“Bah! Dat lust ik niet!”

“Bah! Dat lust ik niet!”
“Nee! Ik wil niet eten!”
“Ik heb geen honger!”

En daar gaat het bord met al die belangrijke voedingsstoffen voor je kleintje weer richting de prullenbak. Iedere ouder herkent het wel; de periodes dat je kindje bijna -en soms helemaal- niet meer wil eten. De vragen of je kindje wel voldoende binnenkrijgt en hoe je dit op moet lossen kronkelen door je hoofd.

Kinderen hebben bepaalde periodes in hun prille leventje waarin ze minder goed eten. Vaak zijn het de ouders die zich hier zorgen over maken. En dat geeft helemaal niets Je wilt tenslotte dat je kindje de nodige voedingsstoffen binnenkrijgt en goed groeit! Maar elke avond die strijd aan tafel om ook maar een hapje naar binnen te krijgen, groeit vaak uit tot een ware eetoorlog.Dat je je zorgen maakt, dat gevoel kun je niet wegnemen, je bent tenslotte een ouder, maar de strijd zul je los moeten laten, want die win je namelijk nooit!

Je kunt allerlei foefjes proberen en vaak lukt het dan ook wel, maar voor hoelang?Je kindje heeft snel door dat je hem of haar, al dan niet op een positieve manier, aan het manipuleren bent.Kinderen gebruiken het ‘niet willen eten’ als een strijdmiddel. In de peuterpuberteit bijvoorbeeld, het bekende nee-woordje en het ontdekken van de eigen ik. Ze ontdekken dat ze een machtsmiddel in handen hebben en buiten dit dan ook graag uit. Kijk maar eens naar het snoetje van je kleintje als hij of zij voor de zoveelste keer het bord met eten omgooit! Zie je daar een gemeen, klein glimlachje?

Zolang je kindje kindje genoeg energie toont, goed groeit en er gezond uitziet, is er vaak niets aan de hand. Kinderen krijgen hun voedingsstoffen echt wel binnen over de hele dag. Probeer geen strijd aan te gaan aan de eettafel Je kindje zal het eten als iets negatiefs gaan zien, en dat wil je nu ook weer niet. Probeer het gezellig te houden, hoe moeilijk dat soms ook is. Blijf consequent en prijs je kindje de hemel als hij of zij wél een hapje neemt. Ook al is het maar één hapje. Probeer een vast tijdstip op de dag te plannen voor het avondeten en zet je kindje pas aan tafel als je gaat eten. Hou een tijd van 15 minuten aan voor je kindje om te eten. Als hij of zij na dat kwartiertje niet heeft gegeten, haal dan gewoon het bord weg. Straf je kindje niet door bijvoorbeeld geen toetje te geven. Ook dat is een onderdeel van het eten en vaak eten ze dat wel!

Over het algemeen is het dus een fase waar je even doorheen moet. Het kan echter het ook een medische oorzaak hebben. Misschien heeft je kindje last van zijn of haar buikje door obstipatie. Dit kun je herkennen aan de frequentie en hardheid van de ontlasting; de zogenaamde konijnenkeutels. Ook kan je kindje last hebben van een glutenallergie. Dit herken je aan de vele diarreeluiers. Ook dit zorgt voor buikpijn en vermindert de eetlust.
Kortom, het advies is om de strijdbijl te begraven en het avondeten weer tot een gezellig moment te maken. Een moment om de dag door te nemen met je gezin. Negeer het slechte eetgedrag. Vaak zal je kindje inzien dat het geen indruk maakt en zal hij of zij het erbij laten zitten. Blijf consequent. Zolang je kindje een gezonde indruk maakt en goed blijft groeien is er vaak niets aan de hand. Indien je toch het gevoel hebt dat het niet goed zit, als je je écht zorgen maakt, neem dan contact op met je huisarts. Daar is hij uiteindelijk voor!

© Geschreven door Esmee

Linda Bosscher

Founder & hoofdredactie Love2BeMama, Social Influencer, 31 jaar, getrouwd en moeder van 3 kids.

4 reacties
  1. Heel erg herkenbaar. Onze dochter at alles wat ik voor haar kookte totdat ze 1 jaar was. Vanaf toen was het afgelopen. Inmiddels is ze 10 en eet nog steeds erg weinig. Wel brood, aardappels, vlees en fruit. Maar groente nog steeds niet. Al 9 jaar. :S Vanalles al geprobeerd…beloningsstickertjes, kleine kadootjes…we zijn zelfs bij een psycholoog geweest. Maar ze groeit en da’s het belangrijkste zeggen ze. Ze is nu wel zover dat ze wel af en toe rauw iets eet zoals een paar worteltjes of reepjes paprika. Maar dat is dan ook alles.
    Een strijd maken we er al lang niet meer van. Het moet tenslotte ook
    gezellig zijn aan tafel.

  2. Helaas herken ik ook veel uit dit artikel. Ik heb regelmatig bij het consultatiebureau gevraagd of het echt geen kwaad kan als er niets gegeten wordt bij het avondeten. Ik kreeg toen als antwoord dat als ze goed brood eten met gevarieerd beleg, fruit en zuivel, dat ze alle voedingsstoffen binnenkrijgen. Maar toch lees ik dat kinderen vaak aan smaken moeten wennen. Hoe lukt dat als ze echt niets eten? Dus ik heb het volgende bedacht: moet-eten en mag-eten. Moet-eten bestaat dan uit een klein hapje van het avondeten en dat moet op. Mag-eten is bijvoorbeeld kroepoek of een stukje stokbrood (net wat bij het eten past). De beloning voor het moet-eten bestaat dan uit een keertje uit eten met z’n allen (bij de pizzeria bijvoorbeeld want dat lusten ze wel). Langzaamaan begint dit goed te werken. Ze eten het moet-eten nu bijna altijd op en soms zeggen ze dan zelfs: lekker! Ik houd dit vol en ben nu de hapjes groter aan het maken want dit werkt voor ons maar ik ga er ook geen strijd van maken. Maar misschien heeft iemand iets aan deze tip.

  3. Bij mijn oudste ging ik de strijd elke avond weer aan.
    Het avondeten was niet gezellig meer, constant waarschuwen en dreigen.
    Ook maakte ik me natuurlijk zorgen, krijgt hij nu wel alles binnen wat hij zo nodig heeft!
    Hij groeide volgens het boekje, iets onder de gewichts curve, dus dat was natuurlijk weer schrikken. Zie je wel! Maar volgens het consultatiebureau was het niet dusdanig om je zorgen over te maken.
    Op een dag was ik er klaar mee, 15 minuten, niet gegeten? Bord weg, en de gezelligheid weer terug krijgen aan tafel. Het gedrag negeren en lekker kletsen over de dag. Op een gegeven moment begon het mannetje toch maar te eten 🙂

    Ook na de peuterpuberteit bleef zijn eetgedrag slecht. Ik heb alles geprobeerd, maar niets hielp, of in ieder geval niet voor lang want die kleine mensjes hebben alles door hoor!
    Ik strijd niet meer, ik spreek een tijd af tot wanneer hij mag eten en daarna is het bord weg! Op sommige momenten spreken we een aantal hapjes af en dat werkt!
    Laat die strijd los, je maakt het moment er minder gezellig mee en het eten aan tafel wordt alleen nog maar als vervelender ervaren door je kleintje.
    Over een paar jaar eten ze je koelkast leeg en is het niet aan te slepen 😉 zolang ze maar goed groeien en een energieke houding vertonen is er vaak niets aan de hand!

    Groetjes Esmee

  4. Heel herkenbaar, (tig) jaar gelden, komt allemaal goed, ze gaan vanzelf wel weer normaal eten, als je pubereten van tosties om half 11 sávonds niet meerekend:-D

Plaats een reactie

Je e-mailadres zal niet worden gepubliceerd.