Sporten met bekkenklachten en een heupafwijking: dit zijn mijn ervaringen

Toen ik geboren ben is er geconstateerd dat ik heupdysplasie had. Hiervoor ben ik behandeld met een spreidbroek. Dit is om precies te zijn 33 jaar geleden. Helaas ben ik nooit goed hersteld van mijn heupdysplasie en heb ik daar tot op de dag van vandaag nog steeds last van. In die tijd waren ze met hun kennis nog niet zover al dat ze nu zijn. Tijdens mijn zwangerschappen kreeg ik er ook nog bekkenklachten bij. In combinatie met een heup die niet goed meewerkte veroorzaakte dit veel pijn. Mijn zwangerschappen hebben elkaar snel opgevolgd en mijn lichaam had moeite met herstellen. Na mijn laatste zwangerschap bleven de klachten aanhouden…

Dagelijks pijn

Mijn heupafwijking heeft mij nooit van iets weerhouden. Zo heb ik bijvoorbeeld zes jaar bij een bakkerij gewerkt en stond ik weekenden lang achter de kassa brood te verkopen. Best zwaar werk voor de lichamelijke pijnen die ik had.

Ik had moeite met lange afstanden lopen, sporten was voor mij geen optie (ik heb het wel geprobeerd hoor, vele malen zelfs) want van veel sportactiviteiten kreeg ik juist meer pijn en daardoor haakte ik weer af, traplopen koste mij moeite en ik had altijd pijn in mijn heup en lies. Ik kwam in een vicieuze cirkel terecht.

Na mijn laatste zwangerschap bleven de hormonen lang plakken en het lukte mij maar niet om mijzelf te worden. Slaapgebrek en een baby die veel aandacht vroeg droegen ook niet bij een goed herstel.

Lees ook: En dan zit je baby in het gips omdat ze heupdysplasie heeft

Ik voelde mij bejaard

Toen mijn jongste dochter naar school ging heb ik besloten dat het anders moest. Ik moest wat aan mijzelf gaan doen want zo ging mijn ‘aftakeling’ wel heel snel. Van al die dagelijkse zeurende pijn werd ik ook heel erg moe. Meestal voelde ik mij meer een bejaarde dan een mama van 31 jaar. Er moest hoe dan ook gesport gaan worden. Want ik weet heus wel dat sporten gezond is en goed is.

Maar wat? Zelf kwam ik er niet uit en hardlopen was al helemaal geen optie want daar hielp ik mijzelf alleen maar meer de vernieling mee in. En dat niet alleen: ik heb een hekel aan sporten en ik verzon keer op keer smoesjes om niet te hoeven gaan sporten. Sporten op ‘eigen kracht’ was dus ook geen optie.

Daarom heb ik besloten om te gaan trainen met een Personal Trainer. Zo heb ik die stok achter de deur om toch te gaan sporten en ik kreeg de begeleiding waar ik naar zocht. In eerste instantie had ik weinig hoop dat het me zou gaan lukken want ik had altijd pijn en de zin voor het sporten kon ik maar niet in mijzelf naar boven roepen.

Twee keer per week sporten

Toch ben ik gegaan. In mei 2017 ben ik gestart met trainen. Mijn doelen waren simpel: klachten- en pijnvrij, fitter worden, sterker worden en afvallen. Vol goede moed begon ik aan mijn sportavontuur, niet wetende dat ik het tot op de dag van vandaag vol zou houden. Dat is al een hele prestatie op zich.

Ik ben begonnen met sporten en natuurlijk ging het mij allemaal niet snel genoeg. Wanneer ik begin aan sporten wil ik gisteren al resultaat zien. Maar die vlieger gaat niet op. Ik moest geduld hebben, het werd mij niet makkelijk gemaakt. En bij mijzelf moest ook nog steeds een knop om. Na mijn start heb ik nog heel lang moeten zoeken naar die knop. Zou die überhaupt ooit komen? Het koste mij ontzettend veel moeite om te gaan. Mentaal was het voor mij misschien wel zwaarder dan lichamelijk. En daar heb ik nog steeds wel last van. Dat ‘stofje’ wat je moet krijgen door sporten om sporten leuk te gaan vinden, die heb ik volgens mij helemaal niet in mij zitten.

Van nooit sporten ging ik naar twee keer per week sporten, krachttraining van ongeveer 50 minuten. Pittig!

Van dagelijks pijn naar geen pijn

Na een aantal maanden sporten werden mijn klachten een heel stuk minder en ging ik mij elke week beter voelen. Na een half jaar sporten was het zelfs zo dat mijn klachten zo goed als weg waren. Ik kon moeiteloos traplopen, had geen stekende pijn meer in mijn lies en de ‘knak’ uit mijn heup was meestal weg. Het ging echt heel erg goed!

De trainingen bestaan vooral uit krachttraining. In het begin begon ik met niks en kon ik echt niks. Elke zes weken krijg ik een meting om mijn progressie te bekijken en als je kijkt waar ik ben begonnen en waar ik nu ben dan ben ik echt heel trots op mijzelf.

Sporten helpt!

Wat ik hiermee wil zeggen is dat ook al heb je pijn en lichamelijke klachten dat sporten echt uitkomst kan bieden. Ook met bekkenklachten en een heupafwijking zoals ik heb. Doordat ik krachttraining doe worden mijn spieren sterker en verhelpt dat mijn klachten en wordt mijn pijn minder. Ik wil je wel adviseren om goede begeleiding te zoeken want op eigen kracht lukt het je minder goed. Ik kan nu heel goed aangeven wat ik wel en niet kan en ook aangeven wanneer ik pijn heb zodat we daar gericht mee aan de slag kunnen gaan. Mijn lichaam is zoveel soepeler geworden en ik roep niet meer bij elke beweging ‘au, au’. Voorheen kon ik mijn man nooit bijhouden met lopen en moest hij zijn tempo aan mij aanpassen maar tegenwoordig gaat het heel goed. Alleen onverwachtse bewegingen zijn nog niet zo fijn voor mij.

Lees ook: Fitdagboek: eindelijk de smaak te pakken! (+ voor- en na foto’s)

Na mijn trip naar New York heb ik helaas een flinke blessure gekregen. Het slenteren en urenlang door de stad lopen is helaas nog steeds funest voor mij. Die pijn in mijn lies kwam terug en mijn heup knakte aan alle kanten. Ik kon amper wat. Toch ben ik blijven trainen en na vier maanden was het weer weg. Natuurlijk baalde ik ervan dat dit de prijs is die ik moet betalen voor een leuke trip maar ik weet het van mijzelf en moet de volgende keer ook beter op mijzelf letten en mijn grenzen aanvoelen om dit te voorkomen.

Van nooit sporten naar best een beetje sportief

Ik wil je met mijn verhaal aanmoedigen om ook te gaan. Misschien niet een Personal Trainer, want daar hangt ook een prijskaartje aan, maar ga anders naar een Medische Sportschool of laat je bij een deskundige informeren naar wat jij het beste kunt doen. Anno 2018 zijn er zoveel mogelijkheden. Ik ben een sporthater maar toch ga ik al anderhalf jaar twee keer per week sporten. Nog steeds moet ik mijzelf er heen slepen maar ik voel mij zoveel fitter. Het gaat mij nu zo goed af dat ik ook een uitdaging aangegaan ben met mijzelf: drie weken lang elke dag sporten. Momenteel zit ik op dag 9 en ik heb nog geen dag gespijbeld. Ik wil jou motiveren en inspireren dat waar een wil is een weg is. Ook voor jou!

Linda Bosscher

Ik ben Linda, 33 jaar, getrouwd en moeder van 3 kids. Founder & content creator van Love2BeMama. Deze blog run ik inmiddels 8 jaar en ik schrijf met veel plezier voor jullie herkenbare artikelen.

Nog geen reacties

Plaats een reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.