam in 2014 gaan, toen het leven me inhaalde en me mama maakte van Max (inmiddels 5,5) en Sofie. Iets waar ik ontzettend dankbaar voor ben, want ik zou ze niet willen missen. Maar ja, door de zwangerschappen kwam ik veel aan en daarmee groeide dus ook die bilpartij.

Ren-mama dikke billen

Met dikke billen de Rotterdam Marathon uitlopen

Toch heb ik me daarvan niet willen weerhouden om het hardlopen helemaal op te geven. Begin 2018 besloot ik dan ook dat ik Rotterdam alsnog wilde lopen, en dat dat in 2019 zou gaan gebeuren. Ik finishte als laatste officiële binnenkomer op de ¼ marathon van Rotterdam in 2018. Vervolgens trainde ik door voor mijn eerste 10EM, werd ik één van de laatsten op mijn 1e halve marathon in Dordrecht en begon ik vervolgens aan mijn marathontrainingen. Ik viel wel af, maar de heupen en billen bleven. En zo liep ik uiteindelijk, en zeker niet met een afgetraind lichaam, de Rotterdam marathon 2019 in 5.31.26 uit. En sleepte daarmee die door mij o zo felbegeerde medaille in de pocket.

Zo’n medaille wordt door Max trouwens een ‘renprijs’ genoemd. Zo liep ik twee weken na Rotterdam mijn eerste 10km wedstrijd weer en na thuiskomst vroeg Max: ‘mama, heb je nu weer een renprijs?’ wat ik bevestigend beantwoordde. Hij wilde graag mijn medaille om en vroeg vervolgens: ‘heb je achter allemaal meneren aan gerend?’, waarop ik lachend zei dat dat inderdaad het geval was.

Tong op mijn tenen

En ja, in feite is dat ook wat ik doorgaans met een wedstrijd doe. Het merendeel van m’n hazen (mensen die je helpen een tempo te lopen, waardoor je binnen een bepaalde tijd kan finishen als alles goed gaat) is inderdaad man. Omdat ze gewoon goed zijn in timen en tempo houden. En mannen zijn sowieso sneller, dus loop je al gauw achter ze aan, that’s a fact.

Ik denk dat Max zich daarbij alleen niet echt voorstelt dat ik dat achter die mannen aanlopen doe met een rood gezicht, volle focus, zweet klotsend onder m’n oksels en m’n tong ergens bij m’n tenen. Voor hem is het weer een rond/vierkant blokje aan een lintje, wat vervolgens aan een hanger gaat en als je ze dan allemaal langsgaat met je hand, lekker veel herrie maakt.

Lees ook: Fitdagboek: Resultaat elke dag sporten (na 3 weken)

Rennen = me-time

Nu de kids wat ouder zijn, begrijpen ze beter dat ik af en toe er even niet ben om een rondje te gaan lopen, of naar een wedstrijd ga om een renprijs op te halen. Ik probeer ze er wel zo min mogelijk mee te belasten. Ten alle tijden zullen zij voorgaan op trainingen of wedstrijden, want zij blijven nummer 1 en daar kan niets tegenop. Zijn ze ziek of is er iets anders, dan skip ik met net zoveel liefde het lopen voor hen, ik wil niet dat ze zich ooit benadeeld voelen daarin!

En dit is ook waarin ik jullie in mijn blogs in mee wil nemen: de struggles van een werkende, hardlopende mama en alles wat daarbij komt kijken. Ik zal niet alleen maar over het hardlopen schrijven, maar het zal wel een belangrijke rol spelen. Zo ga ik vanaf januari weer trainen voor Rotterdam en wil ik jullie daarin meenemen (en hoop ik stiekem dat ze in 2020 bij de finish zullen staan), gaat Max op zijn eigen ‘echte renschoenen’ misschien wel zijn 1e kidsrun doen en start Sofie ook op de basisschool. Ik heb er in ieder geval erg veel zin in!

Maaike Wonink

First of all, mama van Max (2014) en Sofie (2016). Maar ook vriendin, dochter, vrouw, collega, hardloopmaatje. Gek op verhalen schrijven, erop uitgaan met de kids, wedstrijden lopen, reizen, drankjes drinken en dansjes wagen. Lekker nuchter, soms een tikkie te serieus, en vooral lekker chaotisch. Leeft van lijstjes op gele memo’s, koffie en heeft soms wat me-time nodig. Ik ben en blijf Maaike, maar zou het mama-zijn nooit meer willen missen.

3 reacties
  1. Wat super knap Maaike! Een echte doorzetter ben je! Ik heb 3 jonge kinderen van 5/3/2 en ben nu anderhalf jaar aan het trainen. Vorig jaar de Eindhoven 10km en afgelopen augustus de halve marathon! Leuk om je verhalen te volgen! Er zal bij mij veel herkenning zijn

  2. Hey maaike een heel leuk verhaal zo met kilootjes minder en na je zwanger zijn meer en dikkere billen das niet zo raar doe je niks aan toch en jou kind op et potje de wc de anders over renprijzen geweldig hea de mijne is nou 1 jaar en 10 maanden als die iets niet mag gaat ie gillen en op de grond liggen begint nu alles na te lullen hahaha leuk verhaal hoor en wie weer zien we elkaar af en toe bij een loopje of train ik mee voor die marathon in 2020 vind et leuk om te lezen gr danny

  3. Lieve Maaike ik maak jou nou een jaar mee …en kijk eens waar jij met je “”dikke “” billen geflikt hebt …en even voor de duidelijkheid ….jij was niet de laatste bij de halve marathon in Dordrecht …sowieso liep jij ruim 5 min onder het schema …voorlopig liep jij die halve marathon terwijl wij daar pas vanaf begin september voor aan het trainen waren. Daarna die marathon …ook daar met die “”dikke ” billen maanden voor getraind …vergeet niet dat jij ook je werk hebt ….2 kindjes met andere woorden zorgen voor een gezin ….voor mij ben jij een kanjer en die “”dikke “”billen moet je maar mee leven .

Plaats een reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.