Het mysterie van de ooievaar

Ik wist dat dé vraag ooit een keer zou komen: waar komen baby’s vandaan? In de afgelopen jaren heb ik wel eens bedacht wat voor antwoord ik zou geven. Ga ik voor de bloemetjes en de bijtjes? Het verhaal van de ooievaar? Of toch de bloemkolenvariant. En wat zou ik antwoorden als de vraag zou komen hoe het vrouwelijke geslachtsdeel heet? Want om eerlijk te zijn, alle benamingen daarvoor vind ik vreselijk klinken. Dit leverde overigens wel hilarische gesprekken op tussen mij en mijn man. Ik besloot er niet al teveel over na te denken. Maar gewoon het moment af te wachten en dan maar bekijken wat ik zou antwoorden.

Pas geleden was het zover. Totaal onverwachts. Mijn zusje was zwanger van een tweeling. Mijn kleuter (4) vond het wel interessant dat zijn tante twee kindjes in de buik had. Twee meisjes. Op een dag zei kleuter dat hij en zijn zusje (bijna 2) ook een tweeling waren. Want “We komen allebei uit jouw buik, he mama?”. Uhm ja schat, dat is helemaal waar. Maar jullie zaten niet tegelijk in mijn buik. Dat antwoord zette even aan tot denken. Na een paar minuten stilte zei hij: “Ja maar mama, ik kwam er al uit, zusje bleef nog even zitten. Ze vond het wel gezellig daarbinnen”. Vond ik wel leuk bedacht. Maar helaas, ik moest hem weer teleurstellen. En dat antwoord was de aanzet voor de volgende vraag: “Als ik dan al uit de buik was, hoe is zusje er dan ingekomen?’ Daar was-ie dan, de lang verwachte vraag waarvan ik niet zo goed wist hoe ik die moest beantwoorden. Ik ben van de eerlijkheid en openheid. Maar hoever ga je daarin bij een kleuter? Ik besloot het te houden bij “Papa en mama vinden elkaar lief”. Kleuter had vrede met dat antwoord.

Een paar minuten laten kwam de volgende vraag. Hoe dat dan gaat in de buik. Ik vertelde hem dat de baby groeit en als de baby groot genoeg is, dan komt-ie eruit. Zoiets. Kleuter vroeg niet verder, maar een beetje bezorgd was hij wel. Hij keek me ernstig aan, tilde mijn shirt omhoog en inspecteerde mijn blote buik: “Deed dat geen pijn toen ik eruit kwam?” Ja, schat dat doet pijn, maar papa en de babydokter (zoals hij de verloskundige destijds noemde) waren erbij en hebben mama geholpen. En met een tevreden gezichtje deed hij mijn shirt omlaag en ging verder spelen.

Naar aanleiding van deze vragen heb ik een voorlichtingsboek speciaal voor kleuters gekocht. In subtiele maar duidelijke woorden met vrolijke prentjes wordt het mysterie van de ooievaar opgelost. Kleuter weet nu niet alleen hoe kindjes gemaakt en geboren worden, maar ook wat vriendschap en verliefdheid is, dat sommige kindjes twee mama’s of papa’s hebben en wat adoptie is. Hij vond het reuze interessant. En ik ben opgelucht. Dat hoofdstuk heb ik gehad….

Deze blog is geschreven door Marije de Hoon.

ooievaar

Credits foto: Flickr

van de redactie

Deze blogs zijn geschreven door een gastblogger of deskundige die hun kennis of ervaring willen delen met Love2BeMama.

1 reactie
  1. Hoi Marije,

    Wat leuk geschreven. Ik heb de vraag nog niet gehad van mijn kleuter, maar gaat vast nog komen…. Dan moet ik misschien ook maar dat boek aan gaan schaffen, haha.

    Groet,
    Ellen

Plaats een reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.