10 vragen aan een ‘oude’ moeder

Iedereen kent wel ‘die andere’ moeder. Een moeder die bijzonder is door haar relatiestatus, haar omgang met kinderen of om een andere reden. Eigenlijk bestaat er geen ‘die andere’ moeder. We zijn allemaal bijzondere mama’s op onze eigen manier! In deze serie 10 vragen aan ‘bijzondere’ mama’s. Dit keer beantwoord moeder Willemijn* de vragen. Zij was 42 toen ze haar zoontje kreeg.

Naam: Willemijn*
Leeftijd: 45
Relatiestatus: Samenwonend
Kind: Bram (3)
Waarom ik anders ben: Ik vind mezelf niet anders, maar waarschijnlijk omdat ik moeder werd op mijn 42e

1. Wat is de meest gestelde vraag + bijbehorend antwoord?

Er zijn mij nooit specifieke vragen gesteld hierover. Alleen een keer toen een nieuwe collega (en in mijn ogen een erg jonge oma) een filmpje zag van Bram en mijn zwager. Ze vroeg toen of Bram mijn kleinzoon was. Mijn antwoord: “nou, hij is mijn zwager, niet mijn man en dat jongetje is mijn zoontje…”

Lees ook: 10 vragen aan single moeder Helga

2. Wat is het meest gehoorde vooroordeel? Klopt dat?

Ik ben nog niet tegen vooroordelen aangelopen. Misschien ook wel omdat ik zelf tevreden ben met hoe het is. Ik ben zelf ook een dochter van een oudere moeder en heb daar nooit hinder van gehad.

3. Waar loop je tegenaan in de maatschappij? 

Net als bovenstaande, nergens tegenaan eigenlijk. Ik denk dat mensen geen idee hebben van mijn leeftijd of ze zien aan ons gezin dat we er zelf geen moeite hebben. Buiten dat ben ik er ook vrij open en nuchter in. Ik denk dat het niet aan leeftijd ligt wat mensen over jou en je kind vinden, maar dat mensen misschien meer vinden van hoe jij je gedraagt met je kind en hoe je kind zich gedraagt.

4. Hoe omschrijf je aan je kind ‘de situatie’?

Zover is het nog niet. Hij heeft nu nog geen notie dat ik ouder ben dan andere moeders.

Lees ook: De moederschapstrends van 2017

5. Wat vind je het minst leukst aan het moederschap?

Dat ik mijn tijd veel meer moet indelen. Als je 42 jaar je ding kunt invullen op jouw manier, vraagt dat nu enige aanpassing.

6. Waar geniet je van bij het moederschap?

Van zoveel! Zijn ontwikkeling, de regelmatige verbazing daar over, hoe trots je kunt zijn en hoe je kunt genieten van de kleine dingen. De onvoorwaardelijke band die er is… Noem maar op.

7. Was je kind gepland?

Nee. Wij wisten niet beter dan dat we kinderloos zouden blijven en daar ons leven en manier van leven op aangepast.

8. Heb je spijt? 

Nee, maar als ik er invloed op had gehad, had het van mij rond mijn 35e gemogen… Ook niet te jong dus. En waarom? Tja… Ik vind het ook wel ‘belangrijk’ of handig dat je al wat in je leven gedaan, gezien of meegemaakt hebt om je te realiseren wat je je kind mee wilt geven. Bewuste keuzes te maken in de opvoeding, maar ook wat en waarom alles wat je met ze meemaakt zo uniek is en er van te genieten.

Lees ook: “Het is oké dat je het moederschap soms niet leuk vindt,” zegt Adele

9. Wat had je achteraf gezien anders gedaan?

Ik heb helaas niet op alles invloed gehad, mijn zwangerschap was lichamelijk gezien prima, emotioneel gezien niet. Omdat ik eerder een miskraam heb gehad en pas na een week of 10 durfde te geloven dat we misschien een kindje zouden krijgen en 3 weken daarna overleed mijn broer. Dit intense verdriet heeft gemaakt dat ik zelfs heb gezegd: als ik mocht kiezen had ik liever dat Johan er nog was en ik niet zwanger was. Die uitspraak kan ik me nu niet meer voorstellen! Ook heeft dit er voor gezorgd dat ik pas de laatste 2,5 maand de knop om heb kunnen zetten om me op mijn zwangerschap en het genieten hiervan te richten.

10. Wat is je gouden tip voor moeders in dezelfde situatie als jou? 

Het komt zoals het komt. Aan alle leeftijden van het moederschap zitten voor- en nadelen, het is des persoons hoe je het moederschap invult. Geniet van je kind en geef het gezonde normen en waarden mee.

* Willemijn is een pseudoniem

Bron hoofdafbeelding: Pixabay

Marian Alons

Journalist, organisator, kinderwerker, een mensenmens (wat dat ook mag zijn) en liefhebber van paars, nagellak, de natuur en 'de kleine momentjes in het leven'.

1 reactie
  1. Helemaal mee eens! Ik was zelf 43 jaar toen ik moeder werd en ook ik dacht kinderloos te blijven. Nu geniet ik net als jij enorm van mijn dochter. De ontwikkelingen, het onvoorwaardelijke gevoel van liefde en de grote trots op mijn prachtige dochter. Laten we vooral blijven genieten van onze wondertjes.

Plaats een reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.