Bagatelliseren werkt vaak ontmoedigend

Vrouwen hebben vaak de neiging om te bagatelliseren. Zodra een onderwerp enigszins beladen wordt, merk je dat moeders zich gaan verontschuldigen. Ze voelen namelijk (bewust of onbewust), dat de andere partij, zich ongemakkelijk voelt als een onderwerp wat zwaar op de hand ligt. Dus als ze dan eindelijk de moed hebben opgevat, om eindelijk aan te kaarten wat er zich werkelijk in hun leven afspeelt, worden er al snel dingen achteraan gevoegd als: ”Ach ja joh, het valt allemaal wel mee.” Of: “Het hoort bij het moederschap he?” Waarmee ze de andere partij gerust stellen, dat het eigenlijk allemaal wel meevalt.

Waarom bagatelliseren wij vrouwen zo vaak?

We doen dit, mijns inziens, omdat we het vervelend vinden, om andere mensen een onaangenaam gevoel te geven. Bagatelliseren doe je dus eigenlijk alleen voor die ander, want jezelf help je er niet mee. Als je veel aan bagatelliseren doet, ga je compleet voorbij aan je eigen emoties. Want wat maakt het eigenlijk uit dat je gesprekspartner soms even onder de indruk is, omdat wat je vertelt hem of haar raakt? Dat is toch juist mooi? Hiermee verbind je je aan de ander en kan je tegelijkertijd ook je hart luchten. Een win win situatie, lijkt mij!

Bagatelliseren werkt daarnaast ook ontmoedigend. Niet voor de buitenwereld, maar voor jezelf. Omdat je jezelf eigenlijk steeds weer vertelt, dat je je aanstelt. Dat wat jij denkt of voelt, er niet mag zijn. Dat je gewoon je schouders er even onder moet zetten. Dat al die andere moeders het ook allemaal doen, zonder te zaniken. Dus jij moet dit ook kunnen. Maar is dat echt zo? Zeuren andere mama’s nooit? Natuurlijk wel! Ken jij elke moeder die in Nederland (of ver daarbuiten) woont? Nee! Dus het feit dat je het niet kan zien op hun Instagram, wil niet zeggen, dat ze nooit een moeilijk moment hebben. Integendeel! Ook die moeders willen wel eens van zich af praten of gewoon eens even heel hard gillen, omdat het moederschap hen aanvliegt of soms heel zwaar valt.

Stop met bagatelliseren

Dus stop met het bagatelliseren van je gedachten en gevoelens. Het is niet nodig! Je gedachten en emoties mogen er gewoon zijn. En als je het dan moeilijk vindt om het te delen, beperk jezelf dan in eerste instantie tot een klein groepje mensen die je vertrouwt. Een paar mensen uit je inner circle. Je partner bijvoorbeeld en een goede vriendin. Of die fijne collega, waarmee je zo’n goede klikt hebt. Twee a drie personen is genoeg. Dan zal je merken, dat zij over het algemeen liefdevol reageren, als je vertelt wat je dwars zit. Dat je helemaal niks hoeft te bagatelliseren, omdat alles gewoon goed is, zoals het is. Dat kweekt vertrouwen in jezelf en in het feit dat je ooit wel weer je gedachten en gevoelens met de buitenwereld durft te delen. Alles op zijn tijd, stapje voor stapje. “Rome wasn’t build in a day”, dus dit kost ook tijd. Gun jezelf die tijd en wees lief voor jezelf.

Wil je hulp bij het afleren van bepaald gedrag of wil je meer vertrouwen in je rol als moeder? Mail dan naar [email protected]!

Tilda

Na mijn bevalling bevond ik me in een situatie die alles behalve een roze wolk was. Na een paar maanden werd bij mij de diagnose “postnatale depressie” vastgesteld. Toen ik opgekrabbeld was uit mijn post partum depressie, wilde ik graag andere moeders helpen, zoals ik zelf ben geholpen. Vanuit mijn expertise als lifecoach, mijn ervaring met een postnatale depressie en het moederschap, coach ik mama's weer de positieve kant op.

Nog geen reacties

Plaats een reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.